farmakokinetyka fingolimodu
Farmakokinetyka fingolimodu obejmuje jego wchłanianie, dystrybucję, metabolizm i wydalanie z organizmu. Po podaniu doustnym lek jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając biodostępność na poziomie około 93%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane po 12-16 godzinach od przyjęcia leku.
Fingolimod charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (około 1200 L) i wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (>99%). Lek przenika przez barierę krew-mózg i wykazuje znaczną dystrybucję do tkanek, szczególnie do centralnego układu nerwowego, co jest istotne dla jego działania w leczeniu stwardnienia rozsianego.
Metabolizm fingolimodu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie ulega fosforylacji do aktywnego metabolitu – fingolimodu-fosfatu. Za biotransformację odpowiada przede wszystkim izoenzym CYP4F2, a w mniejszym stopniu izoenzymy CYP2D6, CYP3A4, CYP4F12 i CYP2E1. Aktywny metabolit jest odpowiedzialny za terapeutyczne działanie leku poprzez modulację receptorów sfingozyno-1-fosforanowych.
Eliminacja fingolimodu odbywa się głównie z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania leku wynosi około 6-9 dni, co pozwala na stosowanie go raz na dobę. Stan stacjonarny stężenia fingolimodu w osoczu osiągany jest po około 1-2 miesiącach regularnego przyjmowania leku, co należy uwzględnić przy ocenie pełnej skuteczności terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fingolimod Pharmaselect 0,5 mg
Fingolimod Pharmaselect jest lekiem stosowanym w terapii stwardnienia rozsianego, wymagającym ścisłego nadzoru specjalistycznego. Zalecana dawka u dorosłych to 0,5 mg fingolimodu raz na dobę, niezależnie od posiłku. U pacjentów pediatrycznych powyżej 10 lat dawkowanie zależy od masy ciała: dzieci >40 kg otrzymują 0,5 mg/dobę, natomiast dzieci ≤40 kg wymagają indywidualnego dostosowania dawki. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci 10-12 lat są ograniczone, a u dzieci poniżej 10 lat brak jest danych. W przypadku przerwy w terapii konieczne jest monitorowanie pacjenta przy ponownym wdrożeniu leku, jeśli przerwa przekracza określone limity czasowe (np. 1 dzień w pierwszych 2 tygodniach terapii, ponad 7 dni w tygodniach 3-4, ponad 2 tygodnie po pierwszym miesiącu).
biodostępność leku, dawkowanie fingolimodu, działanie niepożądane, farmakokinetyka fingolimodu, fingolimod, kapsułka twarda, klasyfikacja Child-Pugh, lekarz specjalista, masa ciała, monitorowanie pacjenta, pacjent pediatryczny, podawanie doustne, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, stwardnienie rozsiane, terapia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Aristo 0,5 mg
Fingolimod, substancja czynna w preparacie Fingolimod Aristo 0,5 mg, jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać test ciążowy z wynikiem negatywnym, a pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z farmakokinetyki leku (eliminacja trwa około 2 miesięcy). Dane kliniczne wskazują na dwukrotnie zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych, takich jak wady serca (np. ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalie nerek oraz zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego. W przypadku planowania ciąży terapia powinna być przerwana co najmniej 2 miesiące przed próbą poczęcia, z uwzględnieniem ryzyka nawrotu choroby podstawowej.
angiogeneza, anomalia rozwojowa nerek, badanie ultrasonograficzne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakokinetyka fingolimodu, fingolimod, nawrót choroby, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, skuteczna antykoncepcja, terapia fingolimodem, test ciążowy, tetralogia Fallota, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wada wrodzona serca, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności, zaburzenie układu mięśniowo-szkieletowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Adamed 0,5 mg
Fingolimod w dawce 0,5 mg (chlorowodorek, kapsułki twarde) jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać test ciążowy z wynikiem negatywnym oraz szczegółowo poinformować pacjentkę o teratogennym ryzyku leku, w tym o dwukrotnie zwiększonym ryzyku poważnych wad wrodzonych (2-3% w populacji ogólnej według EUROCAT). Najczęściej obserwowane wady to wrodzone choroby serca (np. ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej, międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalie nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego. Ze względu na farmakokinetykę fingolimodu, eliminacja trwa około 2 miesięcy, dlatego skuteczna antykoncepcja musi być stosowana podczas leczenia i przez minimum 2 miesiące po jego zakończeniu. W przypadku planowania ciąży konieczne jest odstawienie leku co najmniej 2 miesiące przed próbą koncepcji, z uwzględnieniem ryzyka nawrotu choroby podstawowej.
anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, chlorowodorek fingolimodu, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, embriogeneza, farmakokinetyka fingolimodu, kapsułka twarda, leczenie fingolimodem, proces reprodukcyjny, przetrwały pień tętniczy, receptor sfingozyno-1-fosforanu, test ciążowy, tetralogia Fallota, toksyczność, ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej, utrata płodu, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wrodzona choroba serca, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Fingolimod – Właściwości farmakokinetyczne
Fingolimod wykazuje wysoką biodostępność doustną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%) oraz powolne wchłanianie z Tmax wynoszącym 12-16 godzin. W stanie stacjonarnym, osiąganym po 1-2 miesiącach codziennego dawkowania, stężenia we krwi są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Substancja ulega znaczącej dystrybucji do erytrocytów (86%) oraz tkanek (objętość dystrybucji około 1200 ± 260 l), a jej aktywny metabolit – fosforan fingolimodu – wykazuje mniejszy wychwyt w komórkach krwi (99%). Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzym CYP4F2 oraz prawdopodobnie CYP3A4, z eliminacją oksydacyjną i powolnym klirensem wynoszącym 6,3 ± 2,3 l/h. Okres półtrwania fingolimodu i jego fosforanu wynosi 6-9 dni, a wydalanie odbywa się głównie z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów (81%), natomiast postać niezmieniona jest obecna w kale (<2,5% dawki). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 0,5-1,25 mg/dobę i nie różni się istotnie ze względu na płeć, rasę czy stopień niewydolności nerek.
biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, dawka fingolimodu, dystrybucja w krwinkach czerwonych, ekspozycja całkowita, farmakokinetyka fingolimodu, fosforan fingolimodu, izoenzym CYP4F2, klirens fingolimodu, liniowa farmakokinetyka, maksymalne stężenie w osoczu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stwardnienie rozsiane, wchłanianie doustne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fimodigo 0,5 mg
Fingolimod wykazuje powolne wchłanianie po podaniu doustnym z Tmax wynoszącym 12-16 godzin oraz wysoką biodostępność około 93%. Aktywnym metabolitem jest fosforan fingolimodu, odpowiedzialny za efekt terapeutyczny. Stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach i są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~1200±260 l), wysokim wiązaniem z białkami osocza (>99%) oraz znaczną dystrybucją do erytrocytów (86%). Metabolizm obejmuje stereoselektywną fosforylację do aktywnego fosforanu oraz oksydacyjną biotransformację przez CYP4F2 i CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania fingolimodu wynosi 6-9 dni, a eliminacja odbywa się głównie przez metabolity wydalane z moczem (81%), bez wydalania leku w formie niezmienionej.
analogi ceramidowe, biodostępność bezwzględna, biotransformacja oksydacyjna, dystrybucja do krwinek czerwonych, enzym CYP3A4, farmakokinetyka fingolimodu, fosforan fingolimodu, fosforylacja, izoenzym CYP4F2, klirens fingolimodu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, skala Child-Pugh, stężenie w stanie stacjonarnym, stwardnienie rozsiane, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmiana farmakokinetyczna