długo działające β2-mimetyki

Długo działające β2-mimetyki (ang. Long-Acting Beta-Agonists, LABA) to grupa leków bronchodylatacyjnych stosowanych w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, przede wszystkim astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Ich mechanizm działania polega na selektywnej stymulacji receptorów β2-adrenergicznych w mięśniach gładkich oskrzeli, co prowadzi do rozkurczu i poszerzenia dróg oddechowych.

Do najczęściej stosowanych długo działających β2-mimetyków należą salmeterol, formoterol, indakaterol, wilanterol i olodaterol. Charakteryzują się one długim czasem działania (od 12 do nawet 24 godzin), co pozwala na stosowanie ich raz lub dwa razy na dobę, znacząco poprawiając komfort i compliance pacjentów. W przeciwieństwie do krótko działających β2-mimetyków (SABA), nie są one zalecane do doraźnego łagodzenia objawów, lecz do regularnego, przewlekłego stosowania.

W terapii astmy oskrzelowej LABA nie powinny być stosowane w monoterapii ze względu na potencjalne ryzyko zwiększonej śmiertelności. Zaleca się ich stosowanie wyłącznie w połączeniu z glikokortykosteroidami wziewnymi (ICS). Natomiast w leczeniu POChP, LABA mogą być stosowane zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami, takimi jak ICS czy długo działające cholinolityki (LAMA). Leki te są dostępne głównie w postaci inhalatorów ciśnieniowych (pMDI) lub proszkowych (DPI).

Wśród działań niepożądanych LABA wymienia się drżenie mięśniowe, tachykardię, zaburzenia rytmu serca, hipokaliemię oraz paradoksalny skurcz oskrzeli. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego powinni być monitorowani podczas terapii tymi lekami. Mimo potencjalnych działań niepożądanych, LABA pozostają jedną z podstawowych grup leków w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, znacząco poprawiając jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl