pomiar zdolności dyfuzyjnej

Pomiar zdolności dyfuzyjnej płuc (DLCO – Diffusing Capacity of the Lungs for Carbon Monoxide) to badanie oceniające zdolność płuc do wymiany gazowej, szczególnie transportu tlenu z pęcherzyków płucnych do krwi. Jest kluczowym elementem diagnostyki czynności układu oddechowego, uzupełniającym podstawowe badania spirometryczne.

W badaniu wykorzystuje się małe stężenia tlenku węgla, który ma powinowactwo do hemoglobiny około 210 razy większe niż tlen. Pacjent wykonuje głęboki wdech mieszaniny gazów zawierającej tlenek węgla, a następnie zatrzymuje oddech na około 10 sekund. W tym czasie mierzone jest, ile tlenku węgla przeniknęło przez barierę pęcherzykowo-włośniczkową do krwi, co odzwierciedla zdolność dyfuzyjną płuc.

Obniżone wartości DLCO mogą wskazywać na różne schorzenia płuc, takie jak rozedma, śródmiąższowe choroby płuc, nadciśnienie płucne czy zatorowość płucna. Badanie jest szczególnie wartościowe w diagnostyce różnicowej chorób obturacyjnych oraz w monitorowaniu progresji chorób śródmiąższowych płuc, a także ocenie skutków narażenia na szkodliwe substancje, jak leki o działaniu pneumotoksycznym.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl