atrofia nabłonka pochwy

Atrofia nabłonka pochwy (określana również jako atrofia pochwy lub atrofia urogenitalna) to stan charakteryzujący się ścieńczeniem, wysuszeniem i zapaleniem tkanek wyścielających pochwę. Zmiany te są spowodowane obniżonym poziomem estrogenu, który odpowiada za utrzymanie prawidłowej grubości, nawilżenia i elastyczności nabłonka pochwy.

Najczęściej atrofia nabłonka pochwy występuje w okresie pomenopauzalnym, gdy poziom estrogenów znacząco spada. Może również pojawić się w innych sytuacjach niedoboru estrogenów, takich jak okres poporodowy, podczas laktacji, po chemioterapii, radioterapii miednicy mniejszej, po obustronnej owariektomii lub podczas leczenia niektórymi lekami (np. tamoksyfenem).

Klinicznie atrofia nabłonka pochwy manifestuje się suchością pochwy, dyskomfortem, świądem, pieczeniem, dyspareunią oraz zwiększoną podatnością na infekcje dróg moczowych i pochwowe. W badaniu ginekologicznym stwierdza się bladość, ścieńczenie i suchość błony śluzowej pochwy, zmniejszenie elastyczności tkanek oraz możliwe punktowe wybroczyny.

Leczenie atrofii nabłonka pochwy obejmuje miejscową lub ogólnoustrojową terapię estrogenową, stosowanie nawilżaczy i lubrykantów pochwowych oraz w przypadkach opornych na standardowe leczenie – terapię laserową lub falami radiowymi. Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie są kluczowe dla poprawy jakości życia pacjentek.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl