Wskazania do stosowania leku Marelim

Lek Marelim (dostępny w dawkach 180 mg i 360 mg w postaci tabletek dojelitowych) zawierający substancję czynną kwas mykofenolowy w postaci sodu mykofenolanu jest wskazany w profilaktyce ostrego odrzucania przeszczepu u dorosłych pacjentów po transplantacji nerki. Wskazanie to dotyczy wyłącznie pacjentów, którzy otrzymali allogeniczny przeszczep nerki.¹

Forma terapii skojarzonej

Istotną cechą charakterystyczną leczenia lekiem Marelim jest fakt, że musi być on stosowany w ramach terapii skojarzonej. Lek należy podawać w kombinacji z dwoma innymi lekami immunosupresyjnymi:

• Cyklosporyną – kalcyneurynowym lekiem immunosupresyjnym hamującym aktywację limfocytów T
• Kortykosteroidami – lekami o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym

Kompleksowe połączenie tych trzech leków stanowi podstawę skutecznego protokołu immunosupresyjnego, zapobiegającego odrzucaniu przeszczepu.²

Dostępne dawki i postać farmaceutyczna

Lek Marelim dostępny jest w dwóch mocach, co umożliwia indywidualne dostosowanie dawkowania do potrzeb pacjenta:

• Marelim 180 mg – tabletki dojelitowe okrągłe, obustronnie wypukłe o ściętych krawędziach, koloru żółto-zielonego z czarnym nadrukiem M1 po jednej stronie i gładkie po drugiej, o średnicy 10,80 ± 0,2 mm
• Marelim 360 mg – tabletki dojelitowe podłużne, obustronnie wypukłe, koloru brzoskwiniowego z czarnym nadrukiem M2 po jednej stronie i gładkie po drugiej, o wymiarach 17,50 ± 0,2 mm (długość) i 10,35 ± 0,2 mm (szerokość)

Postać tabletek dojelitowych została zaprojektowana w celu ochrony substancji czynnej przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka oraz zapewnienia odpowiedniego uwalniania leku w jelitach.³

Skład jakościowy i ilościowy

Głównym składnikiem aktywnym leku jest kwas mykofenolowy w postaci sodu mykofenolanu. Każda z dawek zawiera odpowiednio:

Zawartość sodu może być istotna klinicznie u pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.⁴

Kiedy zalecić stosowanie leku Marelim

Lek Marelim należy zalecić dorosłym pacjentom bezpośrednio po otrzymaniu allogenicznego przeszczepu nerki, jako element standardowego protokołu immunosupresyjnego. Stosowanie leku powinno rozpocząć się jak najszybciej po zabiegu transplantacji, aby skutecznie zapobiegać ostremu odrzucaniu przeszczepu.⁵

Mechanizm działania a wskazania

Kwas mykofenolowy, jako selektywny, niekompetycyjny i odwracalny inhibitor dehydrogenazy inozynomonofosforanu (IMPDH), hamuje syntezę de novo nukleotydów guaninowych. Ponieważ limfocyty T i B są w znacznym stopniu zależne od tego szlaku syntezy puryn, lek skutecznie hamuje proliferację tych komórek, co czyni go wartościowym w zapobieganiu odrzucaniu przeszczepów.⁶

Warunki stosowania leku

Leczenie lekiem Marelim powinno być wdrożone i nadzorowane przez specjalistę z doświadczeniem w transplantologii, najczęściej w warunkach szpitalnych lub w poradni transplantacyjnej. Pacjent wymaga regularnego monitorowania zarówno pod kątem skuteczności leczenia, jak i występowania potencjalnych działań niepożądanych.

Ze względu na mechanizm działania i potencjalne ryzyko związane z terapią immunosupresyjną, podczas stosowania leku Marelim należy:

• Regularnie monitorować parametry morfologii krwi (ze szczególnym uwzględnieniem leukocytów)
• Kontrolować funkcję nerek
• Nadzorować pacjenta pod kątem infekcji oportunistycznych
• Monitorować parametry układu pokarmowego (ze względu na możliwe działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego)

Decyzja o zaleceniu leku Marelim powinna zawsze uwzględniać indywidualną ocenę korzyści i ryzyka u danego pacjenta, z uwzględnieniem jego stanu klinicznego, chorób współistniejących oraz innych przyjmowanych leków.⁷