Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Librexa 11,25 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu LIBREXA, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 powyżej 2000 mg/kg, niezależnie od drogi podania. W badaniach przewlekłych (13-tygodniowych i 12-miesięcznych) stosowano dawki do 32 mg/kg miesięcznie, obserwując charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak miejscowe zmiany skórne, zanikowe zmiany w narządach rozrodczych oraz wakuolizację komórek wątroby i nerek. Dwuletnie badania rakotwórczości wykazały zwiększoną częstość gruczolaków przysadki u szczurów przy dawkach 0,6–4 mg/dobę, natomiast u myszy przy dawce 60 mg/kg/dobę nie stwierdzono takiego efektu. Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego, a badania reprodukcyjne potwierdziły odwracalność wpływu na płodność, z pełnym powrotem funkcji rozrodczych do 24 tygodni po zakończeniu terapii. Działanie teratogenne nie zostało potwierdzone, choć u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach >0,24 μg/kg.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku LIBREXA

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu leczniczego LIBREXA, obejmowały kompleksową ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego i mutagennego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które stanowią istotne informacje dla klinicystów rozważających zastosowanie tego produktu leczniczego.1

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej przeprowadzono na myszach i szczurach obu płci, wykorzystując różne drogi podania: dożylną, domięśniową, podskórną i doustną. Wyniki wskazują na niską toksyczność ostrej dawki octanu leuproreliny, ponieważ śmiertelność (LD50) obserwowano dopiero po zastosowaniu ekstremalnie wysokich dawek wynoszących 2000 mg lub 5000 mg octanu leuproreliny.2

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

Przeprowadzono rozszerzone badania toksyczności po wielokrotnym podaniu octanu leuproreliny u dwóch gatunków zwierząt laboratoryjnych:3

  • 13-tygodniowe badania na szczurach i psach, którym podawano octan leuproreliny podskórnie lub domięśniowo w dawkach do 8 mg/kg masy ciała tygodniowo
  • 12-miesięczne badania z podskórnym podawaniem dawek do 32 mg/kg masy ciała na miesiąc

We wszystkich badanych dawkach, nawet przy najniższej dawce wynoszącej 0,8 mg octanu leuproreliny/kg masy ciała miesięcznie, zaobserwowano charakterystyczne efekty związane z podawaniem leku:4

  • Miejscowe zmiany skórne w miejscu podania
  • Zmiany zanikowe w narządach rozrodczych, będące wynikiem hormonalnego działania substancji
  • Zmiany komórkowe – u szczurów obserwowano wakuole w komórkach wątroby i komórkach nabłonka kanalików nerkowych przy wszystkich poziomach dawek5

Potencjał rakotwórczy

Ocenę potencjału rakotwórczego octanu leuproreliny przeprowadzono w długoterminowych, dwuletnich badaniach na dwóch gatunkach gryzoni. Wyniki wykazały zróżnicowane efekty zależne od gatunku:6

  • Szczury: po podskórnym wstrzyknięciu dawek od 0,6 do 4 mg na dobę przez 24 miesiące obserwowano zależne od dawki zwiększenie częstości powstawania gruczolaków przysadki7
  • Myszy: po podaniu dawki 60 mg/kg/dobę przez dwa lata nie zaobserwowano zwiększenia częstości powstawania gruczolaków przysadki8

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzono kompleksową ocenę potencjału genotoksycznego octanu leuproreliny, obejmującą zarówno badania in vitro, jak i in vivo, skupiające się na ocenie zdolności do wywoływania mutacji genetycznych i chromosomowych. Wyniki tych badań nie wykazały potencjalnego działania mutagennego.9

Wpływ na płodność

Przeprowadzono szereg badań oceniających wpływ octanu leuproreliny na płodność zwierząt. Wyniki tych badań wskazują na odwracalność efektów związanych z wpływem na funkcje rozrodcze:10

  • Dojrzałe płciowo samice szczurów: po podskórnym podawaniu octanu leuproreliny dwa razy na dobę w dawce 10 μg przez 14 dni lub 40 μg przez 13 dni zaobserwowano:
    • Zwiększenie masy narządów rodnych (macica i jajniki)
    • Podwyższone poziomy hormonów
    • Pojawienie się ciałek żółtych po odstawieniu substancji
  • Niedojrzałe płciowo szczury obu płci: w trzech-miesięcznych badaniach, przy ciągłym podawaniu dawki 200 μg/kg masy ciała/dobę lub sporadycznym podawaniu 0,8 lub 2,4 mg/kg masy ciała/miesiąc nie stwierdzono nieprawidłowości w zachowaniach reprodukcyjnych zwierząt po zakończeniu leczenia11
  • Generacja F1 potomstwa nie wykazywała żadnych nieprawidłowości, jednak zachowania reprodukcyjne tej generacji nie były badane12
  • Badania kliniczne i farmakologiczne u mężczyzn wykazały, że zahamowanie płodności było w pełni odwracalne w okresie do 24 tygodni po zaprzestaniu ciągłego przyjmowania octanu leuproreliny13

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Ocena potencjalnego działania teratogennego octanu leuproreliny przeprowadzona na szczurach i królikach nie wykazała takiego działania. Jednakże u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne/embrioletalne przy dawkach przekraczających 0,24 μg/kg.14

Podsumowanie wyników badań przedklinicznych

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu LIBREXA, wskazują na profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla analogów GnRH. Najważniejsze wnioski z badań przedklinicznych obejmują:

  • Niska toksyczność ostra
  • Przewidywalne farmakologiczne działania na układ rozrodczy przy podawaniu wielokrotnym
  • Brak potencjału genotoksycznego
  • Odwracalność wpływu na płodność po zakończeniu leczenia
  • Brak działania teratogennego, ale potencjalne działanie embriotoksyczne przy wyższych dawkach
  • Potencjalne ryzyko powstawania gruczolaków przysadki przy długotrwałym stosowaniu u szczurów, ale nie u myszy

Wymienione efekty są zgodne z mechanizmem działania leuproreliny jako analogu GnRH i odzwierciedlają jej wpływ na układ hormonalny.15

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl