produkt dojelitowy
Produkt dojelitowy to specjalistyczna forma preparatu odżywczego przeznaczonego do żywienia dojelitowego, podawanego bezpośrednio do jelita cienkiego, z pominięciem żołądka. Jest stosowany u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną lub wymagają dodatkowego wsparcia żywieniowego z powodu zaburzeń trawienia, wchłaniania lub zwiększonego zapotrzebowania na składniki odżywcze.
Produkty dojelitowe charakteryzują się odpowiednim składem makro- i mikroelementów, zbilansowaną wartością energetyczną oraz niską osmolarnością, co minimalizuje ryzyko wystąpienia biegunek osmotycznych. Zawierają białka, tłuszcze (w tym MCT – trójglicerydy średniołańcuchowe), węglowodany, witaminy, składniki mineralne oraz pierwiastki śladowe w proporcjach dostosowanych do potrzeb pacjenta.
Podaż produktów dojelitowych odbywa się przez zgłębnik nosowo-jelitowy, jejunostomię odżywczą lub gastrojejunostomię. Stosowane są najczęściej u pacjentów z ciężkim zapaleniem trzustki, gastroparezą, niedrożnością przewodu pokarmowego powyżej jelita cienkiego, po operacjach górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz w stanach wymagających odciążenia żołądka.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lanzoprazol, będący mieszaniną racemiczną dwóch aktywnych enancjomerów, jest prolekiem aktywowanym w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych żołądka. Ze względu na jego szybki rozkład w kwaśnym środowisku, podawany jest w formie powlekanych tabletek dojelitowych, co zabezpiecza substancję czynną przed degradacją. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi 80-90%, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1,5-2 godzinach. Spożycie pokarmu zmniejsza biodostępność o około 50% i spowalnia wchłanianie. Lek wiąże się z białkami osocza w 97%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez izoenzym CYP2C19, z udziałem CYP3A4, a okres półtrwania wynosi 1-2 godziny. U osób starszych klirens jest zmniejszony, a okres półtrwania wydłużony o 50-100%, bez wzrostu maksymalnego stężenia. U dzieci dawki dostosowuje się do masy ciała lub powierzchni ciała, uzyskując ekspozycję porównywalną z dorosłymi, choć u niemowląt poniżej 2-3 miesięcy ekspozycja jest wyższa. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ekspozycja na lek jest istotnie zwiększona, szczególnie przy umiarkowanej i ciężkiej niewydolności.
biodostępność, biotransformacja, CYP2C19, CYP3A4, dawka pojedyncza, dostępność biologiczna, działanie przeciwwydzielnicze, ekspozycja ogólnoustrojowa, homozygota, intensywny metabolizm, klirens leku, komórki okładzinowe, lanzoprazol, niewydolność narządu, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, peletka, polimorfizm genetyczny, produkt dojelitowy, sonda żołądkowa, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon substancji czynnych
Lanzoprazol jest racemiczną mieszaniną dwóch enancjomerów, które ulegają aktywacji w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych żołądka. Podawany doustnie w formie powlekanych tabletek dojelitowych cechuje się wysoką biodostępnością na poziomie 80-90%, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 1,5-2 godzinach. Wchłanianie jest szybkie, głównie w dwunastnicy, jednak pokarm oraz leki zobojętniające kwas solny i sukralfat mogą zmniejszać biodostępność o około 50%. Lanzoprazol wiąże się z białkami osocza w 97%, a jego metabolizm zachodzi głównie przez izoenzymy CYP2C19 i częściowo CYP3A4. Okres półtrwania wynosi 1-2 godziny i ulega wydłużeniu u osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, przy czym nie obserwuje się kumulacji leku przy wielokrotnym podawaniu. Metabolity sulfonu, siarczku i pochodnych 5-hydroksylowych wykazują minimalne lub brak działania przeciwwydzielniczego.
allel CYP2C19, białko osocza, dostępność biologiczna, działanie przeciwwydzielnicze, ekspozycja ogólnoustrojowa, enancjomer, hamowanie wydzielania kwasu, intensywny metabolizm, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klirens lanzoprazolu, komórki okładzinowe, kwas solny, lek zobojętniający, marskość wątroby, mieszanina racemiczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, peletki, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, produkt dojelitowy, słaby metabolizer, sukralfat, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie izotopowe
