splot Auerbacha
Splot Auerbacha, znany również jako splot mięśniówkowy lub splot śródmięśniowy (plexus myentericus Auerbachi), stanowi jeden z głównych elementów układu nerwowego jelitowego. Został opisany po raz pierwszy przez niemieckiego anatoma Leopolda Auerbacha w XIX wieku.
Anatomicznie splot Auerbacha zlokalizowany jest pomiędzy warstwą mięśniówki podłużnej a okrężną ściany przewodu pokarmowego. Zawiera neurony czuciowe, ruchowe oraz interneurony, które wspólnie regulują skurcze perystaltyczne i segmentacyjne przewodu pokarmowego. Splot rozciąga się wzdłuż całego przewodu pokarmowego, od przełyku do odbytu.
Funkcjonalnie splot Auerbacha odpowiada za kontrolę motoryki przewodu pokarmowego, koordynując skurcze mięśni gładkich i zapewniając prawidłowe przesuwanie treści pokarmowej. Zaburzenia jego funkcjonowania mogą prowadzić do różnych patologii motoryki przewodu pokarmowego, takich jak achalazja, choroba Hirschsprunga czy gastropareza.
W diagnostyce chorób związanych z dysfunkcją splotu Auerbacha wykorzystuje się badania manometryczne, elektrogastrografię oraz badania histopatologiczne. Leczenie schorzeń związanych z zaburzeniami funkcji splotu jest zazwyczaj objawowe i zależy od konkretnej jednostki chorobowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Achalazja – Etiologia i przyczyny
Achalazja to rzadkie zaburzenie motoryki przełyku, charakteryzujące się brakiem perystaltyki oraz nieprawidłowym rozkurczem dolnego zwieracza przełyku (LES) po połknięciu, wynikające z postępującej degeneracji neuronów hamujących w splocie mięśniowym (Auerbacha). Etiologia achalazji pierwotnej pozostaje niejasna, jednak liczne dowody wskazują na podłoże autoimmunologiczne, związane z wariantami w regionie HLA-DQ oraz obecnością autoprzeciwciał przeciw neuronowym antygenom jelitowym. Achalazja wykazuje powiązania z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak cukrzyca typu 1, choroby tarczycy, zespół Sjögrena czy reumatoidalne zapalenie stawów. Ponadto, infekcje wirusowe (m.in. HSV-1, wirus ospy wietrznej, odry, świnki) mogą inicjować reakcję zapalną i autoimmunologiczną u osób genetycznie predysponowanych, prowadząc do degeneracji neuronów i zaburzeń motoryki przełyku. Achalazja wtórna jest związana z chorobami takimi jak choroba Chagasa, nowotwory (rak żołądka, przełyku, trzustki) oraz innymi schorzeniami systemowymi (amyloidoza, sarkoidoza, twardzina).
achalazja typu 3, amyloidoza, choroba autoimmunologiczna, choroba Chagasa, choroba Fabry’ego, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca typu 1, dolny zwieracz przełyku, eozynofile, eozynofilowe zapalenie przełyku, główny kompleks zgodności tkankowej, komórki Cajala, komórki tuczne, komórki zwojowe, limfocyty T CD8+, motoryka przełyku, neurofibromatoza, neurony hamujące, perystaltyka przełyku, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, rak przełyku, rak trzustki, rak żołądka, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, splot Auerbacha, splot mięśniowy, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, trypanosomoza amerykańska, twardzina układowa, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie eozynofilowe, zespół Allgrove’a, zespół genetyczny, zespół paraneoplastyczny, zespół Sjögrena - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hirschsprunga – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Choroba Hirschsprunga to wrodzona aganglionoza jelita grubego, charakteryzująca się brakiem komórek zwojowych w splocie Meissnera i Auerbacha w dystalnym odcinku jelita, co prowadzi do funkcjonalnej niedrożności i zatrzymania stolca. Występuje u około 1 na 5000 noworodków, z różnym zasięgiem zmian od odbytnicy do długich odcinków jelita. Diagnostyka i przygotowanie do leczenia chirurgicznego obejmują irygacje odbytnicy roztworem soli fizjologicznej w celu usunięcia zalegającego stolca i zapobiegania enterocolitis. Operacja typu „pull-through” polega na resekcji aganglionicznego odcinka i anastomozie zdrowego jelita z odbytem, wykonywana techniką laparoskopową lub otwartą. W ciężkich przypadkach stosuje się dwustopniowe leczenie z wyłonieniem stomii (kolostomii lub ileostomii) przed zabiegiem rekonstrukcyjnym. Pooperacyjna opieka obejmuje monitorowanie parametrów życiowych, kontrolę bólu, antybiotykoterapię oraz stopniowe wprowadzanie karmienia doustnego po potwierdzeniu powrotu perystaltyki.
antybiotykoterapia, choroba Hirschsprunga, irygacja odbytnicy, kolostomia, komórki zwojowe, niedrożność jelit, nietrzymanie stolca, objawy alarmowe, odbytnica, perystaltyka jelita, perystaltyka jelitowa, pielęgnacja stomii, skurcz jelita, splot Auerbacha, splot Meissnera, stomia, trening toaletowy, zapalenie jelit, zapalenie jelita, zaparcia, zespół interdyscyplinarny, zwężenie odbytu - Leksykon chorób i schorzeń
Stenozę odźwiernika – Etiologia i przyczyny
Stenoza odźwiernika (IHPS) to schorzenie niemowląt charakteryzujące się przerostem mięśnia odźwiernika prowadzącym do niedrożności ujścia żołądka, zwykle manifestujące się między 3. a 5. tygodniem życia. Etiologia jest wieloczynnikowa, z istotnym komponentem genetycznym – ryzyko wzrasta 20-krotnie u rodzeństwa i 200-krotnie u bliźniąt jednojajowych. Zidentyfikowano mutacje w genach IHPS1-5 oraz polimorfizm SNP rs12721025 na chromosomie 11. Choroba występuje 4-krotnie częściej u chłopców i jest bardziej powszechna u niemowląt rasy białej. Czynniki środowiskowe zwiększające ryzyko to m.in. ekspozycja na makrolidy (azytromycyna w pierwszych 2 tygodniach życia zwiększa ryzyko ponad 7-krotnie), palenie tytoniu przez matkę (1,5-2-krotnie wyższe ryzyko), karmienie butelkowe (OR 2,31; 95% CI 1,81-2,95), poród przez cesarskie cięcie, wcześniactwo oraz cukrzyca matki.
antybiotyki makrolidowe, azytromycyna, cesarskie cięcie, choroba wrzodowa, dysfunkcja nerwowo-mięśniowa, erytromycyna, GWAS, hipergastrynemia, karmienie piersią, motylina, neuronalna syntaza tlenku azotu, niedrożność ujścia żołądka, palenie w ciąży, pogrubienie mięśni odźwiernika, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, poród przedwczesny, przerostowe zwężenie odźwiernika, splot Auerbacha, stenoza odźwiernika, syntaza tlenku azotu, zapalenie żołądka