wziewne glikokortykosteroidy
Wziewne glikokortykosteroidy (wGKS) stanowią podstawę leczenia przeciwzapalnego w przewlekłych chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP). Ich działanie polega na hamowaniu procesu zapalnego w drogach oddechowych poprzez wiązanie się z receptorem glikokortykosteroidowym i modulowanie ekspresji genów odpowiedzialnych za syntezę mediatorów zapalenia.
Leki z grupy wGKS charakteryzują się wysoką skutecznością terapeutyczną przy jednocześnie zminimalizowanym ryzyku działań ogólnoustrojowych, co wynika z ich podawania bezpośrednio do dróg oddechowych oraz szybkiego metabolizmu pierwszego przejścia. Do najczęściej stosowanych preparatów należą: budezonid, flutykazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon, różniące się między sobą siłą działania, biodostępnością i profilem bezpieczeństwa.
Wziewne glikokortykosteroidy redukują nasilenie objawów astmy, częstość zaostrzeń, poprawiają jakość życia oraz parametry spirometryczne. W POChP stosowane są głównie u pacjentów z częstymi zaostrzeniami i wysokim poziomem eozynofilów we krwi. Ich skuteczność zwiększa się w terapii skojarzonej z długo działającymi β2-mimetykami (LABA) lub długo działającymi antagonistami receptorów muskarynowych (LAMA).
Działania niepożądane wGKS obejmują głównie miejscowe efekty w obrębie jamy ustnej i gardła, takie jak kandydoza, chrypka i kaszel. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek mogą wystąpić objawy ogólnoustrojowe: osteoporoza, zaćma, jaskra, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza czy zwiększone ryzyko infekcji. Dlatego istotne jest stosowanie najniższej skutecznej dawki oraz technika inhalacji minimalizująca osadzanie się leku w jamie ustnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Czteroboran sodu – Wskazania do stosowania
Czteroboran sodu (Natrii tetraboras) jest substancją o udowodnionym działaniu przeciwgrzybiczym, stosowaną miejscowo w leczeniu kandydozy jamy ustnej, zwłaszcza pleśniawek wywołanych przez Candida albicans. Preparat Aphtin zawiera czteroboran sodu w stężeniu 200 mg/g w formie roztworu do stosowania w jamie ustnej, co umożliwia precyzyjne aplikowanie na zmienione chorobowo miejsca. Leczenie jest szczególnie wskazane u pacjentów z obniżoną odpornością, stosujących antybiotyki o szerokim spektrum, wziewne glikokortykosteroidy, z niekontrolowaną cukrzycą, niedoborami żywieniowymi, protezami dentystycznymi lub po radioterapii głowy i szyi. Mechanizm działania polega na zaburzeniu metabolizmu komórek grzyba, co prowadzi do zahamowania ich wzrostu i rozmnażania.
antybiotyki o szerokim spektrum, badanie mikologiczne, błona śluzowa jamy ustnej, Candida, Candida albicans, chemioterapia, czteroboran sodu, czynnik etiologiczny zakażenia, dysfagia, działanie przeciwgrzybicze, immunosupresja, kandydoza jamy ustnej, kserostomia, niedobór żywieniowy, niekontrolowana cukrzyca, obniżona odporność, pleśniawki, proteza dentystyczna, radioterapia głowy i szyi, roztwór do jamy ustnej, suchość jamy ustnej, właściwości przeciwgrzybicze, wziewne glikokortykosteroidy, zaburzenia smaku, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zakażenie HIV, zakażenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Medreg 10 mg
Montelukast Medreg w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną i jest wskazany jako leczenie pomocnicze u pacjentów z przewlekłą astmą o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, zwłaszcza gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami oraz krótko działającymi β-mimetykami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek ten jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym. Dodatkowo, montelukast może łagodzić objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u pacjentów z astmą oskrzelową, co stanowi istotny efekt terapeutyczny w przypadku współistnienia obu schorzeń.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flurhinal 250 mcg/dawkę inh.
Flurhinal, zawierający flutykazonu propionian w dawkach 125 lub 250 µg na dawkę inhalacyjną, wykazuje silne działanie przeciwzapalne typowe dla glikokortykosteroidów wziewnych, skutkujące zmniejszeniem nasilenia objawów astmy oraz ograniczeniem częstości zaostrzeń bez typowych działań niepożądanych kortykosteroidów systemowych. Retrospektywne badanie kohortowe w Wielkiej Brytanii obejmujące 5362 ciąże u kobiet z astmą wykazało, że ekspozycja na flutykazon w pierwszym trymestrze nie zwiększa istotnie ryzyka ciężkich wad wrodzonych płodu (iloraz szans 1,1; 95% CI: 0,5-2,3), a bezwzględne ryzyko MCM wynosiło 2,0-2,9 na 100 ciąż, porównywalne z populacją nieleczoną z powodu astmy (2,8/100 ciąż).
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, długo działający lek rozszerzający oskrzela, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kortykosteroid systemowy, kortykosteroid wziewny, kwestionariusz SGRQ, lek rozkurczający oskrzela, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ryzyko względne, wziewne glikokortykosteroidy, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, złamanie kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Milukante 5 mg
Milukante, zawierający 5 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany jako leczenie wspomagające u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowa terapia wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami (SABA) nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek może być również stosowany jako alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą, którzy nie doświadczyli ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych GKS oraz mają trudności z prawidłową techniką inhalacji. Ponadto, Milukante skutecznie zapobiega skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym, co jest szczególnie istotne u dzieci i młodzieży aktywnych fizycznie. W terapii sezonowego alergicznego nieżytu nosa montelukast redukuje nasilenie objawów i poprawia jakość życia pacjentów w okresie ekspozycji na alergeny pylące roślin.
alergiczny nieżyt nosa, aspartam, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna lub umiarkowana, astma wysiłkowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciężki napad astmy, doustne glikokortykosteroidy, krótko działające β-agoniści, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, obturacja dróg oddechowych, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, wziewne glikokortykosteroidy, wziewne kortykosteroidy, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Zapobieganie i profilaktyka
Astma wysiłkowa (EIA/EIB) dotyka do 90% pacjentów z przewlekłą astmą, ale może występować także u osób bez astmy podstawowej. Profilaktyka obejmuje zarówno metody niefarmakologiczne, takie jak 10-15 minutowa rozgrzewka, ochrona dróg oddechowych w zimnych warunkach (np. noszenie szalika), wybór odpowiednich warunków i form aktywności (preferowane sporty o krótkich, intensywnych wysiłkach lub pływanie w ciepłych, wilgotnych warunkach), oddychanie przez nos oraz stopniowe dostosowanie intensywności treningu. Regularna aktywność fizyczna, odpowiednio dostosowana, może długoterminowo zmniejszać objawy astmy, poprawiając funkcję układu oddechowego. Kluczowe jest indywidualne podejście i edukacja pacjenta, w tym posiadanie pisemnego planu działania oraz dostęp do leku ratunkowego podczas wysiłku.
albuterol, astma przewlekła, astma wysiłkowa, budezonid/formoterol, drogi oddechowe, formoterol, funkcja płuc, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, leki przeciwcholinergiczne, leki przeciwleukotrienowe, montelukast, produkcja śluzu, reaktywność oskrzeli, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem, stabilizator komórek tucznych, stan zapalny, szczytowy przepływ wydechowy, wziewne glikokortykosteroidy, zafirlukast, zanieczyszczenie powietrza, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Bluefish 5 mg
Montelukast Bluefish w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany u dzieci w wieku 6-14 lat z astmą oskrzelową, szczególnie jako terapia dodana u pacjentów z przewlekłą astmą o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów. Lek może być również stosowany jako alternatywa dla małych dawek wziewnych kortykosteroidów u pacjentów z łagodną, stabilną astmą, którzy nie doświadczyli ciężkich napadów wymagających doustnych kortykosteroidów i mają trudności z prawidłową techniką inhalacyjną. Ponadto, montelukast jest skuteczny w profilaktyce skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem fizycznym u dzieci aktywnych fizycznie, u których wysiłek wywołuje zaostrzenia astmy.
alergiczny nieżyt nosa, aspartam, astma indukowana aspiryną, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, ciężki napad astmy, doustne kortykosteroidy, duszność wysiłkowa, fenyloketonuria, krótko działający β-agoniści, montelukast sodowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, przewlekła astma łagodna, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, sterydy wziewne, technika inhalacyjna, wziewne glikokortykosteroidy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Milukante 10 mg
Milukante, zawierający 10 mg montelukastu sodowego w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do stosowania u pacjentów ≥15 lat z astmą, astmą współistniejącą z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa bez astmy. Standardowa dawka wynosi 1 tabletkę 10 mg raz na dobę, podawaną wieczorem. Leczenie należy kontynuować zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń. Nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek oraz łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby. Brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Montelukast może być stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów, u których wziewne glikokortykosteroidy i krótko działające β-agonisty nie zapewniają odpowiedniej kontroli astmy, jednak nie należy nagle zastępować glikokortykosteroidów montelukastem.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxis Turbuhaler 9 mcg/dawkę
Oxis Turbuhaler zawiera formoterol w dawce 9 µg na dawkę dostarczoną (12 µg na dawkę odmierzoną) i jest wskazany do leczenia podtrzymującego obturacji dróg oddechowych u pacjentów z astmą oraz przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). W astmie lek stosuje się wyłącznie jako uzupełnienie terapii wziewnymi glikokortykosteroidami, gdy monoterapia GKS jest niewystarczająca, a także profilaktycznie przed wysiłkiem fizycznym w celu zapobiegania skurczowi oskrzeli. U chorych z POChP Oxis Turbuhaler łagodzi objawy obturacji, poprawiając przepływ powietrza i tolerancję wysiłku, stanowiąc element regularnej terapii podtrzymującej.
astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, długo działające β2-mimetyki, formoterol fumaran dwuwodny, inhalator proszkowy, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, leczenie uzupełniające, monoterapia glikokortykosteroidami, obturacja dróg oddechowych, opór w drogach oddechowych, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, wziewne glikokortykosteroidy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast LEK-AM 10 mg
Montelukast LEK-AM to lek zawierający 10 mg montelukastu sodowego w formie tabletek powlekanych, stosowany jako terapia pomocnicza u pacjentów z łagodną do umiarkowanej astmą przewlekłą, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek wykazuje podwójne działanie – przeciwastmatyczne oraz łagodzące objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co jest korzystne u pacjentów z oboma schorzeniami. Ponadto Montelukast LEK-AM jest wskazany w profilaktyce skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem fizycznym, poprawiając jakość życia pacjentów, u których aktywność fizyczna nasila objawy astmy.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, działanie przeciwastmatyczne, krótko działające β-agoniści, laktoza jednowodna, leczenie pomocnicze, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletki powlekane, terapia uzupełniająca, wziewne glikokortykosteroidy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.
Lek Alvesco 80 zawiera 80 mikrogramów cyklezonidu w każdej dawce aerozolu inhalacyjnego i jest wskazany do leczenia przewlekłej astmy oskrzelowej u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Preparat należy do grupy wziewnych glikokortykosteroidów, wykazując działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych. W składzie znajduje się również 4,7 mg etanolu na dawkę, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu. Alvesco 80 nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat, co jest istotne w kontekście kwalifikacji do terapii.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symbicort Turbuhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler w dawce 160 mikrogramów budezonidu i 4,5 mikrograma formoterolu na dawkę inhalacyjną jest lekiem złożonym stosowanym w systematycznym leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów od 12 roku życia oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. W astmie preparat jest wskazany u pacjentów, u których monoterapia wziewnymi glikokortykosteroidami wraz z doraźnym stosowaniem krótko działających β2-agonistów nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów, a także u tych, którzy już stosują oba składniki oddzielnie i wymagają uproszczenia schematu leczenia. Symbicort Turbuhaler nie jest przeznaczony do doraźnego stosowania, mimo szybkiego początku działania formoterolu, lecz do regularnej terapii podtrzymującej.
astma oskrzelowa, budezonid, choroby obturacyjne dróg oddechowych, długo działający β2-mimetyk, duszność wysiłkowa, formoterol, inhalator Turbuhaler, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, obturacja oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, świszczący oddech, terapia objawowa, wziewne glikokortykosteroidy, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Astmodil 10 mg
Astmodil zawiera montelukast sodowy, stosowany w leczeniu astmy oraz astmy współistniejącej z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie jest dostosowane do wieku: u pacjentów ≥15 lat zalecana dawka to 10 mg raz na dobę wieczorem w formie tabletki powlekanej, u dzieci 6-14 lat 5 mg w formie tabletki do rozgryzania i żucia, a u dzieci 2-5 lat 4 mg w tej samej formie. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby; brak danych dla ciężkich zaburzeń wątroby. Dawkowanie jest niezależne od płci. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po pierwszej dobie stosowania.
astma, kontrola astmy, krótko działający β-agoniści, montelukast, montelukast sodowy, niewydolność nerek, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, terapia dodana, wziewne glikokortykosteroidy, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy