zabarwienie kału
Zabarwienie kału to istotny parametr diagnostyczny, który może dostarczyć lekarzowi cennych informacji na temat stanu zdrowia pacjenta. Prawidłowa barwa stolca waha się od jasnobrązowej do ciemnobrązowej, co jest uwarunkowane obecnością sterkobiliny – produktu rozpadu hemoglobiny.
Zmiany w zabarwieniu kału mogą wskazywać na różne schorzenia układu pokarmowego lub narządów biorących udział w trawieniu. Czarny, smolisty stolec (melena) sugeruje krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Jasnoczerwona krew w kale może wskazywać na krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Kał acholiczny (jasny, szaro-biały) jest charakterystyczny dla zaburzeń wydzielania żółci.
Inne nieprawidłowe zabarwienia kału obejmują: zielonkawy (przyspieszona perystaltyka, infekcje), żółty (zaburzenia trawienia tłuszczów), czy też zabarwienie uwarunkowane przyjmowanymi lekami, pokarmami lub suplementami. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić wpływ diety i farmakoterapii na barwę stolca, zanim postawi się rozpoznanie patologii.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy, stosowany w preparatach takich jak Alugastrin (tabletki 340 mg, zawiesina 1,02 g/15 ml), wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się kredowy posmak w ustach, łagodne zaparcia oraz skurcze żołądka (częstość 1/100 do <1/10). Niezbyt często (1/1000 do <1/100) występują nudności, wymioty oraz białawe zabarwienie stolca, związane z obecnością związków glinu. Długotrwałe stosowanie lub podawanie dużych dawek może prowadzić do rzadkich (1/10 000 do <1/1000) zaburzeń gospodarki fosforanowej, manifestujących się przewlekłymi zaparciami, utratą apetytu, nieuzasadnioną utratą masy ciała oraz osłabieniem mięśni.
Dihydroxyaluminii natrii carbonas, działania niepożądane, kredowy posmak, niedobór fosforanów, niedobór fosforu, nudności i wymioty, osłabienie mięśniowe, osteomalacja, osteoporoza, skurcz żołądka, układ kostny, utrata apetytu, węglan dihydroksyglinowo-sodowy, zabarwienie kału, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki fosforanowej, zaburzenia gospodarki mineralnej, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia układu pokarmowego, zaparcia, zaparcia przewlekłe, zmniejszenie gęstości kości -
Leksykon leków
Lek Alugastrin, zawierający 340 mg dihydroksyglinowo-sodowego węglanu w tabletce do rozgryzania i żucia, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według systemu MedDRA. W obrębie układu pokarmowego najczęściej obserwuje się kredowy posmak w ustach, łagodne zaparcia oraz skurcze żołądka, natomiast nudności i wymioty występują niezbyt często. Zaburzenia metaboliczne, takie jak białawe zabarwienie kału, pojawiają się niezbyt często, natomiast rzadko, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub dużych dawkach, mogą wystąpić objawy hipofosfatemii, takie jak ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata masy ciała oraz osłabienie mięśni. W układzie mięśniowo-szkieletowym rzadko obserwuje się osteomalację i osteoporozę, manifestujące się bólami kości oraz obrzękami nadgarstków lub kostek, co wskazuje na konieczność monitorowania gospodarki fosforanowej u pacjentów poddawanych długotrwałej terapii.
ból kości, dihydroksyglinowo-sodowy węglan, działanie niepożądane, farmakoterapia, gęstość mineralna kości, gospodarka mineralna, hipofosfatemia, klasyfikacja MedDRA, kredowy posmak, monitorowanie działań niepożądanych, niedobór fosforanów, niedobór fosforu, nudności, obrzęk nadgarstka, osłabienie mięśniowe, osłabienie siły mięśniowej, osteomalacja, osteoporoza, skurcz żołądka, stosunek korzyści do ryzyka, utrata apetytu, utrata masy ciała, zabarwienie kału, zaburzenia wypróżniania, zaparcie
