mięsień szeroki szyi
Mięsień szeroki szyi (musculus platysma) to cienki, płaski mięsień powierzchowny, należący do grupy mięśni mimicznych twarzy. Rozciąga się od okolicy podżuchwowej aż do górnej części klatki piersiowej, pokrywając przednio-boczną powierzchnię szyi.
Anatomicznie mięsień szeroki szyi rozpoczyna się w tkance podskórnej górnej części klatki piersiowej i biegnie ku górze, przyczepiając się do żuchwy oraz skóry dolnej części twarzy. Jego unikalną cechą jest położenie w tkance podskórnej, bezpośrednio pod skórą, co czyni go jednym z najbardziej powierzchownych mięśni ciała.
Funkcjonalnie mięsień ten odpowiada za obniżanie żuchwy, napinanie skóry szyi oraz asystuje przy mimice twarzy, szczególnie przy wyrażaniu emocji takich jak strach czy przerażenie. W medycynie estetycznej obszar mięśnia szerokiego szyi jest często poddawany zabiegom, takim jak podawanie toksyny botulinowej, w celu redukcji tzw. platysmalnych pasm szyi, widocznych szczególnie podczas starzenia się skóry.
W badaniu klinicznym ocena mięśnia szerokiego szyi może mieć znaczenie w diagnostyce różnych zaburzeń neurologicznych, w tym porażenia nerwu twarzowego, który unerwia ten mięsień. Widoczne zmiany w napięciu lub symetrii tego mięśnia mogą być wskazówką diagnostyczną w ocenie funkcji nerwu VII.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas deoksycholowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas deoksycholowy, dostępny w produkcie Belkyra, jest stosowany do redukcji tkanki tłuszczowej podbródka poprzez podskórne wstrzyknięcia. Standardowa dawka wynosi 0,2 ml (2 mg) na jedno miejsce wstrzyknięcia, z odstępem 1 cm między nimi, a maksymalna dawka na jeden zabieg to 10 ml (100 mg), co odpowiada 50 wstrzyknięciom. Pełny cykl terapeutyczny obejmuje do 6 zabiegów, z przerwą minimum 4 tygodni między sesjami. U większości pacjentów poprawa widoczna jest po 2-4 zabiegach. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby ani u osób powyżej 65 roku życia, choć u seniorów zaleca się zachowanie ostrożności. Produkt nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży. Komfort pacjenta można poprawić stosując doustne leki przeciwbólowe, NLPZ, miejscowe środki znieczulające lub chłodzenie miejsc wstrzyknięć.
asymetryczny uśmiech, gałąź brzeżna żuchwy, kwalifikacja pacjenta, kwas deoksycholowy, lek przeciwbólowy, lidokaina, miejsce wstrzyknięcia, mięsień szeroki szyi, nerw twarzowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie podskórne, podskórna tkanka tłuszczowa, środek znieczulający, tkanka tłuszczowa podbródka, wiotkość skóry, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znieczulenie zabiegowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Belkyra 10 mg/ml
Lek Belkyra zawierający 10 mg/ml kwasu deoksycholowego jest wskazany do podskórnych iniekcji w obszarze podbródka u pacjentów z nadmiarem tkanki tłuszczowej. Standardowa dawka wynosi 0,2 ml (2 mg kwasu deoksycholowego) na każde miejsce wstrzyknięcia, z odstępem 1 cm między nimi, maksymalnie do 10 ml (100 mg) na sesję, co odpowiada 50 wstrzyknięciom. Terapia obejmuje do 6 zabiegów, z przerwą minimum 4 tygodni między sesjami, a efekty terapeutyczne obserwuje się zwykle po 2-4 zabiegach. Nie wymaga się modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby oraz osób powyżej 65 roku życia, choć w tej ostatniej grupie zaleca się ostrożność. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży.
asymetryczny uśmiech, badanie palpacyjne, gałąź brzeżna żuchwy, interwencja medyczna, kwas deoksycholowy, lek przeciwbólowy, lidokaina, mięsień szeroki szyi, nadmiar tkanki tłuszczowej, nerw twarzowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie podskórne, środek znieczulający miejscowy, tkanka tłuszczowa podbródka, wiotkość skóry, wstrzyknięcie podskórne, wykwalifikowany lekarz, zabieg leczniczy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Belkyra
Belkyra (10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) zawierający kwas deoksycholowy jest wskazany do redukcji podskórnej tkanki tłuszczowej w okolicy podbródka i wymaga podawania wyłącznie podskórnego, w połowie warstwy tłuszczowej nad mięśniem szerokim szyi. Niewłaściwa technika iniekcji, w tym podanie śródskórne, domięśniowe lub donaczyniowe, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia, martwica skóry oraz blizny. Szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie wstrzyknięć w odległości 1-1,5 cm od wrażliwych struktur anatomicznych, zwłaszcza gałęzi brzeżnej żuchwy nerwu twarzowego, aby zapobiec neuropraksji i zaburzeniom motorycznym mięśni twarzy. W badaniach klinicznych uszkodzenia nerwu miały charakter przejściowy i ustępowały samoistnie. Podczas iniekcji nie wolno wyciągać igły z tkanki tłuszczowej, aby zmniejszyć ryzyko ekspozycji śródskórnej i powikłań skórnych. W przypadku owrzodzeń lub martwicy w miejscu podania preparatu Belkyra nie należy ponawiać iniekcji w tym samym miejscu.
asymetryczny uśmiech, dysfagia, dysmorfofobia, gruczoł ślinowy, iniekcja śródskórna, kwas deoksycholowy, martwica, mięsień szeroki szyi, neuropraksja, owrzodzenie skóry, podanie podskórne, podskórna tkanka tłuszczowa, ropień, tarczyca, tkanka bliznowata, układ limfatyczny, uszkodzenie naczyń, wcięcie tarczowe, węzeł chłonny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie donaczyniowe, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon substancji czynnych
Kwas deoksycholowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas deoksycholowy, stosowany w preparacie Belkyra (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), powinien być podawany wyłącznie podskórnie w warstwie tkanki tłuszczowej podbródka, z zachowaniem odległości co najmniej 1-1,5 cm od wrażliwych struktur anatomicznych, zwłaszcza gałęzi brzeżnej żuchwy nerwu twarzowego, aby uniknąć neuropraksji i zaburzeń motorycznych mięśni twarzy. Nieprawidłowa technika, w tym wstrzyknięcia śródskórne, domięśniowe lub donaczyniowe, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia, martwica skóry i blizny. W trakcie podawania nie należy wyciągać igły z tkanki podskórnej, aby zmniejszyć ryzyko ekspozycji śródskórnej. W przypadku wystąpienia owrzodzenia lub martwicy w miejscu iniekcji, ponowne podanie Belkyry w tym samym miejscu jest przeciwwskazane. Ponadto, należy unikać wstrzyknięć w gruczoły ślinowe, tarczycę, węzły chłonne oraz mięśnie, a także zwracać uwagę na ryzyko zakażeń miejscowych, które mogą wymagać przerwania terapii do czasu ich ustąpienia.
asymetryczny uśmiech, Belkyra, blizna, dysfagia, dysmorfofobia, kwas deoksycholowy, martwica, mięsień szeroki szyi, nerw twarzowy, neuropraksja, otyłość, owrzodzenie skóry, powiększenie tarczycy, ropień, roztwór do wstrzykiwań, stan zapalny, stwardnienie, tkanka bliznowata, tkanka tłuszczowa podskórna, wcięcie tarczowe, węzły chłonne szyi, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie donaczyniowe, wstrzyknięcie śródskórne, zakażenie, zapalenie tkanki łącznej