przeciwciała przeciwmitochondrialne

Przeciwciała przeciwmitochondrialne (AMA – anti-mitochondrial antibodies) to autoprzeciwciała skierowane przeciwko antygenom obecnym w błonie wewnętrznej mitochondriów. Są kluczowym markerem diagnostycznym w pierwotnym żółciowym zapaleniu wątroby (dawniej nazywanym pierwotną żółciową marskością wątroby), gdzie występują u 90-95% pacjentów.

Najważniejszym typem przeciwciał przeciwmitochondrialnych jest AMA-M2, które reaguje z kompleksem dehydrogenazy pirogronianowej (PDC-E2). Obecność tych przeciwciał w surowicy w mianie powyżej 1:40 stanowi jedno z głównych kryteriów diagnostycznych PBC. Przeciwciała te mogą być wykrywane we krwi pacjentów na wiele lat przed pojawieniem się klinicznych objawów choroby.

Diagnostyka przeciwciał przeciwmitochondrialnych opiera się głównie na metodzie immunofluorescencji pośredniej, testach immunoenzymatycznych (ELISA) oraz metodzie immunoblot. Oprócz PBC, przeciwciała te mogą występować w mniejszym odsetku przypadków innych chorób autoimmunologicznych, takich jak autoimmunologiczne zapalenie wątroby, twardzina układowa czy zespół Sjögrena.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl