przyzębie brzeżne
Przyzębie brzeżne (łac. parodontium marginale) to część przyzębia obejmująca struktury otaczające szyjkę zęba i znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie brzegu dziąsła. W skład przyzębia brzeżnego wchodzą: dziąsło wolne (brzeg dziąsłowy), dziąsło przyczepione, więzadło przyzębne oraz wyrostek zębodołowy w części wierzchołkowej.
Prawidłowe przyzębie brzeżne charakteryzuje się różowym kolorem dziąsła, dobrym przyleganiem do zęba oraz obecnością płytkiego rowka dziąsłowego (sulcus gingivalis) o głębokości nieprzekraczającej 3 mm. Przyzębie brzeżne stanowi pierwszą linię obrony przed patogenami bakteryjnymi obecnymi w płytce nazębnej i odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia jamy ustnej.
Zapalenie przyzębia brzeżnego (gingivitis marginalis) jest najczęstszą chorobą przyzębia, objawiającą się zaczerwienieniem, obrzękiem i krwawieniem dziąseł. Nieleczone może prowadzić do zapalenia przyzębia (periodontitis) z utratą przyczepu łącznotkankowego i resorpcją kości wyrostka zębodołowego. Regularne usuwanie płytki nazębnej poprzez prawidłową higienę jamy ustnej oraz profesjonalne zabiegi profilaktyczne są podstawą w zapobieganiu patologiom przyzębia brzeżnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Paraformaldehyd – Dawkowanie i sposób podawania
Paraformaldehyd, obecny w preparacie Devipasta (450 mg/g paraformaldehydu i 370 mg/g lidokainy), stosowany jest do dewitalizacji miazgi zębowej w dawce jednorazowej 2-4 mg pasty (odpowiadającej kuleczce o średnicy 1,5-2 mm), co przekłada się na 0,9-1,8 mg paraformaldehydu i 0,74-1,48 mg lidokainy. Preparat aplikuje się na odkrytą miazgę w punkcie trepanacyjnym po uprzednim wykonaniu odpowiednio szerokiego otworu trepanacyjnego, umożliwiającego odpływ wysięku i zapobiegającego dolegliwościom bólowym. Aplikacja powinna być delikatna, bez ucisku, a następnie zabezpieczona szczelnym opatrunkiem tymczasowym, najlepiej z cementu szkło-jonomerowego, aby zapobiec migracji paraformaldehydu do przyzębia brzeżnego. Całkowity czas pozostawienia wkładki wynosi 10-14 dni, podczas których zachodzi dwufazowy proces dewitalizacji: martwica miazgi w ciągu 6-8 dni, a następnie mumifikacja w ciągu kolejnych 2-6 dni. W razie potrzeby dopuszcza się jednorazową powtórną aplikację, jednak preparat nigdy nie powinien być wprowadzany do kanału korzeniowego.
amputacja, cement szkło-jonomerowy, Devipasta, dewitalizacja miazgi zębowej, ekstyrpacja przyżyciowa, kanał korzeniowy, komora zęba, lidokaina, martwica miazgi, otwór trepanacyjny, paraformaldehyd, preparat dewitalizujący, procedura endodontyczna, przyzębie brzeżne, punkt trepanacyjny, reakcja alergiczna, stan zapalny miazgi, tkanka miazgowa, zgłębnik stomatologiczny, znieczulenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Devipasta (450 mg + 370 mg)/g
Devipasta (450 mg + 370 mg)/g, zawierająca paraformaldehyd oraz lidokainę, jest preparatem stosowanym do dewitalizacji miazgi zębowej. Przed aplikacją konieczne jest wykonanie trepanacji sklepienia komory zęba, z uwzględnieniem stanu tkanek – znieczulenie zaleca się przy grubej warstwie zębiny, natomiast przy cienkiej warstwie lub tkankach próchnicowo zmienionych można je pominąć. Kluczowe jest zapewnienie odpowiednio dużego wejścia do komory, co umożliwia swobodne wydostanie się wysięku i minimalizuje ryzyko bólu po zabiegu. Preparat należy aplikować precyzyjnie, w dawce 2-4 mg (kuleczka o średnicy 1,5-2 mm) na odsłoniętą miazgę, lekko, bez ucisku, a następnie zabezpieczyć watą i szczelnym opatrunkiem tymczasowym, np. z cementu szkło-jonomerowego, aby zapobiec wypływowi środka do przyzębia.
amputacja miazgi, cement szkło-jonomerowy, dewitalizacja miazgi zębowej, dolegliwość bólowa, ekstyrpacja miazgi, kanał korzeniowy, komora zęba, lidokaina, martwica miazgi, mumifikacja miazgi, paraformaldehyd, przyzębie brzeżne, punkt trepanacyjny, stan zapalny miazgi, wysięk, zgłębnik stomatologiczny, znieczulenie