zawał mięśnia sercowego NSTEMI
Zawał mięśnia sercowego NSTEMI (Non-ST-Elevation Myocardial Infarction) to ostry zespół wieńcowy charakteryzujący się martwicą kardiomiocytów bez uniesienia odcinka ST w elektrokardiogramie. Stanowi on około 70% wszystkich zawałów serca i jest spowodowany najczęściej częściowym zamknięciem tętnicy wieńcowej przez zakrzep powstały na pękniętej blaszce miażdżycowej.
Diagnostyka NSTEMI opiera się na oznaczeniu biomarkerów sercowych (głównie troponiny), zapisie EKG (depresja odcinka ST, odwrócenie załamka T) oraz obrazie klinicznym. W przeciwieństwie do zawału STEMI, w NSTEMI często nie występuje całkowite zamknięcie naczynia, co skutkuje mniejszym obszarem martwicy i lepszym rokowaniem.
Leczenie zawału NSTEMI obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, beta-adrenolityki, statyny, inhibitory ACE) oraz procedury inwazyjne. Stratyfikacja ryzyka pacjenta decyduje o pilności wykonania koronarografii i ewentualnej rewaskularyzacji – u pacjentów wysokiego ryzyka zaleca się inwazyjne postępowanie w ciągu 24 godzin od przyjęcia, natomiast u pacjentów niskiego ryzyka można zastosować strategię zachowawczą.
Długoterminowe rokowanie w NSTEMI zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, chorób współistniejących, rozległości uszkodzenia mięśnia sercowego oraz zastosowanego leczenia. Śmiertelność wewnątrzszpitalna jest niższa niż w zawale STEMI, jednak w obserwacji długoterminowej różnice te zacierają się, co podkreśla znaczenie właściwego postępowania wtórnego i modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nadroparyna wapniowa – Wskazania do stosowania
Nadroparyna wapniowa, będąca niskocząsteczkową heparyną o wysokiej aktywności przeciwzakrzepowej, jest dostępna w trzech głównych preparatach: Fraxiparine, Fraxiparine Multi oraz Fraxodi. Preparaty te różnią się stężeniem i formą podania, co pozwala na dostosowanie terapii do specyficznych wskazań klinicznych. Fraxiparine i Fraxiparine Multi (9 500 j.m. AXa/ml) są stosowane przede wszystkim w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) w chirurgii ogólnej i ortopedycznej, u pacjentów unieruchomionych z powodu zaostrzenia POChP, niewydolności serca lub ciężkich zakażeń, a także w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz niestabilnej dławicy piersiowej i zawału NSTEMI w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym. Fraxodi, o wyższych stężeniach (11 400–19 000 j.m. AXa w ampułko-strzykawkach), dedykowany jest do leczenia ŻChZZ z wygodnym schematem dawkowania raz na dobę, co może poprawić compliance pacjentów wymagających długotrwałej terapii.
alkohol benzylowy, chirurgia ortopedyczna, Fraxiparine, Fraxiparine Multi, Fraxodi, hemodializa, heparyna niskocząsteczkowa, jednostki anty-Xa, kwas acetylosalicylowy, nadroparyna wapniowa, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, terapia przeciwzakrzepowa, wykrzepianie krwi, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego NSTEMI, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa