płytka wzrostu kości
Płytka wzrostu kości, znana również jako chrząstka nasadowa lub chrząstka wzrostowa, to wyspecjalizowana struktura anatomiczna zlokalizowana na końcach kości długich u dzieci i młodzieży. Jest ona odpowiedzialna za wzrost kości na długość w okresie rozwojowym.
Z punktu widzenia histologicznego płytka wzrostu składa się z kilku warstw chondrocytów w różnych stadiach różnicowania. Wyróżnia się warstwę spoczynkową, proliferacyjną, hipertroficzną oraz warstwę wapnienia. Proces wzrostu kości polega na systematycznym zastępowaniu chrząstki przez tkankę kostną na granicy nasady i trzonu.
Aktywność płytki wzrostu jest regulowana przez liczne czynniki, w tym hormony (hormon wzrostu, IGF-1, hormony tarczycy, steroidy płciowe), czynniki genetyczne oraz składniki odżywcze. Zaburzenia funkcjonowania płytki wzrostu mogą prowadzić do nieprawidłowości w rozwoju kości, takich jak karłowatość, gigantyzm lub deformacje kończyn.
Po zakończeniu okresu wzrostowego płytka chrząstkowa ulega zamknięciu (synchondrozie), co następuje w okresie dojrzewania płciowego – u dziewcząt zwykle między 13 a 15 rokiem życia, a u chłopców między 15 a 17 rokiem życia. Zamknięcie płytek wzrostu oznacza zakończenie możliwości wzrostu kości na długość.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micalcet 90 mg
Cynakalcet wykazuje brak działania teratogennego w badaniach na królikach i szczurach przy ekspozycjach odpowiednio do 0,4 i 4,4-krotności maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (180 mg/dobę, na podstawie AUC). U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu przy najwyższych dawkach oraz obniżoną masę ciała płodów w przypadku ciężkiej hipokalcemii u matek. Lek przenika przez łożysko u królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej (180 mg/dobę), jednak margines bezpieczeństwa przy maksymalnej dawce klinicznej 360 mg/dobę jest ograniczony. Badania toksykologiczne nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego, choć margines bezpieczeństwa jest niewielki z powodu hipokalcemii ograniczającej zakres dawek w modelach zwierzęcych.
dawka kliniczna, densytometria kości, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hipokalcemia, kanał K-ATP, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostu kości, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, rakotwórczość, receptor wapnia, stężenie wapnia w surowicy, wpływ na płodność, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Aristo 90 mg
Przedkliniczne badania cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego u królików przy dawce 0,4-krotnej maksymalnej dawki ludzkiej stosowanej w wtórnej nadczynności przytarczyc (180 mg/dobę) oraz u szczurów przy dawce 4,4-krotnie wyższej. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej (180 mg/dobę). Cynakalcet przenika przez barierę łożyskową u królików, a u ciężarnych szczurów przy najwyższych dawkach obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów związane z ciężką hipokalcemią u matek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, choć margines bezpieczeństwa był ograniczony przez hipokalcemię obserwowaną w modelach zwierzęcych.
badanie toksykologiczne, cynakalcet, dawka nieteratogenna, densytometria kości, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hipokalcemia, kanał KATP, masa czerwonych krwinek, płytka wzrostu kości, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, stężenie wapnia w surowicy, węzeł chłonny, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Aurovitas 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego u królików i szczurów przy dawkach odpowiednio 0,4 i 4,4-krotnie wyższych niż maksymalne dawki stosowane u ludzi (180 mg/dobę). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy ekspozycjach do 4-krotności dawki terapeutycznej. U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu oraz u płodów zmniejszenie masy ciała w przypadku ciężkiej hipokalcemii u matek. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików. Nie wykazano potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak marginesy bezpieczeństwa są ograniczone ze względu na hipokalcemię w modelach zwierzęcych. Długoterminowe badania na gryzoniach ujawniły zaćmę i zmętnienie soczewki, co nie występowało u psów, małp ani w badaniach klinicznych u ludzi, sugerując związek z hipokalcemicznym mechanizmem działania.
badanie przedkliniczne, cynakalcet, dawka nieteratogenna, densytometria kości, ekspozycja ogólnoustrojowa, gospodarka wapniowa, hipokalcemia, kanał KATP, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostu kości, potencjał genotoksyczny, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, teratogenność, wartość AUC, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micalcet 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cynakalcetu wskazują na brak działania teratogennego przy dawkach do 0,4-krotności (AUC) maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (180 mg/dobę) u królików oraz do 4,4-krotności u szczurów. Nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej. Jednak margines bezpieczeństwa u pacjentów przyjmujących maksymalną dawkę 360 mg/dobę jest węższy, co wymaga ostrożności. U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu, a u płodów zmniejszoną masę ciała przy dawkach wywołujących ciężką hipokalemię u matek. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików, co ma znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. W badaniach toksykologicznych i genotoksycznych nie wykazano działania rakotwórczego ani genotoksycznego, jednak hipokalcemia ograniczała zakres stosowanych dawek u zwierząt. Zaćma i zmętnienie soczewki obserwowano u gryzoni, ale nie u psów, małp ani w badaniach klinicznych, co może być związane z hipokalcemią specyficzną dla gryzoni.
badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, cynakalcet, densytometria kości, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, hipokalcemia, kanał KATP, płytka wzrostu kości, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, układ kostny, węzły chłonne, wtórna nadczynność przytarczyc, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cinacalcet Aristo 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego u królików i szczurów przy dawkach odpowiednio do 0,4 i 4,4-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna stosowana we wtórnej nadczynności przytarczyc (180 mg/dobę, przeliczając na AUC). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej. U ciężarnych szczurów odnotowano nieznaczny spadek masy ciała oraz zmniejszone spożycie pokarmu przy najwyższych dawkach, a także zmniejszoną masę ciała płodów w przypadku ciężkiej hipokalcemii u matek. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików, co wskazuje na potencjalną ekspozycję płodu. W badaniach genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazano działania mutagennego ani kancerogennego, jednak margines bezpieczeństwa był ograniczony ze względu na hipokalcemię ograniczającą stosowane dawki.