profilaktyka zdarzeń zakrzepowych

Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych to zespół działań medycznych mających na celu zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakrzepica żył głębokich (ZŻG) czy zatorowość płucna (ZP). Jest to istotny element opieki medycznej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka zakrzepowo-zatorowymi.

Podstawą profilaktyki jest identyfikacja pacjentów zagrożonych zdarzeniami zakrzepowymi. Do grup ryzyka należą osoby hospitalizowane (zwłaszcza unieruchomione), pacjenci po zabiegach chirurgicznych (szczególnie ortopedycznych), osoby z chorobami nowotworowymi, pacjenci z trombofilią, a także kobiety w ciąży i połogu oraz osoby stosujące antykoncepcję hormonalną.

Metody profilaktyki dzielą się na farmakologiczne i niefarmakologiczne. Farmakologiczne obejmują stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH), heparyny niefrakcjonowanej (UFH), antagonistów witaminy K (warfaryna, acenokumarol) oraz doustnych antykoagulantów niebędących antagonistami witaminy K (NOAC/DOAC). Profilaktyka niefarmakologiczna to m.in. wczesne uruchamianie pacjentów, stosowanie pończoch uciskowych, przerywanego ucisku pneumatycznego oraz odpowiednie nawodnienie.

Efektywna profilaktyka przeciwzakrzepowa znacząco zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, które stanowią jedną z głównych przyczyn zgonów możliwych do uniknięcia w warunkach szpitalnych. Dobór metody profilaktycznej powinien być zindywidualizowany i uwzględniać zarówno ryzyko zakrzepowo-zatorowe, jak i ryzyko krwawienia u danego pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl