środki sympatykomimetyczne
Środki sympatykomimetyczne (adrenomimetyki) to substancje farmakologiczne naśladujące działanie układu współczulnego poprzez aktywację receptorów adrenergicznych. Ich działanie przypomina efekty wywoływane przez katecholaminy endogenne, takie jak adrenalina i noradrenalina.
W zależności od powinowactwa do określonych typów receptorów adrenergicznych (α1, α2, β1, β2, β3), środki sympatykomimetyczne mogą wywoływać różnorodne efekty fizjologiczne, w tym: skurcz naczyń krwionośnych, rozszerzenie oskrzeli, przyspieszenie czynności serca, zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego czy hamowanie perystaltyki jelit.
W praktyce klinicznej środki sympatykomimetyczne znajdują zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń, takich jak astma oskrzelowa (β2-mimetyki), niedociśnienie tętnicze (α1-mimetyki), niewydolność serca (β1-mimetyki) czy alergiczny nieżyt nosa (miejscowe α-mimetyki). Ważnym obszarem ich zastosowania jest również anestezjologia, gdzie wykorzystuje się je m.in. do przedłużania działania leków miejscowo znieczulających.
Należy pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych środków sympatykomimetycznych, które obejmują tachykardię, zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego, drżenie mięśniowe, niepokój i bezsenność. Długotrwałe stosowanie niektórych preparatów (np. donosowych α-mimetyków) może prowadzić do tachyfilaksji i objawów z odbicia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine +pharma 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w dawkach 5 mg i 10 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia, z objawami obejmującymi bardzo częsty częstoskurcz, pobudzenie psychoruchowe, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Inne klinicznie istotne objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków), a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Zgony odnotowano już po jednorazowej dawce nieprzekraczającej 450 mg, choć zdarzają się przypadki przeżycia po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej reakcji na toksyczność olanzapiny.
akatyzja, beta-agonista, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, hipoksja, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżenie świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, sedacja, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren (tabletki powlekane 15 mg lub 20 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta, manifestując się szerokim spektrum objawów klinicznych. Najczęściej (>10%) obserwuje się tachykardię, pobudzenie lub agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne objawy, występujące rzadziej (<10%), to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca, a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Przypadki śmiertelne odnotowano już przy dawce 450 mg, choć opisano przeżycia po dawkach około 2 g. Dawki toksyczne wykazują indywidualną zmienność, co wymaga ostrożnej oceny klinicznej.
adrenalina, aspiracja, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy kliniczne, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, resuscytacja, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolafren - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Viatris 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych. Najczęściej (>10%) obserwuje się częstoskurcz, pobudzenie psychoruchowe, agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz stopniowe obniżenie świadomości od sedacji do śpiączki. Inne poważne objawy to majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie) oraz rzadkie (<2%) zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i oddychania. Zgony odnotowano już po jednorazowej dawce około 450 mg, choć zdarzają się przypadki przeżycia po dawkach do 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualną w toksyczności olanzapiny.
biodostępność, częstoskurcz, depresja oddechowa, dyzartria, hipertermia, majaczenie, monitorowanie kardiologiczne, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny (Zolafren-Swift w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg) stanowi poważne zagrożenie dla życia, z udokumentowanymi zgonami po jednorazowej dawce ≥450 mg, choć zdarzają się pełne powroty do zdrowia po dawkach do około 2 g. Objawy przedawkowania obejmują bardzo często (>10%) częstoskurcz, pobudzenie psychoruchowe lub agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Inne istotne klinicznie manifestacje to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz w najcięższych przypadkach zatrzymanie krążenia i oddychania.
beta-agonista, biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dyzartria, hipertermia, hipoksemia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśniowa, tabletki ulegające rozpadowi, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolafren-Swift - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetaplex XR 150 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, zwłaszcza w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Kwetaplex XR), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, charakteryzujące się opóźnionym szczytem sedacji i tętna oraz wydłużonym czasem powrotu do stanu wyjściowego. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości (senność, śpiączka), zaburzenia psychiczne (majaczenie, pobudzenie), kardiologiczne (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie QT), neurologiczne (drgawki, stan padaczkowy), efekty antycholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość śluzówek), rabdomiolizę oraz zapaść oddechową. Szczególnym powikłaniem postaci XR jest tworzenie bezoarów w żołądku, co wymaga diagnostyki obrazowej i ewentualnej interwencji endoskopowej. Ryzyko powikłań jest wyższe u pacjentów z chorobami układu krążenia, a przedawkowanie może prowadzić do zgonu.
bezoary, depresja ośrodka oddechowego, dopamina, efekty antycholinergiczne, elektrokardiogram, fizostygmina, intensywna opieka medyczna, interwencja medyczna, kwetiapina, majaczenie, monitorowanie EKG, neuroprzekaźniki, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, procedura endoskopowa, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-2-adrenergiczne, receptory muskarynowe, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, stan padaczkowy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, układ krążenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść oddechowa, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olpinat 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Olpinat, może prowadzić do licznych poważnych zaburzeń neurologicznych i sercowo-naczyniowych, które występują bardzo często (>10%) i obejmują m.in. częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Istotne klinicznie objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego. Rzadziej (<2%) mogą wystąpić arytmie prowadzące do zatrzymania krążenia, a w skrajnych przypadkach możliwe jest zatrzymanie krążenia i oddychania, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy mogą pojawić się nawet po stosunkowo niewielkich dawkach, co podkreśla konieczność szybkiego rozpoznania i interwencji medycznej.
beta-agonista, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, czynność oddechowa, dekontaminacja, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, Olpinat, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetina 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, dostępnej w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się przede wszystkim nasileniem działania sedatywnego, objawami sercowo-naczyniowymi (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), działaniem antycholinergicznym (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia) oraz poważnymi powikłaniami neurologicznymi (drgawki, stan padaczkowy, śpiączka). W ciężkich przypadkach obserwuje się również rabdomiolizę, niewydolność oddechową i zgon, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych, muskarynowych oraz depresję ośrodka oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego.
drożność dróg oddechowych, działanie antycholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, kwetiapina fumaran, leki wazoaktywne, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzaran 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny (lek Olanzaran) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od uspokojenia polekowego do śpiączki. Rzadziej (<10%) występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa i zachłyśnięcie, a także wahania ciśnienia tętniczego. Zaburzenia rytmu serca pojawiają się u <2% pacjentów i mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i oddychania. Zgony odnotowano nawet po dawkach <450 mg, choć zdarzają się pełne powroty do zdrowia po dawkach około 2 g olanzapiny.
agresywność, akatyzja, arytmia, beta-agonista, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, epinefryna, hipertermia, leki wazoaktywne, monitorowanie czynności życiowych, nadciśnienie, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, płynoterapia, pobudzenie, receptory beta-adrenergiczne, resuscytacja, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, swoista odtrutka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, wsparcie wentylacyjne, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zylena 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zylena (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej), stanowi poważne zagrożenie dla życia, z przypadkami śmiertelnymi po dawkach ≥450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawkach do około 2 g. Objawy kliniczne są wieloukładowe i obejmują bardzo częste: częstoskurcz, pobudzenie/agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (sedacja do śpiączki). Znaczące objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego i zatrzymanie krążenia. Arytmie występują rzadziej (<2%).
arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, substancja czynna, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zylena - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranofren 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Ranofren, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Do bardzo częstych objawów (≥1/10) należą częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej obserwuje się delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki śmiertelne są trudne do określenia; zgony odnotowano po dawce ≥450 mg, podczas gdy pełne wyzdrowienie opisano po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej reakcji na lek.
akatyzja, beta-agoniści, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami ostrymi od 450 mg do około 2 g doustnie, które mogą prowadzić do zgonu lub ciężkich powikłań. Objawy kliniczne są zróżnicowane i obejmują tachykardię (>10%), pobudzenie/agresywność (>10%), dyzartrię (>10%), objawy pozapiramidowe (>10%), obniżony poziom świadomości (>10%) od sedacji do śpiączki, a także potencjalnie zagrażające życiu stany, takie jak delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Występuje szerokie spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
adrenalina, akatyzja, arytmia, biodostępność, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, Olanzapin Krka, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Lekam 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów, w tym tachykardią (>100 uderzeń/min), pobudzeniem psychoruchowym, dyzartrią, objawami pozapiramidowymi (drżenie, sztywność mięśniowa, dystonia, akatyzja), obniżonym poziomem świadomości (od senności do śpiączki), delirium, drgawkami, złośliwym zespołem neuroleptycznym, depresją oddechową, zachłyśnięciem, zaburzeniami ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie) oraz zaburzeniami rytmu serca (<2% przypadków). Najcięższym powikłaniem jest zatrzymanie krążenia i oddychania. Występują przypadki zgonów po jednorazowym przyjęciu dawki nieprzekraczającej 450 mg, jak i powroty do zdrowia po dawce około 2 g, co wskazuje na indywidualne różnice w odpowiedzi organizmu. Olanzapina dostępna jest w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5, 10, 15 i 20 mg, co jest istotne przy ocenie przyjętej dawki.
badanie EKG, biodostępność olanzapiny, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dystonia, dyzartria, epinefryna, hipertermia, intubacja, napad drgawkowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skala Glasgow, śpiączka, śpiączka głęboka, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, stanowi poważny stan kliniczny o szerokim spektrum objawów wielonarządowych, w tym ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Najczęściej obserwowane objawy to częstoskurcz (>100 uderzeń/min), pobudzenie, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego i rytmu serca. Zgon może nastąpić już po dawce około 450 mg, choć opisano także przeżycia po dawkach do 2 g, co podkreśla konieczność indywidualnego podejścia terapeutycznego i intensywnego monitorowania pacjenta.
adrenalina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, czynność elektryczna serca, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, drożność dróg oddechowych, dyzartria, EKG, elektrokardiografia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry laboratoryjne, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, stan kliniczny, stan neurologiczny, substancja czynna, układ krążenia, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolafren - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Viatris 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych. Do najczęstszych objawów (>10%) należą częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz zmniejszony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej (<2%) obserwuje się zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach może dojść do zatrzymania krążenia i oddychania. Dodatkowo mogą wystąpić majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie oraz zmienne zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie). W dokumentacji medycznej odnotowano zgony po dawkach poniżej 450 mg, jednakże opisano także przeżycia po dawkach około 2 g, co wskazuje na dużą indywidualną zmienność w toksyczności olanzapiny.
akatyzja, biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dystonia, dyzartria, hipertermia, lek neuroleptyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, monitorowanie kardiologiczne, niedociśnienie tętnicze, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, receptory beta-adrenergiczne, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonogren 300 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku Bonogren, może prowadzić do licznych poważnych objawów klinicznych, takich jak nasilona senność, tachykardia, niedociśnienie tętnicze oporne na leczenie, działanie przeciwcholinergiczne (m.in. zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, splątanie, majaczenie, pobudzenie, śpiączka, a w najcięższych przypadkach do zgonu. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. Występujące zaburzenia rytmu serca i wydłużenie QT wymagają stałego monitorowania EKG, a ryzyko rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek wskazuje na konieczność kontroli poziomu kinazy kreatynowej (CK) oraz mioglobiny w surowicy i moczu. Nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, z koniecznością hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
adrenalina, blok serca, choroba układu krążenia, dopamina, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, fizostygmina, halucynacje, kinaza kreatynowa, kwetiapina, majaczenie, mięśnie prążkowane, mioglobina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptory alfa-adrenergiczne, sedacja, śpiączka, splątanie, środki sympatykomimetyczne, stan padaczkowy, tachykardia, wspomagana wentylacja, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, nawet w dawkach jednorazowych od około 450 mg, stanowi poważne zagrożenie życia i manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych oraz zaburzeń świadomości. Do najczęstszych objawów (>10% przypadków) należą częstoskurcz (>100 uderzeń/min), pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenie, dystonia) oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Dodatkowo mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie) oraz zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Zatrzymanie krążenia i oddychania, choć rzadkie, jest najcięższym powikłaniem i może prowadzić do zgonu.
akatyzja, aspiracja treści żołądkowej, beta-stymulacja, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, hipertermia, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, stan majaczeniowy, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, wydłużenie QT, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta. Objawy kliniczne obejmują tachykardię (>10% przypadków), dyzartrię, objawy pozapiramidowe, pobudzenie, obniżony poziom świadomości, a także poważne stany takie jak drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, majaczenie, śpiączka oraz depresję oddechową. Zgony odnotowano już przy dawce 450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach około 2 g. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (arytmie, nadciśnienie, niedociśnienie, zatrzymanie krążenia) oraz neurologiczne, które mogą prowadzić do bezpośredniego zagrożenia życia.
akatyzja, arytmia, biodostępność, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, intubacja, majaczenie, monitorowanie kardiologiczne, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, tabletki ulegające rozpadowi, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anzorin 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Anzorin (5 mg/tabletka), stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów, od umiarkowanych zaburzeń świadomości po zagrażające życiu stany, w tym śpiączkę i zatrzymanie krążenia. Dawki śmiertelne zaczynają się już od około 450 mg (90 tabletek), choć opisano przeżycia po dawkach do 2 g (400 tabletek), co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej tolerancji. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości. Dodatkowo mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze oraz rzadkie zaburzenia rytmu serca (<2%). W najcięższych przypadkach możliwe jest zatrzymanie krążenia i oddychania.
adrenalina, agresywność, akatyzja, arytmia, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksja, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśni, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny (Zolafren-Swift) może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonów po dawkach ≥450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy kliniczne obejmują często tachykardię (>10%), pobudzenie/agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Rzadziej występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania (<10%). Objawy rozwijają się szybko i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie jest objawowe i wspomagające, z koniecznością monitorowania funkcji sercowo-naczyniowych, oddechowych i neurologicznych.
adrenalina, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leczenie drgawek, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania leku, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palifren Long 150 mg / 100 mg
Przedawkowanie palmitynianu paliperydonu w formulacji Palifren Long, charakteryzującej się przedłużonym uwalnianiem i długim okresem półtrwania, prowadzi do nasilenia znanych działań farmakologicznych leku. Klinicznie obserwuje się senność, sedację, objawy pozapiramidowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe takie jak częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze oraz wydłużenie odstępu QT, a także groźne arytmie, w tym torsade de pointes i migotanie komór. Zaburzenia oddechowe mogą wymagać interwencji. Obraz kliniczny może być dodatkowo skomplikowany przez współistniejące leki, co wymaga szczegółowej analizy farmakologicznej pacjenta.
częstoskurcz, migotanie komór, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania paliperydonu, Palifren Long, palmitynian paliperydonu, sedacja, środki przeciwcholinergiczne, środki sympatykomimetyczne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kefrenex 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny fumaranu (Kefrenex) stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów, zwłaszcza ze względu na jej wielokierunkowe działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Objawy kliniczne obejmują depresję OUN (senność, sedacja, śpiączka), zaburzenia rytmu serca (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), efekty przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), a także poważne stany takie jak drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza i niewydolność oddechowa. Szczególnie narażeni są pacjenci z istniejącymi chorobami układu krążenia, u których nawet niewielkie przedawkowanie może prowadzić do ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i zagrażających życiu powikłań. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest ciągłe EKG, kontrola parametrów życiowych oraz badania laboratoryjne, w tym poziom kinazy kreatynowej i funkcji nerek.
depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, kinaza kreatynowa, kwetiapina fumaran, lek przeciwpsychotyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, receptory adrenergiczne, receptory dopaminergiczne, receptory histaminowe, receptory muskarynowe, środki sympatykomimetyczne, stan padaczkowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zespół majaczeniowy, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Lekam 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta, manifestując się szerokim spektrum objawów klinicznych. Najczęściej (>10% przypadków) obserwuje się częstoskurcz, pobudzenie, agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, od uspokojenia polekowego do śpiączki. Dodatkowo mogą wystąpić delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego (zarówno nadciśnienie, jak i niedociśnienie), zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków), a w skrajnych sytuacjach zatrzymanie krążenia i oddychania. W literaturze opisano przypadki śmierci po dawkach nieprzekraczających 450 mg, choć zdarzały się też powroty do zdrowia po dawkach około 2 g. Monitorowanie EKG i funkcji życiowych jest kluczowe ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu i zapaści krążeniowej.
akatyzja, aspiracyjne zapalenie płuc, beta-agonista, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, EKG, epinefryna, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi stan zagrożenia życia, objawiający się szerokim spektrum symptomów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Dawki powyżej 450 mg mogą prowadzić do zgonu, choć opisano przeżycia po dawkach do 2 g. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz zatokowy, pobudzenie, agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej występują drgawki, delirium, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia rytmu serca (<2%), nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Złośliwy zespół neuroleptyczny wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko śmiertelności.
agresywność, akatyzja, arytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, halucynacja, hipertermia, hipotensja, nadciśnienie tętnicze, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niestabilność autonomiczna, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie, przedawkowanie olanzapiny, receptory beta-adrenergiczne, sedacja, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśniowa, tachykardia zatokowa, węgiel aktywny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranofren 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami śmiertelnymi już od 450 mg jednorazowo, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do około 2 g. Objawy kliniczne obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych (np. dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki, drgawki), kardiologicznych (częstoskurcz, zaburzenia rytmu serca <2%, zaburzenia ciśnienia tętniczego) oraz innych powikłań, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie i zatrzymanie krążenia. Objawy te mogą szybko postępować i wymagać intensywnej opieki medycznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG oraz funkcji oddechowych i krążeniowych, ze względu na ryzyko nagłych powikłań zagrażających życiu.
aspiracyjne zapalenie płuc, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dyzartria, intubacja dotchawicza, leki presyjne, leki przeciwdrgawkowe, mechaniczna wentylacja, monitorowanie EKG, niedociśnienie, objawy kliniczne przedawkowania, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, odtrutka, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie olanzapiny, rabdomioliza, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, których nasilenie koreluje z dawką, ale wykazuje dużą zmienność indywidualną. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (dystonia, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Zgłaszano zgony po dawkach nieprzekraczających 450 mg, ale także powroty do zdrowia po dawkach około 2 g, co podkreśla indywidualną tolerancję leku.
akatyzja, aspiracja treści żołądkowej, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipoksja, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie, niewydolność krążenia, objawy pozapiramidowe, olanzapina, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, sedacja, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny