przerost nabłonka najądrzy
Przerost nabłonka najądrzy to zmiany histopatologiczne charakteryzujące się nadmiernym rozrostem komórek nabłonkowych wyściełających przewód najądrza. Stan ten może być reakcją na różne czynniki, takie jak zapalenie, hormony, urazy lub zaburzenia odpływu nasienia.
W badaniu mikroskopowym obserwuje się hiperplazję i czasem metaplazję komórek nabłonkowych, które mogą tworzyć brodawkowate struktury wystające do światła kanalików najądrza. Zmianom tym może towarzyszyć zwłóknienie podścieliska i naciek zapalny o różnym nasileniu.
Przerost nabłonka najądrzy może być bezobjawowy lub prowadzić do zaburzeń płodności przez utrudnienie transportu plemników. Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne moszny oraz ewentualnie badanie histopatologiczne materiału pobranego podczas biopsji lub po operacji. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia zmian, a w przypadkach zaawansowanych może wymagać interwencji chirurgicznej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Linezolid, substancja czynna Dilizolenu, wykazuje istotny wpływ na płodność samców szczurów, objawiający się zmniejszeniem płodności i zdolności rozrodczych przy stężeniach w osoczu porównywalnych do terapeutycznych u ludzi. Zaburzenia obejmują nieprawidłowości w obrazie spermy, zmiany morfologiczne jąder, przerost nabłonka najądrzy oraz zwiększenie liczby komórek w najądrzu. U młodych szczurów podawanie linezolidu przez okres dojrzewania płciowego powodowało utrzymywanie się tych zaburzeń, które nie ulegały poprawie po podaniu testosteronu, co sugeruje odmienny mechanizm działania. U psów po 1-miesięcznej terapii nie stwierdzono przerostu nabłonka najądrzy, ale zaobserwowano zmiany masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy. W badaniach teratologicznych na myszach i szczurach nie wykazano działania teratogennego przy stężeniach do 4-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi, jednak odnotowano zwiększoną śmiertelność zarodków, zmniejszenie masy ciała płodów oraz łagodne toksyczne efekty, takie jak zmniejszenie przyrostu masy ciała i opóźnienie dojrzewania.
antybiotyk, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, linezolid, metabolit, nerw kulszowy, nerw wzrokowy, nieprawidłowości spermy, płodność, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, przerost nabłonka najądrzy, stężenie terapeutyczne, toksyczność matczyna, utrata miotu, utrata przedimplantacyjna zarodków, zahamowanie czynności szpiku, zwyrodnienie aksonów -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne linezolidu wykazały wpływ na płodność samców szczurów przy stężeniach osoczowych zbliżonych do ludzkich, objawiający się przemijającymi zaburzeniami spermatogenezy, przerostem nabłonka najądrza oraz zmianami w jądrze i spermie. U młodych szczurów, które otrzymywały lek przez okres dojrzewania płciowego, zmiany te były trwałe. Podanie testosteronu nie modyfikowało tych efektów, co sugeruje mechanizm niezależny od gospodarki hormonalnej. W badaniach reprodukcyjnych na myszy i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego przy stężeniach do 4-krotnie wyższych niż u ludzi, jednak zaobserwowano toksyczne efekty, takie jak zwiększona śmiertelność zarodków, zmniejszenie masy ciała płodów, opóźnienie kostnienia mostka oraz obniżona przeżywalność potomstwa. U królików toksyczność matczyna objawiała się zmniejszeniem przyrostu masy ciała i spożycia pokarmu przy narażeniu na poziomie 0,06 AUC przewidywanego u ludzi. Linezolid przenika do mleka szczurów w stężeniach wyższych niż w osoczu, co ma znaczenie dla kobiet karmiących piersią.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, kostnienie mostka, linezolid, metabolit, najądrze, nerw wzrokowy, płodność, przerost nabłonka najądrzy, śmierć zarodka, spermatogeneza, stężenie w osoczu, toksyczność ogólna, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, utrata przedimplantacyjna zarodka, zahamowanie szpiku kostnego, zwyrodnienie aksonów
