Senamina
Senamina to rzadko używane określenie odnoszące się do preparatów z liści senesu (Senna alexandrina), stosowanych w medycynie jako środki przeczyszczające. Główne składniki aktywne senesu to antranoidy, w tym sennozydy A i B, które stymulują perystaltykę jelit i hamują wchłanianie wody i elektrolitów w jelicie grubym.
Preparaty z senesu znajdują zastosowanie głównie w leczeniu zaparć, przygotowaniu pacjenta do badań diagnostycznych przewodu pokarmowego oraz okresowo w leczeniu zespołu jelita drażliwego z przewagą zaparć. Działanie przeczyszczające pojawia się zwykle po 6-12 godzinach od przyjęcia leku.
Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających zawierających senozydy może prowadzić do uzależnienia, zaburzeń równowagi elektrolitowej oraz rozwoju melanosis coli – przebarwienia błony śluzowej okrężnicy. Z tego powodu preparaty z senesu powinny być stosowane krótkotrwale i pod nadzorem lekarza, szczególnie u osób z chorobami przewlekłymi oraz kobiet w ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Senamina 12,5 mg
Produkt leczniczy Senamina zawierający 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez obniżenie czujności oraz spowolnienie szybkości reakcji, co jest szczególnie istotne w pierwszych godzinach i dniach terapii. Działanie to wynika z wpływu doksylaminy na ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do upośledzenia procesów psychomotorycznych niezbędnych do bezpiecznego wykonywania złożonych czynności wymagających koncentracji. W związku z tym zaleca się całkowite unikanie prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn w trakcie stosowania leku, ze szczególnym uwzględnieniem indywidualnej wrażliwości pacjenta, dawki oraz czasu od przyjęcia preparatu.
alternatywna metoda leczenia, doksylamina, dokumentacja medyczna, dostosowanie dawkowania, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, indywidualna wrażliwość pacjenta, mechanizm działania leku, ośrodkowy układ nerwowy, Senamina, sprawność psychomotoryczna, szybkość reakcji, wodorobursztynian doksylaminy, zaburzenie snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Senamina 12,5 mg
Senamina 12,5 mg to lek w postaci różowych, owalnych tabletek powlekanych, zawierających 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu jako substancję czynną. Tabletki posiadają rowek ułatwiający przełamanie, jednak nie służy on do dzielenia na równe dawki. Każda tabletka zawiera również 50,0 mg mannitolu (E421), substancji pomocniczej o znanym działaniu. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji rozsadzających, poprawiających właściwości przepływowe oraz poślizgowych. Tabletki pokryte są otoczką OPADRY 02B24028, zawierającą m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171) oraz barwniki: erytrozynę (E127), tlenek żelaza (E172) i indygotynę (E132), nadające charakterystyczny różowy kolor.
celuloza mikrokrystaliczna, doksylaminy wodorobursztynian, dwutlenek tytanu, erytrozyna, hypromeloza, indygotyna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opakowanie blistrowe, Senamina, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Senamina 12,5 mg
Przedawkowanie doksylaminy, substancji czynnej leku Senamina, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć rzadko zagraża bezpośrednio życiu. Objawy przedawkowania dzielą się na łagodne do umiarkowanego (senność, pobudzenie OUN, objawy antycholinergiczne, tachykardia, nadciśnienie, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, splątanie, omamy) przy dawkach poniżej 13 mg/kg masy ciała oraz ciężkie (majaczenie, psychozy, niedociśnienie, drgawki, depresja oddechowa, śpiączka) powyżej tej wartości. Dawka śmiertelna wynosi około 25 mg/kg m.c., co stanowi niemal 100-krotność dawek terapeutycznych. Szczególnym powikłaniem jest rabdomioliza prowadząca do ostrej niewydolności nerek, dlatego konieczne jest monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej i funkcji nerek.
alkalizacja moczu, arytmia, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki, dysfagia, epinefryna, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, krystaloidy, lek przeciwhistaminowy, majaczenie, mioglobina, nadciśnienie tętnicze, nawadnianie dożylne, niedociśnienie, niewydolność nerek, norepinefryna, objawy antycholinergiczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie doksylaminy, psychoza, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, roztwór Ringera, Senamina, sól fizjologiczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, wymuszona diureza, zaburzenia rytmu serca