kortykoterapia systemowa

Kortykoterapia systemowa (ogólnoustrojowa) to metoda leczenia polegająca na podawaniu glikokortykosteroidów drogą doustną, dożylną lub domięśniową, co umożliwia ich działanie ogólnoustrojowe. Glikokortykosteroidy to leki o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym.

Wskazania do kortykoterapii systemowej obejmują szeroki zakres chorób, w tym choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), choroby zapalne jelit, choroby hematologiczne, ciężkie reakcje alergiczne, astmę, przewlekłą obturacyjną chorobę płuc oraz stany zapalne w różnych narządach i tkankach.

Leczenie glikokortykosteroidami wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najczęstszych powikłań należą: zaburzenia gospodarki węglowodanowej (w tym cukrzyca posteroidowa), nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, zaburzenia psychiczne, zwiększona podatność na infekcje, zespół Cushinga, zaćma oraz jaskra.

W celu minimalizacji działań niepożądanych stosuje się różne strategie, takie jak podawanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, stosowanie terapii alternatywnych lub oszczędzających steroidy, podawanie leków w godzinach porannych (zgodnie z rytmem dobowym kortyzolu) oraz suplementacja wapnia i witaminy D3 w profilaktyce osteoporozy.

Odstawienie glikokortykosteroidów po długotrwałej terapii powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów zespołu odstawienia oraz niewydolności nadnerczy. Podczas kortykoterapii systemowej konieczne jest regularne monitorowanie pacjenta pod kątem skuteczności leczenia i występowania działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl