Właściwości farmakokinetyczne
Diklofenak epolaminy

Właściwości farmakokinetyczne diklofenaku epolaminy

Diklofenak epolaminy to substancja aktywna stosowana w postaci plastra leczniczego, która po konwersji odpowiada diklofenakowi sodowemu. W produkcie Diklofenak Viatris każdy plaster leczniczy zawiera łącznie 180 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 140 mg diklofenaku sodowego.¹

Wchłanianie ogólnoustrojowe

Kluczową cechą farmakokinetyczną diklofenaku epolaminy podawanego w formie plastra leczniczego jest bardzo niska ekspozycja ogólnoustrojowa. Badania farmakokinetyczne wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) na diklofenak po zastosowaniu kolejno dwóch plastrów Diklofenak Viatris jest znacząco niższa i wynosi mniej niż 1% w porównaniu do ekspozycji uzyskiwanej po podaniu doustnym dobowej dawki diklofenaku sodowego.²

Ta minimalna absorpcja ogólnoustrojowa stanowi istotną zaletę aplikacji przezskórnej diklofenaku epolaminy w postaci plastra leczniczego Diklofenak Viatris, gdyż ogranicza potencjalne działania niepożądane związane z ekspozycją ogólnoustrojową, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego działania przeciwzapalnego i przeciwbólowego w miejscu aplikacji.³

Wpływ postaci farmaceutycznej na farmakokinetykę

Diklofenak epolaminy w produkcie Diklofenak Viatris występuje w postaci plastra leczniczego, gdzie biała lub żółtawa pasta zawierająca substancję czynną jest rozprowadzona w formie jednorodnej warstwy na podłożu wykonanym z włókniny o rozmiarach około 10 cm x 14 cm.⁴ Ta postać farmaceutyczna zapewnia kontrolowane uwalnianie substancji czynnej bezpośrednio w miejscu aplikacji, co przekłada się na miejscowe działanie terapeutyczne przy minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej.

Dodatkowo, obecność substancji pomocniczych takich jak glikol propylenowy (420 mg w jednym plastrze) może wpływać na przenikanie diklofenaku epolaminy przez skórę, co ma znaczenie dla całościowego profilu farmakokinetycznego preparatu.⁵