nadwrażliwość receptorowa
Nadwrażliwość receptorowa to stan, w którym receptory komórkowe wykazują wzmożoną reakcję na standardowe stężenia neurotransmiterów, hormonów lub innych ligandów. Jest to zjawisko fizjologiczne będące przeciwieństwem desensytyzacji (odwrażliwienia) receptorów i może wynikać z różnych mechanizmów molekularnych.
Najczęściej nadwrażliwość receptorowa rozwija się jako odpowiedź adaptacyjna na długotrwały niedobór endogennego liganda lub przewlekłą blokadę receptorów. W takiej sytuacji komórki zwiększają gęstość receptorów na swojej powierzchni (up-regulacja) lub modyfikują wewnątrzkomórkowe szlaki sygnałowe, co prowadzi do wzmocnienia odpowiedzi nawet przy niskich stężeniach substancji aktywującej.
W neurologii i psychiatrii nadwrażliwość receptorowa ma istotne znaczenie kliniczne, na przykład w przypadku receptorów dopaminowych po długotrwałym stosowaniu leków przeciwpsychotycznych (może prowadzić do późnych dyskinez) czy receptorów cholinergicznych w miastenii. W endokrynologii zjawisko to obserwuje się między innymi przy niedoborach hormonalnych, gdy tkanki docelowe stają się nadwrażliwe na działanie brakującego hormonu.
Identyfikacja nadwrażliwości receptorowej ma znaczenie w farmakoterapii, ponieważ pacjenci z tym zjawiskiem mogą wymagać modyfikacji dawkowania leków lub szczególnej ostrożności przy wprowadzaniu lub odstawianiu niektórych substancji leczniczych, aby uniknąć nasilonych reakcji lub objawów z odbicia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Masultab 400 mg
Amisulpryd, substancja czynna preparatu Masultab, jest lekiem przeciwpsychotycznym z grupy benzamidów (kod ATC: N05AL05) o unikalnym profilu receptorowym. Wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów dopaminergicznych D2 i D3, nie oddziałując na podtypy D1, D4, D5 oraz na receptory serotoninowe, α-adrenergiczne, histaminergiczne H1, cholinergiczne i sigma. Mechanizm działania amisulprydu jest dawkozależny: w dużych dawkach blokuje postsynaptyczne receptory D2 w układzie limbicznym, co przekłada się na efekt przeciwpsychotyczny, natomiast w małych dawkach preferencyjnie blokuje presynaptyczne receptory D2 i D3, prowadząc do zwiększonego uwalniania dopaminy i poprawy negatywnych objawów schizofrenii. W przeciwieństwie do klasycznych neuroleptyków, amisulpryd nie wywołuje katalepsji ani nadwrażliwości receptorów D2 po podaniu wielokrotnym.
amisulpryd, atypowy neuroleptyk, benzamid, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie przeciwpsychotyczne, halucynacje, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość receptorowa, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, prążkowie, receptor alfa-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminergiczny, receptor postsynaptyczny, receptor presynaptyczny, receptor serotoninowy, receptor sigma, spłycenie afektu, układ limbiczny, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amisan 200 mg
Amisulpryd, należący do grupy neuroleptyków benzamidowych (kod ATC: N05AL05), charakteryzuje się wysoką selektywnością receptorową, wiążąc się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi D2/D3, bez powinowactwa do receptorów D1, D4, D5 oraz receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminowych H1, cholinergicznych i sigma-1. Jego unikalny, dwufazowy mechanizm działania zależy od dawki: w małych dawkach (50-300 mg/dobę) blokuje presynaptyczne receptory D2/D3, zwiększając uwalnianie dopaminy i skutecznie łagodząc objawy negatywne schizofrenii, natomiast w dużych dawkach (400-800 mg/dobę) blokuje postsynaptyczne receptory dopaminergiczne, co odpowiada za działanie przeciwpsychotyczne na objawy pozytywne i zaostrzenia choroby. Amisulpryd wykazuje mniejsze ryzyko objawów pozapiramidowych dzięki selektywnej blokadzie receptorów w układzie limbicznym oraz nie indukuje katalepsji ani nadwrażliwości receptorowej po wielokrotnym podaniu.
amisulpryd, atypowy lek przeciwpsychotyczny, benzamid, działanie niepożądane, halucynacja, hipotonia ortostatyczna, katalepsja, lek neuroleptyczny, nadwrażliwość receptorowa, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, obniżenie nastroju, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor postsynaptyczny, receptor presynaptyczny, receptor serotoninowy, receptor sigma, receptor α-adrenergiczny, selektywność receptorowa, spłycenie afektu, spowolnienie psychoruchowe, urojenie, zubożenie mowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Quetiapine Fair-Med 200 mg
Kwetiapina (Quetiapine Fair-Med) jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepin, oksazepin i tiazepin (ATC: N05AH04), wykazującym złożony mechanizm działania poprzez antagonizm receptorów serotoninowych 5HT2 oraz dopaminowych D1 i D2, z przewagą powinowactwa do receptorów 5HT2. Jej aktywny metabolit, norkwetiapina, dodatkowo hamuje transporter norepinefryny (NET) i działa jako częściowy agonista receptorów 5HT1A, co przyczynia się do efektu przeciwdepresyjnego. Kwetiapina i norkwetiapina wykazują także wysokie powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α1-adrenergicznych, umiarkowane do α2-adrenergicznych oraz norkwetiapina do receptorów muskarynowych, co tłumaczy jej działanie sedatywne i przeciwcholinergiczne. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jej skuteczność przeciwpsychotyczną, m.in. poprzez hamowanie działania agonistów dopaminy i zwiększenie stężenia metabolitów dopaminy, co wskazuje na blokadę receptorów D2.
agonista dopaminy, antagonizm receptorowy, atypowy lek przeciwpsychotyczny, blokada receptorowa, depresja, dystonia, działanie agonistyczne, działanie kataleptyczne, działanie pozapiramidowe, działanie przeciwcholinergiczne, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość receptorowa, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, receptor 5HT1A, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminowy, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT2, receptor α-adrenergiczny, receptor α1-adrenergiczny, receptor α2-adrenergiczny, szlak mezolimbiczny, transporter norepinefryny, układ limbiczny, układ nigrostriatalny, układ receptorowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Masultab 100 mg
Amisulpryd, należący do grupy benzamidów (kod ATC: N05AL05), wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów dopaminergicznych D2 i D3, bez powinowactwa do receptorów D1, D4, D5, serotoninowych 5-HT, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1, cholinergicznych oraz sigma. Jego farmakodynamika jest dawkozależna: w dużych dawkach blokuje postsynaptyczne receptory D2 w układzie limbicznym, co odpowiada za działanie przeciwpsychotyczne i redukcję objawów pozytywnych schizofrenii, natomiast w niskich dawkach blokuje presynaptyczne receptory D2/D3, indukując uwalnianie dopaminy i poprawę objawów negatywnych. Amisulpryd nie wywołuje katalepsji ani nadwrażliwości receptorów D2 przy długotrwałym stosowaniu, co odróżnia go od klasycznych neuroleptyków.
amisulpryd, benzamid, działanie antycholinergiczne, działanie antyhistaminowe, działanie przeciwpsychotyczne, katalepsja, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość receptorowa, neuroleptyk atypowy, objaw negatywny schizofrenii, objaw pozytywny schizofrenii, omam, receptor 5-HT, receptor alfa-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2 D3, receptor histaminergiczny H1, receptor presynaptyczny, receptor serotoninowy, receptor sigma, spłycenie afektu, urojenie, wycofanie społeczne, zaburzenie psychotyczne