zanik widzenia

Zanik widzenia (inaczej zanik pola widzenia lub utrata wzroku) to stan patologiczny, w którym dochodzi do częściowego lub całkowitego upośledzenia zdolności widzenia. Może występować nagle lub rozwijać się stopniowo, dotykając jednego lub obu oczu.

Etiologia zaniku widzenia jest zróżnicowana i obejmuje zarówno schorzenia okulistyczne (jaskra, zaćma, zwyrodnienie plamki żółtej, odwarstwienie siatkówki), jak i choroby neurologiczne (udar mózgu, guzy mózgu, stwardnienie rozsiane), a także choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze). Istotnym czynnikiem może być również niedokrwienie siatkówki lub nerwu wzrokowego.

Diagnostyka zaniku widzenia obejmuje szczegółowe badanie okulistyczne, badanie pola widzenia (perymetria), obrazowanie dna oka, OCT (optyczna koherentna tomografia) oraz w wybranych przypadkach badania neuroobrazowe (MRI, CT). Kluczowe znaczenie ma różnicowanie przyczyn odwracalnych od nieodwracalnych.

Leczenie zależy od przyczyny zaniku widzenia i może obejmować farmakoterapię, zabiegi laserowe, operacje okulistyczne lub neurochirurgiczne. W przypadku nieodwracalnego zaniku widzenia istotną rolę odgrywa rehabilitacja wzrokowa oraz zastosowanie pomocy optycznych. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl