retinopatia popromienna

Retinopatia popromienna (radiationa retinopathy) to powikłanie oczne wywołane ekspozycją siatkówki na promieniowanie jonizujące. Występuje najczęściej jako skutek uboczny radioterapii stosowanej w leczeniu nowotworów głowy i szyi, gałki ocznej, oczodołu lub okolic przylegających do oka.

Patofizjologia retinopatii popromiennej wiąże się z uszkodzeniem komórek śródbłonka naczyń siatkówki, co prowadzi do okluzji naczyń, niedokrwienia i rozwoju mikroangiopatii. Klinicznie obserwuje się mikroaneuryzmaty, wybroczyny śródsiatkówkowe, wysięki twarde, obrzęk plamki, nieprawidłowe naczynia oraz obszary niedokrwienia siatkówki. W zaawansowanych przypadkach może dojść do neowaskularyzacji, krwotoków do ciała szklistego i trakcyjnego odwarstwienia siatkówki.

Rozwój retinopatii popromiennej jest zależny od dawki promieniowania i czasu, jaki upłynął od ekspozycji. Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj po 6-12 miesiącach od radioterapii, ale mogą wystąpić nawet po kilku latach. Diagnostyka obejmuje badanie dna oka, angiografię fluoresceinową oraz optyczną koherentną tomografię. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania i może obejmować fotokoagulację laserową, iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF, witrektomię oraz ścisłą kontrolę towarzyszących chorób ogólnoustrojowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl