szczepionka zawierająca żywe organizmy
Szczepionka zawierająca żywe organizmy to preparat immunologiczny, w którego składzie znajdują się żywe, lecz osłabione (atenuowane) patogeny – wirusy lub bakterie. Osłabienie patogenów następuje poprzez wielokrotne pasażowanie na hodowlach komórkowych lub poprzez modyfikacje genetyczne, co sprawia, że zachowują one zdolność do namnażania się w organizmie, ale nie wywołują choroby lub powodują jej bardzo łagodną postać.
Zaletą szczepionek zawierających żywe organizmy jest wywoływanie silnej odpowiedzi immunologicznej, zarówno humoralnej jak i komórkowej, co często prowadzi do długotrwałej, niekiedy dożywotniej odporności. Zazwyczaj wymagają one mniejszej liczby dawek w porównaniu do szczepionek inaktywowanych. Przykładami takich preparatów są szczepionki przeciwko odrze, śwince, różyczce (MMR), ospie wietrznej, rotawirusom czy doustna szczepionka przeciwko polio.
Należy jednak pamiętać, że szczepionki żywe atenuowane mają pewne ograniczenia. Są przeciwwskazane u osób z obniżoną odpornością, kobiet w ciąży oraz mogą wymagać specjalnych warunków przechowywania. Istnieje również teoretyczne ryzyko rewersji do formy chorobotwórczej, choć dzięki nowoczesnym metodom produkcji jest ono minimalne. W praktyce klinicznej konieczne jest staranne przestrzeganie wskazań i przeciwwskazań do ich stosowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlorambucyl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chlorambucyl, substancja czynna preparatu Leukeran, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko mielosupresji, szczególnie obniżenia liczby limfocytów, granulocytów obojętnochłonnych, płytek krwi oraz hemoglobiny. Dawka u pacjentów z naciekiem lub hipoplastycznym szpikiem nie powinna przekraczać 0,1 mg/kg mc./dobę. Konieczne jest unikanie stosowania chlorambucylu u pacjentów po radioterapii lub innych lekach cytotoksycznych ze względu na ryzyko nadmiernej toksyczności hematologicznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby oraz u grup podwyższonego ryzyka napadów padaczkowych (dzieci z zespołem nerczycowym, pacjenci leczeni pulsami wysokich dawek, osoby z wywiadem padaczkowym). Preparat zawiera 67,65 mg laktozy bezwodnej na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
autologiczny przeszczep komórek macierzystych, chlorambucyl, granulocyty obojętnochłonne, hemoglobina, krzyżowa reakcja nadwrażliwości, laktoza bezwodna, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, mielotoksyczność, morfologia krwi, mutagen, naciek szpiku kostnego, napad padaczkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, radioterapia, szczepionka zawierająca żywe organizmy, upośledzona funkcja wątroby, upośledzona odporność, wtórny nowotwór hematologiczny, zespół mielodysplastyczny, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Właściwości farmakokinetyczne
BCG Szczepionka AJVaccines zawiera żywy, atenuowany szczep Mycobacterium bovis BCG, duński 1331, dostępny w postaci liofilizowanego proszku do rekonstytucji. Dawka dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy wynosi 0,1 ml i zawiera 2-8 x 10^6 CFU, natomiast dla niemowląt poniżej 12 miesięcy dawka to 0,05 ml zawierająca 1-4 x 10^6 CFU. Preparat po rekonstytucji stanowi zawiesinę do wstrzykiwań, podawaną z fiolki wielodawkowej. Ze względu na charakter szczepionki, standardowe badania farmakokinetyczne (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, eliminacja) nie są przeprowadzane ani nie mają zastosowania.
Bacillus Calmette-Guérin, jednostka tworząca kolonię, liofilizacja, Mycobacterium bovis, Mycobacterium bovis BCG, odpowiedź immunologiczna, podanie szczepionki, prątki gruźlicy, szczep BCG, szczep duński 1331, szczepionka zawierająca żywe organizmy, węzeł chłonny, zawiesina do wstrzykiwań, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Interakcje leku – Leukeran 2 mg
Chlorambucyl, jako lek alkilujący o działaniu cytostatycznym, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczepionki zawierające żywe organizmy są przeciwwskazane u pacjentów leczonych chlorambucylem oraz do 6 miesięcy po zakończeniu terapii ze względu na ryzyko rozwoju choroby poszczepiennej wynikającej z osłabionej odpowiedzi immunologicznej. Analogii nukleozydów purynowych (fludarabina, pentostatyna, kladrybina) mogą nasilać cytotoksyczność chlorambucylu, co potencjalnie zwiększa zarówno efekt przeciwnowotworowy, jak i toksyczność, jednak kliniczne znaczenie tych interakcji wymaga dalszej oceny. Fenylbutazon może zwiększać toksyczność chlorambucylu, co sugeruje konieczność rozważenia redukcji dawki. Spożycie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, nasilenia mielosupresji oraz objawów niepożądanych takich jak nudności i wymioty, dlatego zaleca się abstynencję alkoholową.
analog nukleozydu purynowego, anemia, chlorambucyl, cytotoksyczność, działanie cytotoksyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, działanie toksyczne, efekt mielosupresyjny, fenylbutazon, fludarabina, hepatotoksyczność, kladrybina, lek alkilujący, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, leukeran, morfologia krwi, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, pentostatyna, suplement diety, szczepionka przeciwko odrze, szczepionka zawierająca żywe organizmy, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie odporności, zioło lecznicze