leczenie przeciwspastyczne

Leczenie przeciwspastyczne (antyspastyczne) to metody terapeutyczne stosowane w celu redukcji zwiększonego napięcia mięśniowego (spastyczności), które występuje u pacjentów z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Spastyczność jest częstym objawem w przebiegu chorób takich jak stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce, stany po udarze mózgu czy urazach rdzenia kręgowego.

W leczeniu przeciwspastycznym stosuje się wielokierunkowe podejście terapeutyczne. Podstawowymi metodami są farmakoterapia (m.in. baklofen, tizanidyna, diazepam, dantrolene), fizjoterapia oraz zabiegi z zakresu medycyny fizykalnej. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze stosuje się metody inwazyjne, takie jak dokanałowe podawanie baklofenu za pomocą pompy, zabiegi neurochirurgiczne czy iniekcje toksyny botulinowej.

Wybór odpowiedniej metody leczenia przeciwspastycznego powinien być zindywidualizowany i zależny od nasilenia spastyczności, jej lokalizacji, wpływu na codzienne funkcjonowanie pacjenta oraz współistniejących chorób. Celem terapii jest nie tylko redukcja wzmożonego napięcia mięśniowego, ale przede wszystkim poprawa funkcji ruchowych, zmniejszenie bólu i zapobieganie powikłaniom, takim jak przykurcze czy deformacje.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl