przewlekłe zakażenie dróg moczowych

Przewlekłe zakażenie dróg moczowych (PZDM) definiowane jest jako utrzymująca się lub nawracająca infekcja układu moczowego trwająca powyżej 3 miesięcy lub występująca co najmniej 3 razy w ciągu roku. Stan ten często związany jest z niepełną eradykacją patogenów lub występowaniem czynników predysponujących, takich jak anomalie anatomiczne, kamica moczowa czy zaburzenia odpływu moczu.

Najczęstszym czynnikiem etiologicznym PZDM pozostaje Escherichia coli, jednak w przypadkach przewlekłych częściej niż w ostrych zakażeniach izoluje się Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis oraz Pseudomonas aeruginosa. U pacjentów z PZDM często obserwuje się oporność bakterii na antybiotyki, co stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne.

Diagnostyka PZDM obejmuje badanie ogólne i posiew moczu, USG układu moczowego oraz, w zależności od wskazań, cystoskopię, urografię lub tomografię komputerową. Szczególną uwagę należy zwrócić na wykluczenie nieprawidłowości anatomicznych, czynnościowych lub obecności ciał obcych podtrzymujących stan zapalny.

Leczenie PZDM wymaga kompleksowego podejścia obejmującego długotrwałą antybiotykoterapię celowaną zgodnie z antybiogramem, eliminację czynników predysponujących oraz niekiedy interwencję urologiczną. W przypadkach nawracających zakażeń stosuje się profilaktykę antybiotykową, immunoprofilaktykę lub fitoterapię. Istotna jest również edukacja pacjenta w zakresie czynników ryzyka i metod zapobiegania nawrotom.

Powiązane wpisy

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl