dolny odcinek dróg moczowych

Dolny odcinek dróg moczowych to anatomiczna część układu moczowego, która obejmuje pęcherz moczowy, cewkę moczową oraz, u mężczyzn, także część gruczołu krokowego (prostaty). Ten segment układu moczowego odpowiada za magazynowanie moczu oraz jego kontrolowane wydalanie z organizmu.

Pęcherz moczowy stanowi elastyczny zbiornik o mięśniowych ścianach, który gromadzi mocz spływający z górnych dróg moczowych (nerki i moczowody). Jego pojemność fizjologiczna wynosi 300-500 ml. Cewka moczowa to przewód odprowadzający mocz na zewnątrz organizmu – u kobiet ma długość około 3-5 cm, natomiast u mężczyzn 18-20 cm i przebiega przez gruczoł krokowy oraz prącie.

Schorzenia dolnego odcinka dróg moczowych obejmują infekcje (zapalenie pęcherza, cewki moczowej), kamica pęcherza, nowotwory, zaburzenia czynnościowe (pęcherz nadreaktywny, wysiłkowe nietrzymanie moczu), oraz choroby związane z przeszkodą podpęcherzową (przerost prostaty u mężczyzn). Objawy tych schorzeń składają się na zespół objawów dolnych dróg moczowych (LUTS – Lower Urinary Tract Symptoms), który obejmuje problemy z fazą gromadzenia moczu (częstomocz, nykturia, parcia naglące) oraz fazą oddawania moczu (słaby strumień, przerywany mikcja, wykapywanie moczu po mikcji).

Diagnostyka zaburzeń dolnego odcinka dróg moczowych obejmuje badania laboratoryjne moczu, badania obrazowe (USG, urografia, cystoskopia), a także badania urodynamiczne oceniające funkcjonowanie pęcherza i cewki moczowej. Leczenie zależy od przyczyny zaburzeń i może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię dna miednicy, zabiegami endoskopowymi lub operacjami klasycznymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl