supresja kaszlu
Supresja kaszlu to hamowanie odruchu kaszlowego, które może być osiągnięte zarówno poprzez interwencję farmakologiczną, jak i metody niefarmakologiczne. W praktyce medycznej stosowane są leki przeciwkaszlowe (antytussiva), które działają centralnie lub obwodowo, blokując mechanizmy wyzwalające kaszel.
Leki stosowane w supresji kaszlu dzielą się na dwie główne grupy: opioidowe (kodeina, dekstrometorfan) działające na ośrodkowy układ nerwowy oraz nieopioidowe (lewodropopizyna, butamirat) o działaniu głównie obwodowym. Supresja kaszlu jest wskazana przede wszystkim w przypadku kaszlu nieproduktywnego (suchego), który nie pełni funkcji oczyszczającej drogi oddechowe, a jedynie powoduje dyskomfort pacjenta.
Należy pamiętać, że supresja kaszlu powinna być stosowana z rozwagą, ponieważ kaszel jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu. Hamowanie odruchu kaszlowego może być przeciwwskazane w przypadkach, gdy kaszel ma charakter produktywny i służy usuwaniu wydzieliny z dróg oddechowych, np. w przewlekłym zapaleniu oskrzeli czy rozstrzeniach oskrzeli.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kopru włoskiego – Właściwości farmakodynamiczne
Nalewka z owoców Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, pozyskiwana poprzez ekstrakcję etanolem 70% (V/V) w stosunku DER 1:5, stanowi istotny składnik wspomagający terapię kaszlu w preparatach Dexapini i HERBAPini. W Dexapini nalewka występuje w dawce 65 mg/5 ml syropu, współdziałając z dekstrometorfanu bromowodorkiem (6,5 mg/5 ml) oraz wyciągiem z cetyny sosnowej, natomiast w HERBAPini w dawce 64 mg/5 ml, wspomagając fosforan kodeiny (3 mg/5 ml). Nalewka wykazuje efekt synergistyczny z głównymi składnikami przeciwkaszlowymi, wzmacniając ich działanie ośrodkowe – dekstrometorfan jako niekompetycyjny inhibitor receptora NMDA oraz fosforan kodeiny poprzez depresję ośrodkowego układu nerwowego, co skutkuje zmniejszeniem częstotliwości napadów kaszlu. Wyciąg z Pinus sylvestris L. dodatkowo wspomaga efekt sekretolityczny, co uzupełnia mechanizmy terapeutyczne preparatów.
3-metoksymorfinan, atak kaszlu, dekstrometorfan bromowodorek, dekstrorfan, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie sekretolityczne, działanie uspokajające, etiologia kaszlu, Foeniculum vulgare, fosforan kodeiny, inhibitor receptora NMDA, koper włoski, N-metylo-D-asparaginian, ośrodkowy układ nerwowy, Pinus sylvestris, preparat przeciwkaszlowy, supresja kaszlu, terapia kaszlu, wyciąg z cetyny sosnowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Dexapini w formie syropu zawiera trzy substancje czynne: dekstrometorfanu bromowodorek (6,5 mg/5 ml), wyciąg płynny z pędów sosny zwyczajnej (426 mg/5 ml) oraz nalewkę z owocu kopru włoskiego (65 mg/5 ml). Głównym składnikiem o działaniu terapeutycznym jest dekstrometorfanu bromowodorek, który działa jako niekompetycyjny inhibitor receptorów NMDA w ośrodkowym układzie nerwowym, skutecznie hamując odruch kaszlowy. Badania kliniczne potwierdzają jego skuteczność przeciwkaszlową w dawkach 5-30 mg, z efektem utrzymującym się od 3 do 8 godzin, porównywalną do kodeiny. W dawce 20 mg dekstrometorfanu obserwowano efekt przeciwkaszlowy u 88% pacjentów, co potwierdza wysoką efektywność preparatu.
3-metoksymorfinan, cetyna sosnowa, dekstrometorfanu bromowodorek, dekstrorfan, działanie przeciwkaszlowe, działanie sekretolityczne, ewakuacja wydzieliny, Foeniculum vulgare, kodeina, łagodzenie kaszlu, nalewka z kopru włoskiego, odruch kaszlowy, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, Pinus sylvestris, receptor NMDA, supresja kaszlu, wyciąg z pędów sosny, wydzielina oskrzelowa