dacryocystocele
Dacryocystocele (znana również jako dacryocele lub woreczek łzowy wrodzony) to rzadka anomalia wrodzona układu odprowadzającego łzy, charakteryzująca się niebiesko-fioletowym guzem w przyśrodkowym kącie oka. Stan ten wynika z podwójnej niedrożności dróg łzowych: dystalnej niedrożności przewodu nosowo-łzowego oraz proksymalnej blokady zastawki Hasnera.
Klinicznie dacryocystocele objawia się jako niebolesny, napięty, wypełniony płynem guz o średnicy 5-10 mm zlokalizowany poniżej przyśrodkowego więzadła powiekowego. Jego charakterystyczne niebieskawe zabarwienie wynika z cienkiej ściany wypełnionego płynem woreczka łzowego. Stan ten najczęściej ujawnia się przy urodzeniu lub w pierwszych tygodniach życia.
Diagnostyka dacryocystocele opiera się głównie na badaniu klinicznym, choć w niektórych przypadkach wskazane jest wykonanie badań obrazowych, takich jak USG, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny, szczególnie w celu wykluczenia innych patologii przyśrodkowego kąta oka. Ważne jest różnicowanie z naczyniakami, guzami, zapaleniem woreczka łzowego (dacryocystitis) czy przepukliną oponowo-mózgową.
Leczenie dacryocystocele może obejmować konserwatywny masaż woreczka łzowego oraz antybiotykoterapię w przypadku infekcji wtórnej. W przypadkach opornych konieczne może być zastosowanie zabiegów inwazyjnych, takich jak zgłębnikowanie i płukanie dróg łzowych, probing lub, w przypadkach skomplikowanych, dacryocystorhinostomia. Nieleczona dacryocystocele może prowadzić do zapalenia woreczka łzowego, a nawet zapalenia tkanki podskórnej i oczodołu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedrożność kanalika łzowego – Patofizjologia i mechanizm
Niedrożność kanalika łzowego (NLDO) to zaburzenie drenażu łez, które może być wrodzone lub nabyte, prowadząc do zastoju łez i zwiększonego ryzyka infekcji oraz stanów zapalnych. Wrodzona NLDO, występująca u 6-20% noworodków, najczęściej wynika z niepełnej kanalizacji przewodu nosowo-łzowego, zwłaszcza nieprzebitej błony w zastawce Hasnera. U dorosłych dominującą przyczyną jest pierwotna nabyta niedrożność przewodu nosowo-łzowego (PANDO), związana z przewlekłym stanem zapalnym, zwłóknieniem i obrzękiem błony śluzowej. Wtórna nabyta niedrożność (SALDO) może być spowodowana infekcjami, urazami, nowotworami lub mechaniczna blokadą. Patomechanizm różni się w zależności od wieku i etiologii, a przewlekły stan zapalny prowadzi do zmian naczyniowych i zwłóknienia w okolicy woreczka łzowego i przewodu nosowo-łzowego, co utrudnia odpływ łez i sprzyja nawrotom infekcji.
Objawem dominującym jest epiphora, a powikłania obejmują zapalenie woreczka łzowego, zapalenie spojówek, a w ciężkich przypadkach zapalenie tkanek okołogałkowych, posocznicę czy zapalenie opon mózgowych. U dzieci NLDO często ustępuje samoistnie do 8-10 miesiąca życia, natomiast u dorosłych wymaga interwencji ze względu na przewlekły charakter i ryzyko powikłań. Diagnostyka powinna uwzględniać różnorodność przyczyn, w tym wrodzone anomalie, stany zapalne, urazy, nowotwory oraz zmiany inwolucyjne związane z wiekiem. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie są kluczowe dla zapobiegania poważnym konsekwencjom klinicznym i poprawy jakości życia pacjentów.
dacryocystocele, dacryostenosis, kamień łzowy, kanalik łzowy, nadmierne łzawienie, niedrożność kanalika łzowego, niedrożność przewodu nosowo-łzowego, pierwotna nabyta niedrożność przewodu nosowo-łzowego, posocznica, przewód nosowo-łzowy, punkt łzowy, ropień mózgu, torbiel woreczka łzowego, woreczek łzowy, wtórna nabyta niedrożność przewodu nosowo-łzowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie spojówek, zapalenie woreczka łzowego, zapalenie zatok, zastawka Hasnera, zespół Downa, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń