Właściwości farmakokinetyczne leku Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę

Produkt leczniczy Allerduo zawiera dwie substancje czynne: chlorowodorek azelastyny (137 mikrogramów/dawkę, co odpowiada 125 mikrogramom azelastyny) oraz propionian flutykazonu (50 mikrogramów/dawkę), których właściwości farmakokinetyczne zostały szczegółowo zbadane po podaniu donosowym.¹

Wchłanianie

Po podaniu donosowym preparatu Allerduo w dawce stanowiącej dwa naciśnięcia dozownika do każdego otworu nosowego (łącznie 548 µg chlorowodorku azelastyny i 200 µg propionianu flutykazonu), średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wyniosło 194,5 ± 74,4 pg/ml dla azelastyny oraz 10,3 ± 3,9 pg/ml dla propionianu flutykazonu. Średnia całkowita ekspozycja (AUC) na azelastynę wyniosła 4217 ± 2618 pg/ml·godz., natomiast dla propionianu flutykazonu 97,7 ± 43,1 pg/ml·godz.²

Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) po podaniu pojedynczej dawki wyniosła 0,5 godziny dla azelastyny i 1,0 godzinę dla propionianu flutykazonu.³

Porównanie farmakokinetyki produktu Allerduo z innymi dostępnymi na rynku preparatami wykazało, że ogólnoustrojowa ekspozycja na propionian flutykazonu była około 50% większa w przypadku aerozolu Allerduo w porównaniu z dostępnym na rynku produktem zawierającym propionian flutykazonu. Natomiast ekspozycja ogólnoustrojowa na azelastynę była porównywalna między produktem Allerduo a dostępnym na rynku aerozolem do nosa zawierającym azelastynę.⁴

Co istotne, nie wykazano istnienia interakcji farmakokinetycznych pomiędzy chlorowodorkiem azelastyny a propionianem flutykazonu.⁵

Dystrybucja

Objętość dystrybucji propionianu flutykazonu w stanie stacjonarnym jest duża i wynosi około 318 litrów. Związek ten w znacznym stopniu (91%) wiąże się z białkami osocza.⁶

Azelastyna również charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji, co wskazuje na przewagę dystrybucji w tkankach obwodowych. Wiązanie azelastyny z białkami osocza mieści się w zakresie 80-90%.⁷

Należy podkreślić, że obydwie substancje czynne charakteryzują się szerokim indeksem terapeutycznym, co sprawia, że zjawisko wypierania jednego leku przez drugi jest mało prawdopodobne.⁸

Metabolizm

Propionian flutykazonu jest szybko eliminowany z krążenia ogólnego głównie poprzez przemianę metaboliczną w wątrobie. Proces ten zachodzi przy udziale enzymu CYP3A4 układu cytochromu P450, prowadząc do powstania nieczynnego metabolitu – kwasu karboksylowego. Gdy propionian flutykazonu jest podawany doustnie, również podlega znaczącym przemianom metabolicznym pierwszego przejścia.⁹

Azelastyna metabolizowana jest do N-desmetyloazelastyny przez różne izoenzymy cytochromu P450, w szczególności CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19.¹⁰

Eliminacja

Propionian flutykazonu podany dożylnie wykazuje liniową kinetykę eliminacji w zakresie dawek 250-1000 µg i charakteryzuje się wysokim klirensem osoczowym wynoszącym 1,1 l/min. W ciągu 3-4 godzin maksymalne stężenie osoczowe ulega redukcji o około 98%, a w przypadku niskich stężeń okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi 7,8 godziny.¹¹

Klirens nerkowy propionianu flutykazonu jest nieistotny klinicznie (<0,2%), a dla metabolitu kwasu karboksylowego wynosi poniżej 5%. Główną drogą eliminacji jest wydalanie propionianu flutykazonu i jego metabolitów z żółcią.¹²

Okres półtrwania azelastyny w osoczu w fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki wynosi około 20-25 godzin, natomiast dla aktywnego terapeutycznie metabolitu N-desmetyloazelastyny jest dłuższy i wynosi około 45 godzin. Azelastyna jest wydalana głównie z kałem.¹³

Interesującą obserwacją jest długotrwała obecność niewielkich ilości podanej dawki azelastyny w kale, co sugeruje możliwość istnienia krążenia jelitowo-wątrobowego tego związku.¹⁴

Parametry farmakokinetyczne