Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kefrenex 200 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Kefrenex (kwetiapina)

Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej leku Kefrenex, dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa tej substancji w kontekście potencjalnego zastosowania klinicznego. Badania przeprowadzone zarówno w warunkach in vivo, jak i in vitro, nie wykazały genotoksycznego działania kwetiapiny, co stanowi istotną informację z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjentów.¹

Obserwacje u zwierząt laboratoryjnych po dawkach istotnych klinicznie

U zwierząt laboratoryjnych po podaniu dawek, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zaobserwowano szereg zaburzeń, które jak dotąd nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych.² Zaburzenia te były specyficzne dla poszczególnych gatunków zwierząt:

• Szczury: Obserwowano odkładanie barwnika w tarczycy.³
• Małpy z rodziny Cynomolgus: Stwierdzono hipertrofię komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężenia T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek.⁴
• Psy: U tych zwierząt stwierdzano zmętnienie soczewki oraz zaćmę.⁵

Wpływ na rozród i rozwój płodu

W badaniach toksycznego oddziaływania kwetiapiny na zarodek i płód u królików zaobserwowano zwiększoną częstość występowania zagięcia nadgarstkowego/stępowego. Te zaburzenia rozwojowe występowały równocześnie z działaniami niepożądanymi obserwowanymi u samic, które przejawiały się zmniejszonym przyrostem masy ciała ciężarnych samic.⁶

Efekty te były wyraźnie widoczne przy poziomie ekspozycji samicy podobnym lub nieco większym niż ekspozycja występująca u ludzi podczas stosowania maksymalnej dawki terapeutycznej. Należy podkreślić, że znaczenie tych obserwacji dla ludzi nie zostało jednoznacznie określone.⁷

Wpływ na płodność

W badaniach dotyczących płodności przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano następujące zmiany:⁸

• Marginalne zmniejszenie płodności samców
• Występowanie ciąż rzekomych
• Przedłużające się okresy rui
• Zwiększenie przerw w aktywności seksualnej
• Zmniejszenie odsetka ciąż

Istotny jest fakt, że powyższe efekty są związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny i nie mają bezpośredniego znaczenia dla ludzi ze względu na międzygatunkowe różnice w mechanizmie hormonalnej kontroli rozrodu.⁹ Różnice te ograniczają możliwość bezpośredniej ekstrapolacji wyników badań na płodność u szczurów na populację ludzką.