choroba de Quervaina
Choroba de Quervaina (tenosynovitis de Quervain) to schorzenie polegające na zapaleniu pochewek ścięgnistych mięśni kciuka – odwodziciela długiego kciuka (abductor pollicis longus) oraz prostownika krótkiego kciuka (extensor pollicis brevis). Te ścięgna przebiegają przez wspólną pochewkę ścięgnistą na wysokości wyrostka rylcowatego kości promieniowej, gdzie w przebiegu choroby dochodzi do ich pogrubienia i obrzęku, co powoduje konflikt przestrzenny i ból.
Etiologia schorzenia obejmuje najczęściej mikrourazy związane z powtarzalnymi ruchami nadgarstka i kciuka, dlatego choroba de Quervaina zaliczana jest do grupy RSI (Repetitive Strain Injury). Występuje częściej u kobiet, szczególnie w okresie ciąży i połogu, a także u osób intensywnie korzystających z urządzeń mobilnych (tzw. „kciuk SMS-owy”).
Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, w tym charakterystycznym teście Finkelsteina (ból przy zgiętym kciuku i odchyleniu łokciowym nadgarstka). Leczenie obejmuje odpoczynek, unieruchomienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, a w przypadkach opornych – iniekcje glikokortykosteroidów lub leczenie operacyjne polegające na uwolnieniu pochewki ścięgnistej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Urazy powtarzalnego napięcia – Diagnostyka i diagnoza
Uraz powtarzalnego napięcia (RSI) to zespół schorzeń mięśniowo-szkieletowych i nerwowych wywołanych powtarzalnymi ruchami i przeciążeniem. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, oceniającym obrzęk, stan zapalny, zakres ruchomości, siłę mięśniową, obecność bólu, odruchy neurologiczne oraz czucie. Wyróżnia się dwa typy RSI: typ 1 z widocznymi objawami zapalnymi i konkretnymi jednostkami chorobowymi (np. zespół cieśni nadgarstka, tendinitis, łokieć tenisisty), oraz typ 2, charakteryzujący się niespecyficznym, rozproszonym bólem bez jednoznacznych zmian fizykalnych. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie urazów ostrych, chorób zapalnych, zwyrodnieniowych, neuropatii i zaburzeń krążenia. W razie wątpliwości stosuje się badania obrazowe (RTG, MRI, CT, USG), neurofizjologiczne (EMG, badania przewodnictwa nerwowego) oraz laboratoryjne.
badanie fizykalne, badanie przewodnictwa nerwowego, badanie ultrasonograficzne, ból przewlekły, choroba de Quervaina, elektromiografia, fibromialgia, fizjoterapeuta, łokieć tenisisty, neurolog, neuropatia obwodowa, odruch neurologiczny, ortopeda, palec spustowy, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatolog, rezonans magnetyczny, siła mięśniowa, test Finkelsteina, test Phalena, test Tinela, tomografia komputerowa, uraz powtarzalnego napięcia, zapalenie nadkłykcia bocznego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie ścięgien, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna – Etiologia i przyczyny
Zapalenie ścięgna (tendonitis) to stan zapalny włóknistego połączenia mięśnia z kością, wywołany głównie przez powtarzane mikrourazy i przeciążenia mechaniczne, a także nagłe urazy. Czynniki ryzyka obejmują wiek powyżej 40 lat, predyspozycje anatomiczne (np. płaskostopie, deformacja Haglunda), nieprawidłową technikę ruchów, złą ergonomię, otyłość oraz choroby metaboliczne i autoimmunologiczne, takie jak cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, dna moczanowa czy łuszczyca. Leki takie jak fluorochinolony, kortykosteroidy, inhibitory aromatazy i statyny mogą zwiększać ryzyko zapalenia lub pogarszać jego przebieg. W patofizjologii przewlekłego zapalenia ścięgna (tendinosis) dominują zmiany degeneracyjne, takie jak dezorganizacja włókien kolagenowych, hiperkellularność, neowaskularyzacja oraz mikrozwapnienia, a nie klasyczny proces zapalny.
choroba de Quervaina, choroby tarczycy, cukrzyca, deformacja Haglunda, dna moczanowa, fluorochinolony, hipoksja, inhibitory aromatazy, kortykosteroidy, koślawość kolan, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, neowaskularyzacja, płaskostopie, przewlekłe zapalenie, reumatoidalne zapalenie stawów, statyny, tendinoza, zapalenie nadkłykcia bocznego, zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego, zapalenie pochewek ścięgnistych, zapalenie ścięgna, zapalenie ścięgna Achillesa, zapalenie ścięgna piszczelowego tylnego, zespół Reitera - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie stawu kciuka – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie stawu kciuka, zwane także zapaleniem stawu nadgarstkowo-śródręcznego, jest chorobą zwyrodnieniową dotykającą głównie osoby po 40. roku życia, z przewagą kobiet (3-krotnie częściej niż mężczyźni). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz specjalistycznych testach klinicznych, takich jak test rotacyjny, test dźwigniowy (najbardziej czuły) i test rozciągania stawu. Obrazowanie radiologiczne, głównie RTG w projekcjach AP, bocznej i Robertsa, pozwala na ocenę zmian zwyrodnieniowych, takich jak zwężenie szpary stawowej, osteofity (<2 mm w stadium II, >2 mm w stadium III), podchrzęstna sklerotyzacja, torbiele oraz podwichnięcia stawu. Klasyfikacja według skali Eatona-Littera wyróżnia cztery stadia zaawansowania choroby, które korelują z nasileniem objawów klinicznych i ograniczeniem funkcji kciuka.
artrodeza, artroplastyka, badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne, choroba de Quervaina, choroba zwyrodnieniowa, fizjoterapia, ganglion, iniekcja steroidowa, leczenie operacyjne, leczenie zachowawcze, orteza, osteofit, osteotomia, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, torbiel galaretowata, trapeziektomia, wywiad medyczny, zapalenie ścięgien, zapalenie stawu kciuka, zapalenie stawu nadgarstkowo-śródręcznego, zapalenie stawu podstawy kciuka, zdjęcie rentgenowskie, zespół kanału nadgarstka, złamanie kości nadgarstka, zwężenie szpary stawowej - Leksykon chorób i schorzeń
Przytarczyca (niedoczynność tarczycy) – Etiologia i przyczyny
Niedoczynność tarczycy to stan charakteryzujący się niedostateczną produkcją hormonów tarczycowych, prowadzący do spowolnienia funkcji metabolicznych organizmu. Stan ten dotyka około 3-4% populacji, z przewagą u kobiet i wzrostem ryzyka wraz z wiekiem. Pierwotna niedoczynność tarczycy stanowi około 95% przypadków i najczęściej wynika z choroby Hashimoto (autoimmunologiczne limfocytowe zapalenie tarczycy) lub niedoboru jodu. Inne przyczyny to nadmiar jodu, różne formy zapalenia tarczycy (np. poporodowe, podostre ziarniniakowe), interwencje medyczne takie jak terapia radioaktywnym jodem (80-90% pacjentów rozwija niedoczynność w ciągu 8-20 tygodni), tyreoidektomia oraz radioterapia okolic głowy i szyi. Leki takie jak lit, amiodaron, interferon alfa, inhibitory kinazy tyrozynowej i immunoterapeutyki również mogą indukować niedoczynność. Wrodzona niedoczynność tarczycy dotyczy 1 na 2000-4000 noworodków i wynika z agenezji, ektopii lub defektów enzymatycznych gruczołu. Centralna niedoczynność (wtórna i trzeciorzędowa) stanowi około 5% przypadków i jest związana z dysfunkcją przysadki lub podwzgórza.
choroba autoimmunologiczna, choroba de Quervaina, choroba Gravesa, choroba Hashimoto, ciche zapalenie tarczycy, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, hormon uwalniający tyreotropinę, limfocytowe zapalenie przysadki, nadmiar jodu, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, obrzęk śluzowaty, operacja tarczycy, podostre ziarniniakowe zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, radioterapia, terapia radioaktywnym jodem, TSH, tyreoidektomia, wole, wrodzona niedoczynność tarczycy, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenie endokrynologiczne, zapalenie tarczycy, zespół Sheehana - Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Objawy
Ból palców jest objawem o różnorodnej etiologii, obejmującej urazy (złamania, skręcenia, zwichnięcia), schorzenia zapalne (reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie ścięgien), neuropatie (zespół cieśni nadgarstka) oraz inne jednostki chorobowe, takie jak palec spustowy, choroba Raynauda czy dna moczanowa. Charakterystyka bólu (tępy, ostry, pulsujący, piekący), lokalizacja (stawy, opuszki, podstawa palca) oraz towarzyszące objawy (obrzęk, zaczerwienienie, sztywność, drętwienie, mrowienie) są kluczowe dla różnicowania przyczyn. Wczesne objawy mogą obejmować łagodny dyskomfort, sztywność poranną i ograniczenie precyzyjnych ruchów, natomiast zaawansowane stadia prowadzą do trwałych deformacji, znacznego ograniczenia funkcji ręki i zaniku mięśni. Warto zwrócić uwagę na wzorce bólu: nasilanie się podczas ruchu (np. w zapaleniu stawów, palcu spustowym) lub ból w spoczynku (np. zaawansowane zapalenie stawów, infekcje, uszkodzenia nerwów).
ból palców, choroba de Quervaina, choroba Dupuytrena, choroba Raynauda, choroba zwyrodnieniowa stawów, deformacja stawu, dna moczanowa, drętwienie palca, dysfagia, infekcja palca, obrzęk palca, palec młotkowaty, palec spustowy, pieczenie, przykurcz ścięgna, remisja objawów, reumatoidalne zapalenie stawów, skręcenie palca, sztywność stawu, uszkodzenie nerwu, zaczerwienienie, zanik mięśni dłoni, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zasinienie, zespół cieśni nadgarstka, złamanie bokserskie, złamanie palca, zwichnięcie palca - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć tenisisty – Epidemiologia
Łokieć tenisisty (zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej) jest powszechną przyczyną bólu łokcia, z roczną zapadalnością wynoszącą 1-3% w populacji dorosłych, co odpowiada około 3,3-3,5 przypadkom na 1000 mieszkańców. Schorzenie najczęściej dotyka osoby w wieku 30-50 lat, z najwyższą zapadalnością w grupie 40-49 lat (10,2/1000 u kobiet i 7,8/1000 u mężczyzn), i częściej występuje w kończynie dominującej. Czynniki ryzyka obejmują prace manualne z powtarzalnymi ruchami nadgarstka i ramienia, palenie tytoniu, nadwagę, intensywne aktywności fizyczne oraz specyficzne czynniki u sportowców, takie jak nieprawidłowa technika uderzenia czy ciężka rakieta. Współistniejące schorzenia, takie jak patologie stożka rotatorów (OR 4,95) czy zespół cieśni nadgarstka (OR 1,50), oraz terapia doustnymi kortykosteroidami (OR 1,68) zwiększają ryzyko wystąpienia choroby.
badanie ultrasonograficzne, choroba de Quervaina, czynnik psychospołeczny, kortykosteroid doustny, lateral epicondylitis, leczenie chirurgiczne, leczenie nieoperacyjne, leczenie zachowawcze, łokieć tenisisty, minimalna klinicznie istotna różnica, nadzór zdrowotny, nawrotowość, Patient-Rated Tennis Elbow Evaluation, zapadalność roczna, zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Etiologia i przyczyny
Nadczynność tarczycy (hipertyreoza) charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3) – prowadzącą do przyspieszonego metabolizmu i typowych objawów klinicznych. Najczęstszą przyczyną jest choroba Gravesa-Basedowa, odpowiadająca za 60-80% przypadków, będąca autoimmunologicznym schorzeniem z obecnością przeciwciał stymulujących receptor TSH (TSI). Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne (około 80% ryzyka), płeć żeńską (5-10-krotnie wyższe ryzyko), wiek 20-50 lat, palenie tytoniu, stres, ciążę i okres poporodowy oraz infekcje. Drugą co do częstości przyczyną jest toksyczne wole guzkowe (15-20% przypadków), gdzie autonomiczne guzki tarczycy produkują hormony niezależnie od regulacji TSH. Inne etiologie to zapalenia tarczycy (np. podostre, bezobjawowe, poporodowe), jatrogenne przyczyny (nadmierne dawki hormonów, leki takie jak amiodaron, lit, interferon alfa, inhibitory PD-1, alemtuzumab) oraz nadmierna podaż jodu z suplementów, leków lub środków kontrastowych.
amiodaron, antygen leukocytarny, choroba de Quervaina, choroba Gravesa-Basedowa, choroba Plummera, ciąża zaśniadowa, gonadotropina kosmówkowa, gruczolak przysadki, gruczolak tarczycy, hormon tyreotropowy, limfocytarne zapalenie tarczycy, mutacje somatyczne, nadczynność tarczycy, nadmiar jodu, oftalmopatia tarczycowa, podostre zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, przeciwciała stymulujące receptor TSH, przysadka mózgowa, struma ovarii, trijodotyronina, tyroksyna, wole guzkowe nadczynne, wole wieloguzkowe, zapalenie tarczycy - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Diagnostyka i diagnoza
Nadczynność tarczycy (hipertyreoza) charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów tarczycy, co prowadzi do przyspieszenia metabolizmu i typowych objawów klinicznych, takich jak tachykardia, nadciśnienie skurczowe, ciepła i wilgotna skóra, drżenie rąk oraz objawy oczne (np. wytrzeszcz, objaw Graefego). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz podstawowych badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu stężenia TSH (obniżonego), wolnej tyroksyny (fT4) i wolnej trójjodotyroniny (fT3), gdzie typowo obserwuje się niskie TSH oraz podwyższone fT4 i/lub fT3. W diagnostyce różnicowej istotne jest oznaczenie przeciwciał (TRAb, TSI, anty-TPO, anty-TG) oraz badania obrazowe, takie jak scyntygrafia tarczycy, test wychwytu radioaktywnego jodu (RAIU) i ultrasonografia z dopplerem, które pozwalają na identyfikację przyczyn hipertyreozy, np. choroby Gravesa-Basedowa, wola guzkowego toksycznego czy zapalenia tarczycy.
arytmia, badanie doplerowskie, choroba de Quervaina, choroba Gravesa-Basedowa, ektopowa produkcja hormonów, endokrynolog, gruczoł tarczowy, hipertyreoza, hormon tarczycy, immunoglobuliny stymulujące tarczycę, nadciśnienie skurczowe, nadczynność tarczycy, objaw Graefego, podostre zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, powiększenie tarczycy, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej, przeciwciała przeciwko receptorowi TSH, przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie, przełom tarczycowy, scyntygrafia tarczycy, subkliniczna nadczynność tarczycy, tachykardia, test wychwytu radioaktywnego jodu, TRAb, trójjodotyronina, TSH, tyreotropina, ultrasonografia tarczycy, wole, wole guzkowe toksyczne, wolna tyroksyna, wytrzeszcz - Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Etiologia i przyczyny
Ból palców jest objawem o wieloczynnikowej etiologii, obejmującej urazy mechaniczne (skręcenia, zwichnięcia, złamania, stłuczenia, urazy ścięgien i ran), choroby zapalne i zwyrodnieniowe stawów (osteoartroza, RZS, łuszczycowe zapalenie stawów, dna moczanowa), a także schorzenia ścięgien (tendinitis, tenosynovitis, palec spustowy, choroba de Quervaina) oraz neuropatie obwodowe i zespoły uciskowe (np. zespół cieśni nadgarstka). Charakterystyczne objawy i lokalizacje zmian, takie jak guzy Heberdena i Boucharda w osteoartrozie, symetryczne zapalenie stawów w RZS, czy daktylitis w łuszczycowym zapaleniu stawów, pomagają w różnicowaniu przyczyn. Warto zwrócić uwagę na czynniki ryzyka, takie jak wiek, płeć żeńska, choroby współistniejące (cukrzyca, niedoczynność tarczycy), powtarzalne ruchy oraz urazy.
choroba Buergera, choroba de Quervaina, choroba podstawowa, choroba zwyrodnieniowa stawu, dna moczanowa, guzki Heberdena, infekcyjne zapalenie stawu, łuszczycowe zapalenie stawów, neuropatia obwodowa, odmrożenie, palec spustowy, przykurcz Dupuytrena, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień, skręcenie, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel galaretowata, twardzina układowa, uraz ścięgna, uraz zmiażdżeniowy, zanokcica, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie ścięgna, zapalenie tkanki łącznej, zastrzał, zespół cieśni nadgarstka, zespół Raynauda, zwichnięcie - Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność tarczycy – Etiologia i przyczyny
Niedoczynność tarczycy to stan charakteryzujący się niedostateczną produkcją hormonów tarczycy, głównie tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3), co skutkuje spowolnieniem metabolizmu. Pierwotna niedoczynność, stanowiąca około 99% przypadków, najczęściej wynika z autoimmunologicznego zapalenia tarczycy Hashimoto, manifestującego się podwyższonym poziomem TSH i obniżonym stężeniem wolnej tyroksyny (fT4). Inne przyczyny to poporodowe, podostre i ciche zapalenie tarczycy, leczenie nadczynności tarczycy (jodem radioaktywnym, tyreoidektomia, leki przeciwtarczycowe), radioterapia, wrodzone dysgenezje tarczycy oraz niedobór jodu. Wtórna i trzeciorzędowa niedoczynność, stanowiące około 1% przypadków, wynikają z dysfunkcji przysadki lub podwzgórza, prowadząc do obniżenia TSH i TRH. Subkliniczna niedoczynność, z podwyższonym TSH i prawidłowym fT4, występuje u 3-8% populacji i może progresować do jawnej choroby, zwłaszcza przy obecności przeciwciał anty-TPO.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, choroba de Quervaina, choroba Gravesa-Basedowa, choroba Hashimoto, ciche zapalenie tarczycy, dysgenezja tarczycy, guz przysadki, hormon stymulujący tarczycę, hormon uwalniający tyreotropinę, leczenie jodem radioaktywnym, lek przeciwtarczycowy, limfocytowe zapalenie przysadki, nadczynność tarczycy, nadmiar jodu, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, pierwotna niedoczynność tarczycy, podostre ziarniniakowe zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, przeciwciało przeciwko peroksydazie tarczycowej, śpiączka obrzękowa, subkliniczna niedoczynność tarczycy, tyreoidektomia, wole guzkowe, wrodzona niedoczynność tarczycy, wtórna niedoczynność tarczycy, zapalenie tarczycy Hashimoto, zespół Sheehana - Leksykon chorób i schorzeń
Palec trzaskający – Diagnostyka i diagnoza
Palec trzaskający (stenosing tenosynovitis) to schorzenie dotykające 1-2% populacji, a w grupach ryzyka nawet do 20%, charakteryzujące się zapaleniem i zwężeniem osłonki ścięgna zginacza, co prowadzi do zaburzeń płynności ruchu palca. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym i wywiadzie, z uwzględnieniem objawów takich jak ból, przeskakiwanie, zatrzaskiwanie oraz ograniczenie ruchomości. Kluczowe jest wykluczenie innych patologii, np. złamań, guzów czy infekcji. Stopień zaawansowania ocenia się według klasyfikacji Greena (I-IV), co pomaga w doborze terapii, choć nie koreluje bezpośrednio z efektem leczenia iniekcyjnego. Badania obrazowe, głównie USG, mogą potwierdzić diagnozę i ocenić stan troczka A1, natomiast RTG jest rzadko wskazane i służy wykluczeniu innych patologii.
badanie kliniczne, badanie palpacyjne, chirurg ręki, choroba de Quervaina, choroba Dupuytrena, czynnik reumatoidalny, dystonia ogniskowa, guzek ścięgna, guzek zapalny, hemoglobina glikowana, iniekcja kortykosteroidów, kciuk narciarza, palec trzaskający, przykurcz zgięciowy, reumatoidalne zapalenie stawów, staw międzypaliczkowy bliższy, staw śródręczno-paliczkowy, terapeuta zajęciowy, troczek A1, więzadło poboczne łokciowe, zapalenie pochewki ścięgnistej - Leksykon chorób i schorzeń
Wola – Etiologia i przyczyny
Wola (goitre) to powiększenie gruczołu tarczowego, które może występować w formie wola guzkowego lub rozlanego, z eutyreozą, hipertyreozą lub hipotyreozą. Najczęstszą przyczyną globalną jest niedobór jodu, prowadzący do wzrostu TSH i adaptacyjnego rozrostu tarczycy (wole endemiczne). W krajach rozwiniętych dominują choroby autoimmunologiczne, takie jak choroba Hashimoto (przewlekłe zapalenie tarczycy z hipotyreozą i podwyższonym TSH) oraz choroba Gravesa-Basedowa (nadczynność tarczycy z obecnością immunoglobulin stymulujących tarczycę – TSI i obniżonym TSH). Wole guzkowe, zarówno jedno- jak i wieloguzkowe, może być związane z czynnikami genetycznymi, środowiskowymi i dietetycznymi, a niektóre guzki mogą autonomicznie produkować hormony, prowadząc do toksycznego wola guzkowego. Rak tarczycy stanowi około 5% guzków i wymaga uwagi ze względu na czynniki ryzyka, takie jak wiek, płeć, wywiad rodzinny i ekspozycja na promieniowanie.
amyloidoza, choroba autoimmunologiczna, choroba de Quervaina, choroba Gravesa-Basedowa, choroba Hashimoto, eutyreoza, goitrogen, gonadotropina kosmówkowa, gruczoł tarczowy, guz tarczycy, hipertyreoza, hipotyreoza, hormon tyreotropowy, immunoglobulina stymulująca tarczycę, niedobór jodu, peroksydaza tarczycowa, podostre zapalenie tarczycy, radioaktywny jod, rak tarczycy, receptor TSH, sarkoidoza, substancja wolotwórcza, symporter sodowo-jodkowy, toksyczne wole guzkowe, tyreoglobulina, tyreoiditis, wole, wole endemiczne, wole guzkowe, wole rozlane, wole toksyczne wieloguzkowe, wole wieloguzkowe, zapalenie tarczycy