osierdzie trzewne

Osierdzie trzewne (łac. epicardium) stanowi wewnętrzną warstwę worka osierdziowego, która ściśle przylega do mięśnia sercowego. Jest to cienka, jednowarstwowa błona surowicza pokrywająca zewnętrzną powierzchnię serca, stanowiąca jednocześnie najbardziej zewnętrzną warstwę ściany serca.

Pod względem histologicznym osierdzie trzewne zbudowane jest z mezotelium – jednowarstwowego nabłonka płaskiego, spoczywającego na cienkiej warstwie tkanki łącznej, która łączy się z tkanką łączną mięśnia sercowego. Osierdzie trzewne przechodzi w osierdzie ścienne (pericardium parietale) w okolicy podstawy serca, przy odejściu wielkich naczyń.

Główną funkcją osierdzia trzewnego jest ochrona serca oraz zapewnienie jego swobodnego ruchu w obrębie worka osierdziowego. Przestrzeń między osierdziem trzewnym a ściennym, zwana jamą osierdzia, zawiera niewielką ilość płynu osierdziowego, który działa jak smar zmniejszający tarcie podczas skurczów serca.

W kontekście patofizjologii, zapalenie osierdzia (pericarditis) może dotyczyć zarówno osierdzia trzewnego, jak i ściennego, prowadząc do zwiększonej produkcji płynu osierdziowego, co w konsekwencji może powodować tamponadę serca. W diagnostyce obrazowej osierdzie trzewne jest widoczne jako cienka linia przylegająca do powierzchni mięśnia sercowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl