niedoczulica gardła

Niedoczulica gardła to zaburzenie polegające na zmniejszeniu wrażliwości czuciowej tkanek gardła na bodźce. Stan ten charakteryzuje się osłabieniem lub brakiem odczuwania bodźców dotykowych, termicznych lub bólowych w obrębie gardła, co może prowadzić do zaburzeń odruchu gardłowego.

Etiologia niedoczulicy gardła jest zróżnicowana i obejmuje uszkodzenia nerwów czuciowych (głównie nerwu językowo-gardłowego), choroby neurologiczne (udar, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona), powikłania po zabiegach chirurgicznych w obrębie szyi, toksyczne uszkodzenie nerwów lub stosowanie miejscowych środków znieczulających. Niedoczulica może występować również jako objaw chorób systemowych (cukrzyca, niedobory witaminowe) lub być skutkiem ubocznym niektórych leków.

Klinicznie niedoczulica gardła manifestuje się osłabieniem lub zniesieniem odruchu gardłowego, trudnościami w połykaniu (dysfagia), zwiększonym ryzykiem zachłyśnięcia oraz aspiracji pokarmów lub płynów do dróg oddechowych. Pacjenci często nie odczuwają obecności ciał obcych w gardle, co zwiększa ryzyko powikłań. Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, ocenę odruchów gardłowych oraz badania obrazowe (MRI) w celu wykluczenia zmian organicznych.

Leczenie niedoczulicy gardła zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować terapię choroby pierwotnej, rehabilitację neurologiczną, terapię logopedyczną ukierunkowaną na bezpieczne połykanie oraz modyfikację diety. W przypadkach niedoczulicy gardła istotne jest wdrożenie środków zapobiegających aspiracji, takich jak odpowiednia pozycja podczas spożywania posiłków, dostosowanie konsystencji pokarmów oraz edukacja pacjenta i opiekunów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl