schizofrenia lekooporna

Schizofrenia lekooporna (schizofrenia oporna na leczenie, TRS – treatment-resistant schizophrenia) to szczególna postać schizofrenii, która nie odpowiada w wystarczającym stopniu na standardowe leczenie przeciwpsychotyczne. Według najczęściej stosowanej definicji Kane’a, diagnozę TRS stawia się po niepowodzeniu co najmniej dwóch kursów leczenia różnymi lekami przeciwpsychotycznymi w odpowiednich dawkach i przez wystarczający czas (zwykle 4-6 tygodni).

Szacuje się, że około 30% pacjentów ze schizofrenią spełnia kryteria lekooporności. U tych chorych objawy psychotyczne, szczególnie objawy pozytywne (urojenia, halucynacje) oraz zaburzenia myślenia, utrzymują się pomimo prawidłowo prowadzonej farmakoterapii. Problem lekooporności wiąże się z gorszym rokowaniem, większym upośledzeniem funkcjonowania społecznego i zawodowego oraz wyższymi kosztami leczenia.

W leczeniu schizofrenii lekoopornej rekomenduje się stosowanie klozapiny, która pozostaje najskuteczniejszym lekiem w tej grupie pacjentów. Alternatywne strategie obejmują augmentację innymi lekami przeciwpsychotycznymi, stabilizatorami nastroju, lekami przeciwdepresyjnymi lub stosowanie terapii elektrowstrząsowej. Rosnące znaczenie zyskują również niefarmakologiczne metody leczenia, takie jak przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (TMS) czy głęboka stymulacja mózgu (DBS).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl