diklofenak epolaminy
Diklofenak epolaminy to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) będący połączeniem diklofenaku z epanolamina (2-hydroksyetylopirolidyna). Ta postać diklofenaku charakteryzuje się lepszą rozpuszczalnością w lipidach, co przekłada się na zwiększoną biodostępność i lepsze przenikanie przez bariery biologiczne w porównaniu do diklofenaku sodu lub potasu.
Mechanizm działania diklofenaku epolaminy opiera się na hamowaniu cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), enzymów odpowiedzialnych za syntezę prostaglandyn uczestniczących w procesach zapalnych, bólowych i gorączkowych. Dzięki lepszej penetracji tkanek, diklofenak epolaminy wykazuje szybszy początek działania przeciwbólowego i przeciwzapalnego.
Lek ten jest stosowany głównie w leczeniu bólu i stanu zapalnego związanego z chorobami reumatycznymi, urazami tkanek miękkich, stanami zapalnymi w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego oraz w leczeniu dysmenorrhea. Dostępny jest w formie plastrów, żeli oraz tabletek, a wybór postaci zależy od rodzaju i lokalizacji schorzenia.
Profil bezpieczeństwa diklofenaku epolaminy jest zbliżony do innych postaci diklofenaku, jednak ze względu na lepszą absorpcję przez skórę, formy miejscowe mogą być korzystniejsze u pacjentów zagrożonych działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego, nerek czy układu sercowo-naczyniowego, które są typowe dla doustnych NLPZ.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Diklofenak epolaminy, będący substancją czynną plastra leczniczego Diklofenak Viatris, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu syntezy prostaglandyn. Pomimo niższego stężenia diklofenaku w organizmie po zastosowaniu miejscowym w porównaniu z podaniem doustnym, stosowanie tego leku u kobiet w ciąży, karmiących piersią lub planujących ciążę wymaga szczególnej ostrożności. Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia, ze wzrostem bezwzględnego ryzyka wad układu sercowo-naczyniowego z <1% do około 1,5%, zależnym od dawki i czasu terapii. W okresie organogenezy diklofenak może powodować zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz wady rozwojowe. Stosowanie w pierwszym i drugim trymestrze jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy minimalnej dawce i najkrótszym czasie leczenia, natomiast w trzecim trymestrze jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksyczności krążeniowo-płucnej (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzeń czynności nerek płodu oraz wydłużenia czasu krwawienia i hamowania skurczów macicy u matki i noworodka.
diklofenak epolaminy, działanie przeciwagregacyjne, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, plaster leczniczy, strata implantacyjna, synteza prostaglandyn, toksyczność krążeniowo-płucna, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Właściwości farmakokinetyczne
Diklofenak epolamina, stosowana w plastrach leczniczych Flector Patch w stężeniu 1% (180 mg diklofenaku epolaminy odpowiadające 140 mg sodu diklofenaku na plaster o powierzchni 140 cm²), charakteryzuje się powolnym i stopniowym uwalnianiem substancji czynnej przez skórę. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 17,4 ± 13,5 ng/ml i osiągane jest po około 5,4 ± 3,7 godzinach (Tmax), co potwierdza przedłużone uwalnianie leku. Biodostępność ogólnoustrojowa diklofenaku z plastra jest niska i stanowi około 2% biodostępności po podaniu doustnym, co ogranicza ekspozycję systemową i potencjalne działania niepożądane.
aplikacja plastra leczniczego, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, kinetyka wchłaniania, plaster leczniczy, przedłużone uwalnianie, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne, wchłanianie przezskórne, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diklofenak Viatris 180 mg
Diklofenak Viatris w postaci plastra leczniczego zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadające 140 mg diklofenaku sodowego), który wchłania się przez skórę. Mimo niższego stężenia leku w organizmie w porównaniu z podaniem doustnym, diklofenak jako NLPZ hamuje syntezę prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia, ze wzrostem bezwzględnego ryzyka wad sercowo-naczyniowych z <1% do około 1,5%, szczególnie przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii. Badania na zwierzętach potwierdzają zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz występowanie wad wrodzonych przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy. Diklofenak jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności krążeniowo-płucnej (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzeń czynności nerek i powikłań okołoporodowych (wydłużenie krwawienia, hamowanie skurczów macicy). W I i II trymestrze stosowanie jest możliwe tylko przy bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i najkrótszym czasie.
diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, dysfagia, działanie przeciwagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, śmiertelność zarodkowa, strata implantacyjna, synteza prostaglandyn, toksyczność krążeniowo-płucna, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Właściwości farmakokinetyczne
Diklofenak epolaminy, stosowany w formie plastra leczniczego Diklofenak Viatris, dostarcza 180 mg substancji aktywnej, co odpowiada 140 mg diklofenaku sodowego. Kluczową cechą farmakokinetyczną tego preparatu jest bardzo niska ekspozycja ogólnoustrojowa, z wartością AUC stanowiącą mniej niż 1% ekspozycji po podaniu doustnym równoważnej dawki diklofenaku sodowego. Taka minimalna absorpcja systemowa znacząco ogranicza ryzyko działań niepożądanych związanych z ekspozycją ogólnoustrojową, jednocześnie zapewniając skuteczne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe miejscowo, co jest istotne w terapii schorzeń wymagających miejscowego leczenia zapalenia i bólu.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja przezskórna, badania farmakokinetyczne, diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie terapeutyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikol propylenowy, kontrolowane uwalnianie substancji, plaster leczniczy, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, przenikanie leku - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodowy – Właściwości farmakodynamiczne
Diklofenak sodowy, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu octowego (kod ATC: M01AB05), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwreumatyczne i przeciwgorączkowe. Jego mechanizm opiera się na hamowaniu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zahamowania biosyntezy prostaglandyn, kluczowych mediatorów procesów zapalnych, bólu i gorączki. Diklofenak sodowy, w stężeniach terapeutycznych, nie hamuje biosyntezy proteoglikanów w chrząstce, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Ponadto, lek odwracalnie hamuje agregację płytek krwi indukowaną przez ADP i kolagen, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście hemostazy. Preparaty zawierające diklofenak, takie jak Akis (roztwór do wstrzykiwań), wykazały w badaniach klinicznych istotną skuteczność przeciwbólową po zabiegach stomatologicznych, z dawkami 75 mg podawanymi podskórnie, wykazując równoważność terapeutyczną z Voltarolem 75 mg podawanym domięśniowo.
agregacja płytek krwi, biosynteza prostaglandyn, biosynteza proteoglikanów, choroba reumatyczna, cyklooksygenaza, diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwreumatyczne, działanie przeciwzapalne, enzym lizosomalny, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, mizoprostol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk stawu, plaster leczniczy, pochodna kwasu octowego, pooperacyjny stan zapalny, powikłanie przewodu pokarmowego, proces zapalny, prostaglandyna, prostaglandyna E1, syntetaza prostaglandyn, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia opioidowa, układ mięśniowo-szkieletowy, wizualna skala analogowa - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diklofenak epolamina w postaci plastra leczniczego (Flector Patch) wymaga aplikacji wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, z wykluczeniem błon śluzowych i oczu, aby uniknąć poważnych reakcji miejscowych. Należy unikać stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym oraz podczas kąpieli, co mogłoby zwiększyć wchłanianie substancji czynnej i ryzyko działań ogólnoustrojowych. Plaster zawiera substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz kompleks aromatów Dalin PH, które mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym typu późnego. Pacjentów należy ostrzec przed ekspozycją na promieniowanie UV, aby zapobiec nadwrażliwości na światło manifestującej się nasilonym rumieniem lub wysypką w miejscu aplikacji. W przypadku wysypki lub innych reakcji skórnych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
astma przewlekła, choroba alergiczna, choroba zapalna jelita grubego, diklofenak epolaminy, działanie ogólnoustrojowe, fotowrażliwość, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieuszkodzona skóra, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opatrunek okluzyjny, ostry nieżyt nosa, plaster leczniczy, pokrzywka, promieniowanie UV, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzód trawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flectorgo 25 mg
Flectorgo, zawierający diklofenak w postaci epolaminy (12,5 mg lub 25 mg diklofenaku potasowego), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne NLPZ, zwłaszcza przy występowaniu astmy aspirynowej, skurczu oskrzeli, pokrzywki czy ostrego nieżytu błony śluzowej nosa. Ponadto, Flectorgo nie powinien być stosowany u osób z aktywnym wrzodem żołądka lub jelit, krwawieniem, perforacją przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z nawracającą chorobą wrzodową lub wcześniejszymi powikłaniami po NLPZ. Zawartość sorbitolu (maksymalnie 8,02 mg w kapsułce 12,5 mg i 10,07 mg w kapsułce 25 mg) wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją tego składnika.
anemia, astma, astma aspirynowa, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, krwawienie, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja NLPZ, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja, perforacja żołądka, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, trymestr ciąży, wrzód żołądka, zaburzenia układu krwiotwórczego, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flectorgo 25 mg
Przedawkowanie diklofenaku, substancji czynnej leku Flectorgo (dostępnego w dawkach 12,5 mg i 25 mg diklofenaku potasowego, odpowiednio 15,38 mg i 30,76 mg diklofenaku epolaminy), może prowadzić do poważnych powikłań wielonarządowych. Objawy kliniczne obejmują przede wszystkim dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, krwotok żołądkowo-jelitowy), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność, szumy uszne, drgawki, utrata przytomności), a także zaburzenia układu krążenia (niedociśnienie tętnicze, sinica), niewydolność oddechową oraz uszkodzenie funkcji wątroby i nerek (ostra niewydolność nerek z oligurią/anurią, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka). Intensywność objawów zależy od dawki oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, masa ciała i choroby współistniejące.
antidotum, anuria, białko osocza, biegunka, ból głowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, diklofenak, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, drgawki, krwotok żołądkowo-jelitowy, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność oddechowa, NLPZ, nudności, oliguria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przetaczanie krwi, sinica, szumy uszne, uszkodzenie wątroby, utrata przytomności, węgiel aktywny, wymioty, wymuszona diureza, zatrucie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Flectorgo 12,5 mg
Ocena wpływu diklofenaku, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ) stosowanego m.in. w preparacie Flectorgo, na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii. Przy standardowym dawkowaniu (12,5 mg lub 25 mg diklofenaku potasowego, odpowiadającym odpowiednio 15,38 mg i 30,76 mg diklofenaku epolaminy) i krótkotrwałej terapii, lek zasadniczo nie wpływa na funkcje psychomotoryczne. Jednakże, w przypadku wystąpienia działań niepożądanych takich jak zaburzenia widzenia, zawroty głowy, ospałość czy inne dysfunkcje ośrodkowego układu nerwowego, pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad, dostosować dawkowanie oraz monitorować ewentualne objawy niepożądane, a także poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach i ryzyku związanym z terapią.
charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, dysfunkcja poznawcza, działanie niepożądane, farmakokinetyka substancji czynnej, funkcja psychomotoryczna, kapsułka miękka, nieostre widzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, vertigo, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diklofenak Viatris 180 mg
Diklofenak Viatris jest dostępny w formie plastra leczniczego o wymiarach około 10 cm x 14 cm, zawierającego 180 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 140 mg diklofenaku sodowego, przy stężeniu substancji czynnej 1,3%. Plaster składa się z dwóch warstw: zewnętrznej włókniny poliestrowej zabezpieczającej oraz warstwy przylegającej zawierającej substancje pomocnicze takie jak sorbitol ciekły, glikol 1,3-butylenowy, kaolin ciężki, karmeloza sodowa, żelatyna, powidon, kwas winowy, tytanu dwutlenek (E171), glinu glicynian, polisorbat 80, disodu edetynian (E385) oraz konserwanty metylu i propylu parahydroksybenzoesanu (odpowiednio 14 mg i 7 mg na plaster). Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, a jego postać umożliwia miejscowe stosowanie z ograniczeniem systemowej ekspozycji.
diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, disodu edetynian, dwutlenek tytanu, działanie przeciwzapalne, glikol butylenowy, glikol propylenowy, glinu glicynian, kaolin, karmeloza sodowa, kwas winowy, metylu parahydroksybenzoesan, plaster leczniczy, polisorbat, powidon, propylu parahydroksybenzoesan, sodu poliakrylan, sorbitol ciekły, substancja chelatująca, warstwa przylegająca, warstwa zabezpieczająca, żelatyna - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Właściwości farmakodynamiczne
Diklofenak epolaminy (DIEP) jest substancją czynną plastra leczniczego Diklofenak Viatris (180 mg/plaster), odpowiadającą 140 mg diklofenaku sodowego, należącą do niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowanych miejscowo w bólach stawów i mięśni (kod ATC: M02AA15). Mechanizm działania diklofenaku epolaminy opiera się na kompetycyjnym i nieodwracalnym hamowaniu biosyntezy prostaglandyn poprzez blokadę enzymów cyklooksygenaz COX-1 i COX-2, co prowadzi do efektów przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwobrzękowych. Dodatkowo, lek hamuje aktywność enzymów lizosomalnych, zmniejszając uwalnianie mediatorów prozapalnych i ograniczając uszkodzenia tkanek w miejscu aplikacji.
biosynteza prostaglandyn, cyklooksygenaza, diklofenak epolaminy, diklofenak hydroksyetylopirolidyny, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwzapalny, enzymy lizosomalne, hamowanie kompetycyjne, kwas arachidonowy, mediator bólowy, mediator prozapalny, mediator zapalny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plaster leczniczy, stężenie leku, synteza prostaglandyn, wchłanianie substancji czynnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Flector Patch to plaster leczniczy zawierający diklofenak epolaminę w stężeniu 1% (co odpowiada 140 mg sodu diklofenaku na plaster o powierzchni 140 cm²). Produkt jest przeznaczony do miejscowego leczenia objawowego stanów zapalnych układu mięśniowo-szkieletowego, takich jak zapalenie nadkłykcia kości ramiennej (łokieć tenisisty/golfisty) oraz skręcenia stawu skokowego. Dzięki formie plastra diklofenak jest uwalniany bezpośrednio w miejscu zapalenia, co zapewnia skuteczne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne przy minimalizacji ryzyka działań ogólnoustrojowych. Plaster należy aplikować na suchą, nieuszkodzoną skórę, unikając ekspozycji na promieniowanie słoneczne, co umożliwia długotrwałe utrzymanie terapeutycznego stężenia substancji czynnej w miejscu aplikacji.
aparat więzadłowy, diklofenak epolaminy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, kość ramienna, leczenie miejscowe, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, mięsień przedramienia, nadkłykieć boczny, nadkłykieć przyśrodkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plaster leczniczy, przyczep ścięgnisty, skręcenie stawu skokowego, sodu diklofenak, zapalenie nadkłykcia - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Działania niepożądane
Sód diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. W postaci transdermalnej, reprezentowanej przez plaster Flector Patch zawierający 1% diklofenaku epolaminy (140 mg sodu diklofenaku), wchłanianie ogólnoustrojowe jest znacznie ograniczone w porównaniu do form doustnych, co redukuje ryzyko systemowych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wątrobowe czy nerkowe. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują wysypkę, wypryski, rumień, zapalenie skóry (w tym alergiczne i kontaktowe), świąd oraz reakcje miejscowe. Rzadziej występują wybroczyny, uczucie gorąca, a bardzo rzadko pęcherzowe zapalenie skóry czy reakcje nadwrażliwości na światło.
astma, diklofenak epolaminy, duszność, działanie przeciwzapalne, Flector Patch, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, napad astmatyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, pokrzywka, postać transdermalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja fototoksyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, sód diklofenak, świszczący oddech, wybroczyny, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenie żołądkowe, zapalenie kontaktowe, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diklofenak epolaminy, stosowany miejscowo w formie plastra Diklofenak Viatris, charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, jednak istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu (do 14 dni). Preparat należy aplikować wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, unikać stosowania na błony śluzowe i oczy oraz nie stosować pod opatrunkiem okluzyjnym. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i unikanie jednoczesnego stosowania innych NLPZ, zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu oddechowego (astma, POChP, alergiczny nieżyt nosa), niewydolnością nerek, serca, wątroby, wywiadem wrzodów trawiennych, chorobą zapalną jelita grubego oraz skazą krwotoczną, a także u osób w podeszłym wieku.
alergiczny nieżyt nosa, aplikacja przezskórna, astma, choroba zapalna jelita grubego, diklofenak epolaminy, działanie niepożądane, ester parahydroksybenzoesanu, glikol propylenowy, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk Quinckego, opatrunek okluzyjny, pacjent w podeszłym wieku, pokrzywka, polip nosa, propylu parahydroksybenzoesan, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, reakcja uczuleniowa, skaza krwotoczna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wrzód trawienny, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flectorgo 25 mg
Diklofenak, substancja czynna leku Flectorgo, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu octowego (kod ATC: M01AB05). Jego podstawowy mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zahamowania syntezy prostaglandyn – kluczowych mediatorów procesu zapalnego. W efekcie diklofenak wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwobrzękowe oraz przeciwgorączkowe, co zostało potwierdzone w badaniach na modelach zwierzęcych i w praktyce klinicznej. Działanie to jest realizowane zarówno na poziomie obwodowym, jak i ośrodkowym układu nerwowego, co wzmacnia efekt terapeutyczny leku.
adenozynodifosforan, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwobrzękowe, hamowanie agregacji płytek, hamowanie cyklooksygenazy, hamowanie syntezy prostaglandyn, hemostaza, kapsułka miękka, kwas arachidonowy, mediator zapalny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy mechanizm działania, ośrodkowy układ nerwowy, patogeneza zapalenia, pochodna kwasu octowego, proces zapalny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Flector Patch zawiera diklofenak epolaminę w dawce 1% (140 mg sodu diklofenaku na plaster o powierzchni 140 cm²) i jest przeznaczony do stosowania miejscowego. Dawkowanie zależy od wskazania: w leczeniu bólu po skręceniu stawu skokowego zaleca się 1 plaster raz na dobę przez 3 dni, natomiast w zapaleniu nadkłykcia 1 plaster rano i 1 wieczorem przez maksymalnie 14 dni. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby lub nerek wymagana jest szczególna ostrożność i monitoring kliniczny. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 16 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
diklofenak epolaminy, działanie niepożądane, Flector Patch, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, monitoring parametrów klinicznych, niewydolność wątroby lub nerek, plaster leczniczy, podeszły wiek, propylu parahydroksybenzoesan, siatka elastyczna, skręcenie stawu skokowego, sodu diklofenak, stosowanie na skórę, wywiad alergiczny, zapalenie nadkłykcia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Flector Patch to plaster leczniczy zawierający 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadającego 140 mg sodu diklofenaku) na plaster o powierzchni 140 cm² (10×14 cm). Substancja czynna działa miejscowo, co ogranicza systemowe działania niepożądane. Produkt zawiera również substancje pomocnicze o znanym potencjale alergizującym, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (14 mg), propylu parahydroksybenzoesan (7 mg) oraz glikol propylenowy (420 mg), a także kompleks aromatów Dalin PH, które mogą mieć znaczenie przy kwalifikacji pacjenta do terapii. Plaster ma strukturę z żelatynową matrycą i poliestrową warstwą nośną, co zapewnia stabilność i odpowiednie uwalnianie diklofenaku.
aldehyd amylocynamonowy, aldehyd cynamonowy, alkohol benzylowy, alkohol cynamonowy, benzoesan benzylu, d-limonen, diklofenak epolaminy, disodu edetynian, eugenol, farnezol, geraniol, glikol 1, glikol propylenowy, glinu glicynian, hydroksycytronellal, izoeugenol, karmeloza sodowa, kwas winowy, linalol, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, plaster leczniczy, polisorbat 80, powidon K90, propylu parahydroksybenzoesan, salicylan benzylu, sodu diklofenak, sodu poliakrylan, sorbitol ciekły, substancja czynna, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flectorgo
Flectorgo, zawierający diklofenak epolaminę w dawkach 12,5 mg lub 25 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) wymagającym ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u osób starszych, pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, serca oraz u osób z chorobami przewodu pokarmowego. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, takich jak poważne powikłania żołądkowo-jelitowe (krwawienia, owrzodzenia, perforacje), reakcje alergiczne (w tym zespół Kounisa), oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią wrzodów, stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, kortykosteroidy lub SSRI, a także na osoby z chorobami autoimmunologicznymi i astmą, u których ryzyko powikłań jest zwiększone. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak wysypka, krwawienie czy objawy wątroby, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, cyklooksygenaza-2, diklofenak epolaminy, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, porfiria wątrobowa, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor COX-2, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, syntetaza prostaglandynowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód żołądkowo-jelitowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hemostazy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Wskazania do stosowania
Diklofenak epolaminy, stosowany w formie plastra leczniczego Diklofenak Viatris, zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadające 140 mg diklofenaku sodowego) i jest wskazany do miejscowego, objawowego leczenia bólu i stanu zapalnego o etiologii reumatycznej lub pourazowej w obrębie stawów, mięśni, ścięgien i więzadeł. Plaster o wymiarach około 10 cm x 14 cm umożliwia bezpośrednie dostarczenie substancji czynnej do miejsca zapalenia, co pozwala na osiągnięcie wysokiego stężenia leku w tkankach docelowych przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Wskazania obejmują m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, chorobę zwyrodnieniową stawów, łuszczycowe zapalenie stawów oraz urazy pourazowe takie jak skręcenia, nadwyrężenia mięśni, stłuczenia i zapalenie ścięgien. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia, z wyłączeniem młodszych pacjentów ze względu na brak danych klinicznych.
choroba wrzodowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza, diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, działanie przeciwzapalne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas arachidonowy, lek przeciwzakrzepowy, łuszczycowe zapalenie stawów, nadwyrężenie mięśni, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, plaster leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, reumatoidalne zapalenie stawów, skręcenie stawu, stłuczenie, synteza prostaglandyn, terapia ogólnoustrojowa, terapia skojarzona, uraz sportowy, zapalenie ścięgien, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Diklofenak epolaminy w postaci plastra leczniczego (Flector Patch, 1%) wykazuje niższe stężenia w krwiobiegu w porównaniu do podania doustnego, jednak ze względu na mechanizm działania jako inhibitor syntezy prostaglandyn, jego stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży diklofenak może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%), a także wytrzewienia. Ryzyko to jest zależne od dawki i czasu trwania terapii. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz występowanie wad wrodzonych przy stosowaniu diklofenaku w okresie organogenezy. W związku z tym lek nie powinien być stosowany w I i II trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, przy czym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.
aplikacja przezskórna, diklofenak, diklofenak epolaminy, działanie przeciwagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, plaster leczniczy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, śmiertelność zarodków i płodów, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak epolamina, substancja czynna w plastrach leczniczych Diklofenak Viatris (180 mg/plaster, odpowiadający 140 mg diklofenaku sodowego), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Toksyczne efekty, głównie zmiany w błonie śluzowej żołądka charakterystyczne dla NLPZ, pojawiają się sporadycznie i jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, tj. około 50 mg/kg masy ciała. Wskazuje to na wysoki margines bezpieczeństwa w stosunku do standardowych dawek stosowanych klinicznie, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii diklofenakiem epolaminą.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diklofenak Viatris 180 mg
Diklofenak Viatris w postaci plastra leczniczego zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadającego 140 mg diklofenaku sodowego) i jest wskazany do miejscowego, objawowego leczenia bólu oraz stanu zapalnego o różnorodnej etiologii, w tym reumatycznego (zaburzenia stawów o podłożu zapalnym i zwyrodnieniowym) oraz pourazowego (urazy stawów, mięśni, ścięgien i więzadeł). Preparat jest przeznaczony dla dorosłych bez ograniczeń wiekowych oraz młodzieży od 16 roku życia, natomiast nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Plaster o wymiarach około 10 cm x 14 cm zawiera jednorodną warstwę pasty z substancją czynną, co umożliwia precyzyjne i miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.
choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, leczenie miejscowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, plaster leczniczy, stan zapalny, układ mięśniowo-szkieletowy, układ ruchu, uraz mięśnia, uraz ścięgna, uraz stawu, uraz więzadła - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flectorgo 12,5 mg
Flectorgo to lek w postaci miękkich kapsułek zawierających diklofenak w formie diklofenaku epolaminy, dostępny w dawkach 12,5 mg (15,38 mg diklofenaku epolaminy) oraz 25 mg (30,76 mg diklofenaku epolaminy), co odpowiada odpowiednio 12,5 mg i 25 mg diklofenaku potasowego. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, w tym sorbitol (E 420) w ilościach maksymalnie 8,02 mg w dawce 12,5 mg oraz 10,07 mg w dawce 25 mg. Pozostałe składniki to makrogol 600, glicerol bezwodny, woda oczyszczona, żelatyna, hydroksypropylobetadeks oraz sodu wodorotlenek, które pełnią funkcje rozpuszczalników, nośników oraz stabilizatorów pH. Kapsułki są przezroczyste, żółtawe, owalne, o wielkości około 0,8 cm (12,5 mg) i 1 cm (25 mg), zawierające nieznacznie lepki roztwór.
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, diklofenak, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, folia PVC/PE/PVDC/Aluminium, glicerol bezwodny, hydroksypropylobetadeks, kapsułka miękka, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, sorbitol, sorbitol ciekły, substancja pomocnicza, wodorotlenek sodu, żelatyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diklofenak Viatris 180 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku epolaminy w formie plastra leczniczego wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy długoterminowym stosowaniu. Badania toksyczności wykazały niski potencjał toksyczny leku, z działaniami niepożądanymi głównie ograniczonymi do przewodu pokarmowego, zwłaszcza żołądka. Efekty te były rzadkie i pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających 50 mg/kg masy ciała, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania diklofenaku w dawkach terapeutycznych. Profil ten jest zgodny z mechanizmem działania NLPZ, polegającym na hamowaniu cyklooksygenazy, oraz typowymi dla tej grupy leków działaniami niepożądanymi. Przedkliniczne dane potwierdzają, że diklofenak epolamina w postaci plastra charakteryzuje się minimalnym ryzykiem toksyczności przy zalecanych dawkach, co jest istotne dla klinicystów rozważających jego zastosowanie w terapii miejscowej. Zależność między dawką a występowaniem działań niepożądanych wskazuje na korzystny stosunek korzyści do ryzyka, szczególnie w kontekście długotrwałego leczenia. Informacje te wspierają decyzje terapeutyczne, podkreślając bezpieczeństwo i efektywność diklofenaku epolaminy jako niesteroidowego leku przeciwzapalnego stosowanego miejscowo.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Flector Patch zawiera diklofenak epolaminę (1% w przeliczeniu na sodu diklofenak), należący do NLPZ, i jest stosowany miejscowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, ASA, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze takie jak parabeny (E218, E216), glikol propylenowy i aromaty mogące wywoływać reakcje alergiczne. Lek nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę (wysiękowe zapalenie, zakażone rany, oparzenia). Ze względu na możliwość wchłaniania ogólnoustrojowego, Flector Patch jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy oraz u dzieci poniżej 16 roku życia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w III trymestrze ciąży z powodu ryzyka zamknięcia przewodu tętniczego u płodu.
astma, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, diklofenak, diklofenak epolaminy, glikol propylenowy, karmienie piersią, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pediatria, pokrzywka, przewód tętniczy, trymestr ciąży, wysiękowe zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka diklofenaku epolaminy w preparacie Flector Patch charakteryzuje się przezskórnym wchłanianiem substancji czynnej, co umożliwia jej dotarcie do miejsca działania oraz do krążenia ogólnego. Maksymalne stężenie diklofenaku w osoczu (Cmax) wynosi 17,4 ± 13,5 ng/ml i osiągane jest po około 5,4 ± 3,7 godzin od aplikacji plastra. Diklofenak wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, sięgający około 99%, co wpływa na jego dystrybucję, biodostępność oraz potencjalne interakcje farmakologiczne. Każdy plaster o powierzchni 140 cm² zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy, odpowiadającego 140 mg sodu diklofenaku, co stanowi 1% stężenia w/w substancji czynnej.
aplikacja przezskórna, biodostępność, biodostępność ogólnoustrojowa, Cmax, diklofenak epolaminy, kinetyka wchłaniania, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr farmakokinetyczny, plaster leczniczy, podanie przezskórne, przedłużone uwalnianie, sód diklofenak, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydalanie leku - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Flectorgo 25 mg
Preparat Flectorgo zawiera diklofenak epolaminę w dawkach 12,5 mg oraz 25 mg i stosowany zgodnie z zaleceniami (krótkotrwała terapia, dawki terapeutyczne) nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Jest to istotne dla pacjentów aktywnych zawodowo, zwłaszcza tych, którzy w ramach pracy muszą prowadzić pojazdy lub obsługiwać urządzenia mechaniczne. Lekarz powinien jednak zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zaburzenia widzenia, zawroty głowy, ospałość czy inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, które mogą znacząco obniżyć sprawność psychomotoryczną i stanowić przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, kapsułka miękka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw niepożądany, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Przeciwwskazania stosowania
Diklofenak epolaminy, stosowany miejscowo w formie plastrów (Diklofenak Viatris zawiera 180 mg substancji czynnej, co odpowiada 140 mg diklofenaku sodowego), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ oraz składniki pomocnicze takie jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan (E218, E216) i glikol propylenowy. Należy unikać stosowania u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ (astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, ostry nieżyt nosa), uszkodzeniami skóry (wysiękowe zapalenie, wyprysk, zakażenia, oparzenia, rany), aktywną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań okołoporodowych. Preparat jest również przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aplikacja przezskórna, astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak epolaminy, glikol propylenowy, kwas acetylosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, plaster leczniczy, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, przewód tętniczy Botalla, reakcja fotouczuleniowa, trymestr ciąży, wchłanianie systemowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk, wysiękowe zapalenie skóry, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażone zmiany skórne, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Diklofenak sodu, stosowany w formie plastrów leczniczych takich jak Flector Patch (1% diklofenaku, 180 mg diklofenaku epolaminy odpowiadające 140 mg sodu diklofenaku), nie wykazuje negatywnego wpływu na funkcje poznawcze, czas reakcji ani koordynację wzrokowo-ruchową. Badania kliniczne oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego potwierdzają, że stosowanie tego preparatu nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjentów i pozwala na kontynuację codziennych aktywności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Korzystny profil bezpieczeństwa diklofenaku w tej postaci stanowi przewagę nad lekami o działaniu ośrodkowym, takimi jak opioidy czy miorelaksanty, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne.
charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie niepożądane leku, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, Flector Patch, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwbólowy, miorelaksant, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, plaster leczniczy, reakcja idiosynkratyczna, sprawność psychofizyczna, zaburzenie świadomości, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flectorgo 12,5 mg
Lek Flectorgo, zawierający diklofenak w formie diklofenaku epolaminy, dostępny jest w dawkach 12,5 mg (15,38 mg diklofenaku epolaminy) oraz 25 mg (30,76 mg diklofenaku epolaminy), co odpowiada odpowiednio 12,5 mg i 25 mg diklofenaku potasowego. Jest to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, wskazany do krótkotrwałego leczenia objawowego łagodnych do umiarkowanych bólów głowy (w tym napięciowych i migrenowych), bólów zębów, bólów miesiączkowych, bólów reumatycznych o ostrym przebiegu oraz bólów mięśniowych związanych z urazami, przeciążeniami i stanami zapalnymi. Kapsułki żelatynowe mają postać przezroczystych, żółtawych owalnych kapsułek o wielkości około 0,8 cm (12,5 mg) i 1 cm (25 mg), zawierających do 8,02 mg (12,5 mg kapsułka) lub do 10,07 mg (25 mg kapsułka) sorbitolu jako substancji pomocniczej.
ból głowy, ból miesiączkowy, ból mięśniowy, ból napięciowy, ból reumatyczny, ból zęba, bolesne miesiączkowanie, choroba reumatyczna, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, fizykoterapia, kapsułka żelatynowa, migrena, nadmierne napięcie mięśniowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paracetamol, sorbitol, uraz tkanek miękkich, zapalenie mięśni, zapalenie przyzębia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flectorgo
Stosowanie diklofenaku (Flectorgo) wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z niską masą ciała, zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz układu sercowo-naczyniowego. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, unikanie łączenia z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz monitorowanie czynności wątroby i nerek podczas terapii. Diklofenak może maskować objawy zakażeń, wywoływać reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, oraz prowadzić do poważnych powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą być śmiertelne. Szczególnie narażeni są pacjenci z historią chorób przewodu pokarmowego, stosujący wyższe dawki NLPZ, osoby starsze oraz pacjenci przyjmujący leki zwiększające ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe, SSRI). Wskazane jest rozważenie stosowania leków gastroprotekcyjnych, np. inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu, u pacjentów z grup ryzyka.
alergiczny nieżyt nosa, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, diklofenak epolaminy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, perforacja przewodu pokarmowego, porfiria wątrobowa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Dawkowanie i sposób podawania
Diklofenak sodu w formie plastra leczniczego Flector Patch, zawierającego 180 mg diklofenaku epolaminy (140 mg sodu diklofenaku) na plaster o wymiarach 10 cm × 14 cm, jest wskazany do objawowego leczenia bólu związanego ze skręceniem stawu skokowego oraz zapaleniem nadkłykcia. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat wynosi 1 plaster raz na dobę w przypadku skręcenia stawu skokowego (maksymalnie 3 dni) oraz 1 plaster rano i 1 wieczorem przy zapaleniu nadkłykcia (maksymalnie 14 dni). W przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego na skórę, a aplikacja powinna odbywać się zgodnie z instrukcją, z możliwością dodatkowego unieruchomienia plastra siatką elastyczną.
diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, Flector Patch, leczenie bólu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, plaster leczniczy, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, siatka elastyczna, skręcenie stawu skokowego, stosowanie zewnętrzne, zapalenie nadkłykcia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flectorgo 12,5 mg
Produkt leczniczy Flectorgo zawiera diklofenak w postaci diklofenaku epolaminy, odpowiadającej dawkom 12,5 mg i 25 mg diklofenaku potasowego, dostępny w kapsułkach miękkich. Diklofenak, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu octowego (kod ATC: M01AB05), działa głównie poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn – kluczowych mediatorów stanu zapalnego, bólu i gorączki. Efekty terapeutyczne obejmują redukcję bólu zapalnego, obrzęku oraz gorączki, a także działanie przeciwagregacyjne na płytki krwi, co może mieć znaczenie w kontekście chorób układu sercowo-naczyniowego. Działanie diklofenaku obejmuje zarówno mechanizmy obwodowe, jak i ośrodkowe, wpływając na ośrodek termoregulacji i szlaki bólowe w ośrodkowym układzie nerwowym, co potęguje jego efekt przeciwbólowy i przeciwgorączkowy.
adenozynodifosforan, agregacja płytek krwi, ból zapalny, cyklooksygenaza, diklofenak epolaminy, diklofenak potasowy, hemostaza, kolagen, kwas arachidonowy, mediator stanu zapalnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, ośrodek termoregulacji, ośrodkowy mechanizm działania, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna kwasu octowego, podwzgórze, prostaglandyna, przepuszczalność kapilarna, sorbitol - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Wskazania do stosowania
Diklofenak sodu w postaci plastra leczniczego Flector Patch (1% diklofenaku sodu, 140 mg w plastrze o wymiarach 10×14 cm) jest wskazany do miejscowego leczenia bólu i stanu zapalnego w schorzeniach układu mięśniowo-szkieletowego, takich jak zapalenie nadkłykcia kości ramiennej (łokieć tenisisty/golfisty) oraz skręcenia stawu skokowego. Plaster umożliwia precyzyjne i stopniowe uwalnianie diklofenaku, co pozwala na skuteczne łagodzenie bólu i obrzęku przy ograniczonej ekspozycji ogólnoustrojowej na lek. Zalecany jest szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami do doustnych NLPZ, z chorobami przewodu pokarmowego, przyjmujących inne leki oraz u osób aktywnych fizycznie, które wymagają skutecznej terapii przeciwbólowej bez działania sedatywnego.
ból mięśniowo-szkieletowy, ból zapalny, ćwiczenia ekscentryczne, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie sedatywne, glikol propylenowy, krioterapia, laseroterapia, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, metylu parahydroksybenzoesan, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek okluzyjny, plaster leczniczy, propylu parahydroksybenzoesan, skręcenie stawu skokowego, ultradźwięki, uraz skrętny, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nadkłykcia bocznego, zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diklofenak Viatris 180 mg
Produkt leczniczy Diklofenak Viatris w postaci plastra zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 140 mg diklofenaku sodowego. Pomimo ograniczonego wchłaniania ogólnoustrojowego przezskórnego, nieprawidłowe stosowanie lub przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, bóle i zawroty głowy, senność, pobudzenie, reakcje skórne (rumień, świąd, obrzęk), zaburzenia funkcji nerek, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, nadciśnienie tętnicze, tachykardia oraz reakcje alergiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci, u których ryzyko przedawkowania jest wyższe ze względu na niższą masę ciała i niedojrzałość mechanizmów detoksykacyjnych.
aktywność enzymów wątrobowych, ciśnienie tętnicze, diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, dysfunkcja nerek, działanie niepożądane, funkcja wątroby, krwawienie z przewodu pokarmowego, mechanizm detoksykacyjny, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, parametr życiowy, płukanie żołądka, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie substancji czynnej do krwiobiegu, węgiel aktywowany, zaburzenie funkcji nerek, zatrucie niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Interakcje
Diklofenak sodu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Stosowanie plastrów leczniczych zawierających 1% diklofenaku epolaminy (odpowiadające 140 mg sodu diklofenaku na plaster o powierzchni 140 cm²) charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową, co znacząco redukuje ryzyko interakcji międzylekowych. Mimo to, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących diklofenak w innych postaciach farmaceutycznych oraz u osób z chorobami wątroby, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego spożywania alkoholu, który może zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego oraz hepatotoksyczność. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna), przeciwpłytkowych (ASA, klopidogrel), innych NLPZ, glikokortykosteroidów oraz leków nefrotoksycznych (cyklosporyna, takrolimus), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, funkcji nerek oraz stosowania ochrony żołądka.
absorpcja ogólnoustrojowa, acenokumarol, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, antykoagulant doustny, beta-adrenolityk, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, diuretyk, działanie hepatotoksyczne, działanie moczopędne, działanie sedatywne, fenytoina, funkcja nerek, hemostaza, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja międzylekowa, kolestypol, kolestyramina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek cytotoksyczny, lek glikokortykosteroidowy, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, parametr krzepnięcia, plaster leczniczy, pochodna sulfonylomocznika, prostaglandyna nerkowa, przewód pokarmowy, selektywny inhibitor COX-2, stężenie glukozy, takrolimus - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak epolamina, substancja czynna leku Flector Patch, została poddana szczegółowej ocenie w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej poza znanymi informacjami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego. Badania na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, wykazały działanie embriotoksyczne oraz zwiększoną śmiertelność płodów po doustnym podaniu diklofenaku epolaminy i samej epolaminy. Warto podkreślić, że dawka w Flector Patch wynosi 180 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 140 mg sodu diklofenaku (1% w/w) na plaster o powierzchni 140 cm² (10 cm x 14 cm). Te wyniki wskazują na potencjalne ryzyko stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności klinicznej.
Flector Patch jest preparatem do stosowania miejscowego, w którym diklofenak epolamina jest rozprowadzony jako jednorodna pasta na włókninowym podłożu, co może wpływać na farmakokinetykę i profil bezpieczeństwa w porównaniu z doustnymi formami leku. Miejscowa aplikacja może ograniczać systemową ekspozycję na substancję czynną, co jest istotne w kontekście obserwowanego embriotoksycznego działania po podaniu doustnym. Niemniej jednak, dane przedkliniczne podkreślają konieczność ostrożności i uwzględnienia tych informacji podczas podejmowania decyzji terapeutycznych, zwłaszcza u kobiet w ciąży, ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie embriotoksyczne, epolamina, farmakokinetyka substancji czynnej, Flector Patch, model zwierzęcy, plaster leczniczy, preparat miejscowy, rozwój embrionalny, śmiertelność płodów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flector Patch 1% w przeliczeniu na sodu diklofenak
Flector Patch zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadające 140 mg sodu diklofenaku, 1% w/w) i charakteryzuje się niskim ogólnoustrojowym wchłanianiem w porównaniu do podania doustnego, co zmniejsza ryzyko systemowych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia żołądkowe, wątrobowe czy nerkowe. Niemniej jednak, przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, nie można wykluczyć wystąpienia tych efektów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana.
alergiczne zapalenie skóry, astma, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, obturacja oskrzeli, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, wybroczyny, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenia nerkowe, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia żołądkowe - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Działania niepożądane
Diklofenak epolaminy, stosowany w formie plastra leczniczego, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne z mniejszym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do form doustnych NLPZ. Na podstawie badań klinicznych obejmujących 1252 pacjentów leczonych Flector Patch oraz 734 pacjentów z placebo, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje skórne w miejscu aplikacji (często), takie jak wysypka, wypryski, rumień, świąd oraz zapalenie skóry. Rzadziej występowały wybroczyny, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło, a bardzo rzadko poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Wchłanianie ogólnoustrojowe diklofenaku z plastra jest minimalne, jednak przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie skóry mogą pojawić się działania niepożądane typowe dla doustnego podawania, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych czy upośledzenie funkcji nerek.
alergiczne zapalenie skóry, astma, ból brzucha, diklofenak epolaminy, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotouczulająca, rumień, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe, wybroczyny, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenie nerek, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowe, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
W ocenie klinicznej diklofenaku epolaminy stosowanego w postaci plastra leczniczego Diklofenak Viatris (180 mg diklofenaku epolaminy, odpowiadające 140 mg diklofenaku sodowego) nie stwierdzono istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi urządzeń mechanicznych. Miejscowe uwalnianie substancji czynnej z plastra o wymiarach około 10 cm x 14 cm minimalizuje ryzyko działań systemowych, które mogłyby zaburzać funkcje psychomotoryczne, takie jak koncentracja, koordynacja ruchowa czy szybkość reakcji. Profil bezpieczeństwa preparatu pozwala na wykonywanie złożonych czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej bez ograniczeń.
absorpcja ogólnoustrojowa, diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie systemowe, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, ośrodkowy układ nerwowy, plaster leczniczy, profil bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, sprawność psychomotoryczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Przedawkowanie
Diklofenak epolaminy, stosowany w plastrach leczniczych Diklofenak Viatris (180 mg/plaster, odpowiadający 140 mg diklofenaku sodowego), może prowadzić do przedawkowania przy niewłaściwym stosowaniu, np. aplikacji większej liczby plastrów lub u dzieci. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia), ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, zawroty, dezorientacja, drgawki), układu krążenia (nadciśnienie, niedociśnienie, zaburzenia rytmu), układu oddechowego (depresja oddechowa, przyspieszenie oddechu), nerek (ostra niewydolność, zaburzenia elektrolitowe) oraz reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd, obrzęk). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pediatrycznych ze względu na ich mniejszą masę ciała i niedojrzałość mechanizmów detoksykacji. Ponadto, plastry zawierają substancje pomocnicze: metylu parahydroksybenzoesan (14 mg), propylu parahydroksybenzoesan (7 mg) oraz glikol propylenowy (420 mg), które mogą nasilać działania niepożądane przy przedawkowaniu.
ból brzucha, dekontaminacja, depresja oddechowa, diklofenak epolaminy, diklofenak sodowy, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, glikol propylenowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mechanizm detoksykacji, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, pacjent pediatryczny, plaster leczniczy, płukanie żołądka, postępowanie w zatruciu, preparat przeciwbólowy i przeciwzapalny, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja miejscowa, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Interakcje
Diklofenak epolaminy, stosowany w postaci plastrów leczniczych, wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co znacząco ogranicza ryzyko klinicznie istotnych interakcji farmakologicznych. Pomimo tego, należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających diklofenak lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), gdyż może to zwiększać ryzyko działań niepożądanych charakterystycznych dla tej grupy leków. Wchłanianie diklofenaku epolaminy z plastrów jest na tyle niskie, że potencjalne interakcje typowe dla doustnych form NLPZ są mało prawdopodobne, jednak ostrożność jest wskazana zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub aplikacji na rozległe powierzchnie skóry.
acenokumarol, antykoagulant, cyklosporyna, diklofenak epolaminy, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, glikokortykosteroid, ibuprofen, ketoprofen, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lit, metotreksat, naproksen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plaster leczniczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, warfaryna, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Działania niepożądane
Diklofenak epolaminy w preparacie Diklofenak Viatris (180 mg w postaci plastra) może powodować głównie miejscowe działania niepożądane, takie jak wysypka, wypryski, rumieniowe zapalenie skóry oraz świąd, które są zazwyczaj łagodne i nie wymagają przerwania terapii. Rzadziej obserwuje się pęcherzowe zapalenie skóry, suchość skóry oraz reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Bardzo rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów zawierających diklofenak. Ponadto, przy aplikacji na dużą powierzchnię skóry lub długotrwałym stosowaniu, istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, wynikające z wchłaniania substancji czynnej do organizmu.
alergiczne zapalenie skóry, diklofenak epolaminy, kontaktowe zapalenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumieniowe zapalenie skóry, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka krostkowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flectorgo 12,5 mg
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje syntezę prostaglandyn, co ma istotne implikacje dla płodności kobiet oraz bezpieczeństwa stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. Stosowanie diklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego, z bezwzględnym ryzykiem wad sercowo-naczyniowych wzrastającym do około 1,5%. Od 20. tygodnia ciąży lek może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego płodu, co wymaga monitorowania po kilku dniach terapii. W trzecim trymestrze diklofenak jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla, nadciśnienia płucnego u płodu, niewydolności nerek, a także wydłużenia czasu krwawienia i hamowania kurczliwości macicy u matki.
diagnostyka niepłodności, diklofenak epolaminy, działanie przeciwagregacyjne, hamowanie kurczliwości macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obumieranie jaja po zagnieżdżeniu, organogeneza, poronienie, przewód tętniczy Botalla, wada rozwojowa, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flectorgo 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku w postaci kapsułek miękkich Flectorgo (12,5 mg i 25 mg) wykazały bezpieczny profil toksyczności ostrej oraz po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, bez istotnego ryzyka dla pacjentów. Badania genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału uszkadzania materiału genetycznego, wywoływania mutacji oraz działania onkogennego. Te wyniki stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania diklofenaku w terapii krótkoterminowej i długoterminowej, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek.
diklofenak epolaminy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, inhibitor syntezy prostaglandyn, obumieranie jaja po zagnieżdżeniu, obumieranie jaja przed zagnieżdżeniem, organogeneza, potencjał teratogenny, śmiertelność zarodka, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flector Patch
Produkt leczniczy Flector Patch zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadające 140 mg sodu diklofenaku) w plastrze o wymiarach 10×14 cm. Plaster należy aplikować wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, unikając kontaktu z błonami śluzowymi, oczami oraz stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym. Wystąpienie wysypki skórnej wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (420 mg), metylu parahydroksybenzoesan (14 mg), propylu parahydroksybenzoesan (7 mg) oraz kompleks aromatyczny Dalin PH, które mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym opóźnione. Pacjentów należy poinformować o konieczności unikania ekspozycji na światło słoneczne i solarium podczas stosowania plastra, aby zmniejszyć ryzyko nadwrażliwości na światło. Nie zaleca się łączenia Flector Patch z innymi preparatami zawierającymi diklofenak lub NLPZ, zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo.
alergia na kwas acetylosalicylowy, astma, błona śluzowa, choroba zapalna jelita grubego, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie antyagregacyjne, glikol propylenowy, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opatrunek okluzyjny, ostry nieżyt nosa, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja typu późnego, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wrzód trawienny, wysypka skórna