receptor beta-adrenolityczny

Receptor beta-adrenergiczny (beta-adrenolityczny) to białko receptorowe znajdujące się na powierzchni komórek, które wiąże się z katecholaminami takimi jak adrenalina i noradrenalina. Należy do rodziny receptorów związanych z białkiem G (GPCR) i odgrywa kluczową rolę w przekazywaniu sygnałów w układzie współczulnym.

Wyróżniamy trzy główne podtypy receptorów beta-adrenergicznych: β1 (dominujące w sercu), β2 (znajdujące się głównie w oskrzelach, naczyniach krwionośnych i mięśniach gładkich) oraz β3 (występujące w tkance tłuszczowej). Aktywacja tych receptorów prowadzi do różnych efektów fizjologicznych, w tym przyspieszenia akcji serca, rozszerzenia oskrzeli i naczyń krwionośnych oraz zwiększenia lipolizy.

Blokada receptorów beta-adrenergicznych (poprzez beta-adrenolityki, czyli beta-blokery) jest podstawą leczenia wielu chorób układu sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu serca. Beta-blokery różnią się selektywnością wobec poszczególnych podtypów receptorów, co wpływa na ich profil działania i potencjalne działania niepożądane.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl