Przedawkowanie
Kefrenex 200 mg

Przedawkowanie kwetiapiny fumaranu (Kefrenex) stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów, zwłaszcza ze względu na jej wielokierunkowe działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Objawy kliniczne obejmują depresję OUN (senność, sedacja, śpiączka), zaburzenia rytmu serca (tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), efekty przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), a także poważne stany takie jak drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza i niewydolność oddechowa. Szczególnie narażeni są pacjenci z istniejącymi chorobami układu krążenia, u których nawet niewielkie przedawkowanie może prowadzić do ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i zagrażających życiu powikłań. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest ciągłe EKG, kontrola parametrów życiowych oraz badania laboratoryjne, w tym poziom kinazy kreatynowej i funkcji nerek.

Przedawkowanie kwetiapiny

Przedawkowanie leku Kefrenex (kwetiapina w postaci kwetiapiny fumaranu) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Konsekwencje przedawkowania tego leku przeciwpsychotycznego mogą być szczególnie niebezpieczne ze względu na jego wielokierunkowe działanie farmakologiczne, zwłaszcza w kontekście wpływu na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania kwetiapiny są zazwyczaj nasileniem jej znanych efektów farmakologicznych. Prezentują się one głównie jako depresja ośrodkowego układu nerwowego (senność, sedacja), zaburzenia układu krążenia (tachykardia, niedociśnienie tętnicze) oraz efekty związane z działaniem przeciwcholinergicznym leku.2

W poważnych przypadkach przedawkowania kwetiapiny mogą wystąpić stany zagrażające życiu, takie jak stan padaczkowy, niewydolność oddechowa, śpiączka, a nawet zgon. Szczególnie narażeni na konsekwencje przedawkowania są pacjenci ze zdiagnozowanymi wcześniej ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego.3

Kategoria objawów Objawy kliniczne Mechanizm patofizjologiczny Uwagi kliniczne
Neurologiczne Senność, sedacja, śpiączka, drgawki, stan padaczkowy, splątanie, majaczenie, pobudzenie Blokada receptorów dopaminergicznych i histaminowych w OUN Głębokość zaburzeń świadomości może korelować z przyjętą dawką
Kardiologiczne Tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT Blokada receptorów adrenergicznych (α₁) oraz bezpośredni wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego Szczególne zagrożenie dla pacjentów z istniejącymi chorobami układu krążenia
Przeciwcholinergiczne Zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic, zaparcia Blokada receptorów muskarynowych Mogą nasilać inne objawy i komplikować leczenie
Metaboliczne/mięśniowe Rabdomioliza Bezpośrednie uszkodzenie tkanek mięśniowych Może prowadzić do ostrej niewydolności nerek
Oddechowe Niewydolność oddechowa Depresja ośrodka oddechowego w OUN Wymaga natychmiastowego zabezpieczenia dróg oddechowych

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania kwetiapiny jest przede wszystkim leczeniem objawowym i podtrzymującym, gdyż nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku.4 Pacjent z podejrzeniem przedawkowania kwetiapiny powinien być leczony w warunkach oddziału intensywnej terapii. Podstawowe zasady postępowania obejmują:

  1. Zabezpieczenie funkcji życiowych – uzyskanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniego natlenienia i wentylacji, monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego.5
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w ciężkich zatruciach wskazane może być płukanie żołądka przeprowadzone w ciągu godziny od przyjęcia produktu. Należy rozważyć podanie węgla aktywnego.6
  3. Leczenie niedociśnienia – oporne na leczenie niedociśnienie powinno być leczone z zastosowaniem odpowiednich środków, takich jak płyny dożylne i/lub środki sympatykomimetyczne. Istotne jest, aby unikać stosowania adrenaliny i dopaminy, ponieważ beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie w przypadku alfa-blokady spowodowanej przez kwetiapinę.7
  4. Leczenie zespołu przeciwcholinergicznego – w przypadku pacjentów z zespołem majaczeniowym, pobudzeniem i stwierdzonym zespołem przeciwcholinergicznym można rozważyć zastosowanie fizostygminy w dawce 1-2 mg, pod stałą kontrolą EKG. Fizostygmina nie jest jednak zalecana jako standardowe leczenie ze względu na potencjalnie negatywny wpływ na przewodzenie w sercu. Fizostygmina jest przeciwwskazana w przypadku nieprawidłowości w zapisie EKG, zaburzeń rytmu serca, bloku serca dowolnego stopnia lub poszerzenia zespołu QRS.8

Należy uwzględnić możliwość zatrucia wielolekowego, gdyż pacjenci psychiatryczni często przyjmują kilka różnych leków jednocześnie.9

Monitoring pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu kwetiapiny wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego aż do całkowitego ustąpienia objawów zatrucia.10 Kluczowe elementy monitoringu obejmują:

  • Ciągły monitoring EKG – ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca
  • Monitorowanie parametrów życiowych – ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja, częstość oddechów
  • Ocena neurologiczna – monitorowanie stanu świadomości, napięcia mięśniowego, reakcji źrenic
  • Badania laboratoryjne – elektrolity, funkcja nerek, poziom kinazy kreatynowej (ze względu na ryzyko rabdomiolizy)

W przypadku przedawkowania kwetiapiny szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia wydłużenia odstępu QT, co może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Przedawkowanie może również prowadzić do rabdomiolizy, która z kolei może skutkować ostrym uszkodzeniem nerek.11

Szczególne grupy ryzyka

Pacjenci z rozpoznaną wcześniej ciężką chorobą układu sercowo-naczyniowego są obciążeni większym ryzykiem wystąpienia poważnych skutków przedawkowania kwetiapiny.12 W tej grupie pacjentów nawet stosunkowo niewielkie przedawkowanie może prowadzić do znaczących zaburzeń hemodynamicznych.

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl