5-aminosalicylan
5-aminosalicylan (5-ASA), znany również jako mesalazyna, to substancja czynna stosowana w leczeniu nieswoistych chorób zapalnych jelit (NChZJ), takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) oraz choroba Leśniowskiego-Crohna. Działa przeciwzapalnie głównie miejscowo w błonie śluzowej przewodu pokarmowego, hamując syntezę cytokin prozapalnych oraz neutralizując wolne rodniki.
Preparaty 5-ASA są dostępne w różnych formach farmaceutycznych, w tym tabletek dojelitowych, granulatów, zawiesin doodbytniczych oraz czopków. Wybór postaci zależy od lokalizacji zmian zapalnych w przewodzie pokarmowym – tabletki dojelitowe stosuje się przy zajęciu jelita cienkiego i okrężnicy, a formy doodbytnicze przy zmianach zlokalizowanych w odbytnicy i lewej części okrężnicy.
Skuteczność 5-aminosalicylanu została dobrze udokumentowana zarówno w indukcji remisji, jak i w leczeniu podtrzymującym u pacjentów z WZJG. W chorobie Leśniowskiego-Crohna korzyści z terapii są mniej wyraźne, jednak leki te mogą być skuteczne w określonych przypadkach, szczególnie przy zajęciu okrężnicy. Profil bezpieczeństwa 5-ASA jest korzystny, a najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, nudności oraz reakcje skórne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego – Zapobieganie i profilaktyka
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego (ZNOJG) jest wynikiem niedostatecznego ukrwienia okrężnicy, często związanym z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz czynnikami ryzyka takimi jak palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy stosowanie leków prozakrzepowych. Profilaktyka powinna obejmować kontrolę chorób współistniejących, modyfikację stylu życia (zaprzestanie palenia, regularna aktywność fizyczna ≥30 minut dziennie, dieta bogata w błonnik i składniki przeciwzapalne), odpowiednie nawodnienie (szczególnie u sportowców wytrzymałościowych i w warunkach wysokiej temperatury) oraz unikanie leków i substancji zwiększających ryzyko (np. pseudoefedryna, kokaina). U pacjentów wysokiego ryzyka wskazane jest rozważenie profilaktyki farmakologicznej, w tym stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej oraz terapii przeciwpłytkowej lub przeciwzakrzepowej po epizodzie ZNOJG. Kortykosteroidy ogólnoustrojowe nie są zalecane ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzeń jelita i perforacji.
5-aminosalicylan, antybiotyk o szerokim spektrum, dysfagia, działanie protrombotyczne, glikokortykosteroid, heparyna drobnocząsteczkowa, kolonoskopia, kortykosteroid, lek przeciwzakrzepowy, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy otrzewnowe, perforacja okrężnicy, podwyższony poziom mleczanów, probiotyk, przewlekła choroba nerek, skurcz naczyń krwionośnych, terapia hormonalna, terapia przeciwpłytkowa, tętnica krezkowa dolna, zapalenie niedokrwienne jelita grubego - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego – Leczenie
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego (ischemic colitis) jest najczęstszą formą niedokrwiennego uszkodzenia przewodu pokarmowego, wynikającą ze zmniejszonego przepływu krwi do jelita grubego. W około 80% przypadków przebiega łagodnie i reaguje na leczenie zachowawcze, które obejmuje nawodnienie dożylne, antybiotykoterapię o szerokim spektrum, odpoczynek jelitowy oraz optymalizację leczenia chorób współistniejących. Wskazane jest także odstawienie leków zwężających naczynia. Objawy ustępują zwykle w ciągu 2-3 dni, a całkowite wyleczenie następuje w ciągu 1-2 tygodni. W przypadkach okluzyjnych stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe, w tym trombolityki, wazodylatatory oraz interwencje naczyniowe. Interwencja chirurgiczna jest konieczna u około 20% pacjentów, zwłaszcza przy objawach otrzewnowych, perforacji, martwicy, masywnym krwawieniu lub pogorszeniu stanu klinicznego mimo leczenia zachowawczego.
5-aminosalicylan, antybiotyk o szerokim spektrum działania, całkowita kolektomia, czynnik jądrowy kappa-B, glikokortykosteroid, ileostomia, implantacja stentu, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, interwencja chirurgiczna, kolonoskopia kontrolna, lek trombolityczny, martwica tkanki, migotanie przedsionków, niedokrwienie nieokluzyjne, niedokrwienne uszkodzenie przewodu pokarmowego, objawy otrzewnowe, pentoksyfilina, perforacja jelita, prostaglandyna E1, rebamipid, resekcja segmentalna, terapia przeciwzakrzepowa, translokacja bakteryjna, wazodylator, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie niedokrwienne jelita grubego, zgorzel, zwężenie jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego – Epidemiologia
Zapalenie niedokrwienne jelita grubego (ZNJG) stanowi około 75% przypadków niedokrwienia jelitowego, z zachorowalnością w populacji ogólnej wahającą się od 4,5 do 44 na 100 000 osobolat, z tendencją wzrostową w ostatnich dekadach. Choroba dotyczy głównie osób powyżej 60. roku życia, z przewagą kobiet (72% przypadków). Najczęściej zajmuje lewą stronę okrężnicy, natomiast izolowane zajęcie prawej strony (10-25% przypadków) wiąże się z gorszym rokowaniem, wyższą śmiertelnością i częstszą koniecznością leczenia operacyjnego. Do istotnych czynników ryzyka należą nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, cukrzyca typu II, POChP (zwiększające ryzyko 2-4-krotnie), przewlekła choroba nerek, niewydolność serca (OR 3,42; 95% CI 1,49-7,82), a także stosowanie leków takich jak NLPZ, antybiotyki, leki cytotoksyczne, neuroleptyki (np. klozapina), ergotamina, aspiryna i naparstnica. Diagnostyka opiera się na kolonoskopii z biopsją oraz TK, a w przypadku trudności diagnostycznych uwzględnia się objawy kliniczne i czynniki ryzyka. Wczesne rozpoznanie jest kluczowe, jednak około 80% przypadków jest pomijanych przy pierwszym kontakcie, a prawidłowa diagnoza na oddziałach ratunkowych stawiana jest jedynie w 9% przypadków.
5-aminosalicylan, choroba wieńcowa, cukrzyca typu II, D-dimery, dehydrogenaza mleczanowa, dna moczanowa, glikokortykosteroid, hipoalbuminemia, hipotensja, kinaza kreatynowa, koagulopatia, kolonoskopia z biopsją, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie jelitowe, niestabilność hemodynamiczna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przewlekła choroba nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sarkopenia, stan nadkrzepliwości, tachykardia, tomografia komputerowa, zapalenie naczyń, zapalenie niedokrwienne jelita grubego, zespół jelita drażliwego, zgorzel, zmiany miażdżycowe