anagrelid
Anagrelid to substancja czynna stosowana w leczeniu nadpłytkowości samoistnej i innych schorzeń mieloproliferacyjnych. Działa poprzez hamowanie dojrzewania megakariocytów, co prowadzi do zmniejszenia produkcji płytek krwi.
Mechanizm działania anagrelidu polega na selektywnym hamowaniu fosfodiesterazy typu III oraz redukcji ekspresji czynnika transkrypcyjnego GATA-1, kluczowego dla różnicowania megakariocytów. Lek wykazuje również działanie antyagregacyjne, choć występuje ono przy wyższych stężeniach niż te osiągane w terapii nadpłytkowości.
W praktyce klinicznej anagrelid stosuje się najczęściej u pacjentów z nadpłytkowością samoistną wysokiego ryzyka powikłań zakrzepowo-krwotocznych, szczególnie u osób młodszych. Standardowa dawka początkowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę, a następnie jest dostosowywana do osiągnięcia docelowej liczby płytek krwi poniżej 400-450 × 10^9/l.
Do najczęstszych działań niepożądanych anagrelidu należą: bóle głowy, palpitacje, tachykardia, zatrzymanie płynów, zawroty głowy oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Ze względu na działanie inotropowe dodatnie i naczyniorozszerzające, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anagrelide Sandoz 0,5 mg
Anagrelid Sandoz, klasyfikowany jako lek przeciwnowotworowy (kod ATC: L01XX35), jest stosowany w terapii zaburzeń mieloproliferacyjnych, zwłaszcza nadpłytkowości samoistnej. Mechanizm działania polega na hamowaniu ekspresji czynników transkrypcyjnych GATA-1 i FOG-1, co prowadzi do opóźnienia dojrzewania megakariocytów oraz zmniejszenia ich rozmiarów i ploidii, skutkując redukcją liczby płytek krwi. W badaniach klinicznych (700-012, 700-014, 700-999, 13970-301) u ponad 4000 pacjentów uzyskano pełną odpowiedź definiowaną jako zmniejszenie liczby płytek do ≤600 x 10^9/l lub redukcję o ≥50% utrzymującą się przez minimum 4 tygodnie, z czasem odpowiedzi od 4 do 12 tygodni. Nie wykazano jednak jednoznacznych korzyści klinicznych w zakresie zmniejszenia incydentów zakrzepowo-krwotocznych.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Anagrelide Accord 1 mg
Anagrelid, stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co determinuje jego potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu we krwi, co wymaga dostosowania dawki i ścisłego monitorowania pacjenta. Z kolei induktory CYP1A2, np. omeprazol, zmniejszają ekspozycję na anagrelid, jednocześnie zwiększając stężenie jego aktywnego metabolitu, co również wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej korekty dawki. Anagrelid wykazuje umiarkowaną aktywność hamującą CYP1A2, co może podnosić stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym, np. teofiliny. Ponadto, anagrelid jako inhibitor PDE III może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), co wymaga ostrożności szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. W badaniach klinicznych wykazano brak wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny, co jest istotne dla pacjentów wymagających terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, anagrelid, biodostępność, CYP1A2, digoksyna, działanie inotropowe, enoksacyna, fluwoksamina, fosfodiesteraza typu III, funkcja płytek krwi, hormonalne środki antykoncepcyjne, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, leki inotropowe, nadpłytkowość samoistna, omeprazol, PDE III, POChP, teofilina, warfaryna, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelide Glenmark
Leczenie anagrelidem wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego oraz funkcji wątroby i nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać pełną morfologię krwi, ocenę enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), stężenia kreatyniny i mocznika oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń). Anagrelid jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnością aminotransferaz przekraczającą 5-krotnie górną granicę normy oraz wymaga ostrożności u osób z zaburzeniami czynności nerek. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi w ciągu 4 dni, z powrotem do wartości wyjściowej w 10-14 dni, co zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie rozpoznawania objawów zakrzepicy i konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem.
aminotransferaza, aminotransferazy, anagrelid, arytmia komorowa, biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, echokardiografia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor fosfodiesterazy, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina, mielofibroza, mocznik, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grenalvon 0,5 mg
Analiza bezpieczeństwa anagrelidu (Grenalvon) opiera się na danych z czterech badań klinicznych obejmujących łącznie ponad 4,5 tysiąca pacjentów, z dawką średnią około 2 mg/dobę, stosowaną nawet do 5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (ok. 14%), kołatanie serca (ok. 9%), zatrzymanie płynów i nudności (po ok. 6%) oraz biegunka (ok. 5%). Działania te korelują z mechanizmem działania anagrelidu jako inhibitora fosfodiesterazy III (PDE III). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z międzynarodowymi standardami, co pozwala na precyzyjną ocenę ryzyka i planowanie monitoringu klinicznego.
anagrelid, biegunka, ból głowy, działanie inotropowe, fosfodiesteraza III, Grenalvon, inhibitor fosfodiesterazy III, kołatanie serca, niewydolność serca, nudności, obrzęk obwodowy, retencja płynów, titracja dawki, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Grenalvon 1 mg
Przedawkowanie anagrelidu, stosowanego w dawkach przekraczających standardowe 0,5-1 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak częstoskurcz zatokowy, wymioty, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz epizodyczne niedociśnienie tętnicze. Już pojedyncza dawka 5 mg może wywołać istotne spadki ciśnienia krwi, często towarzyszące zawroty głowy. Ponadto, przedawkowanie może skutkować małopłytkowością, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. Objawy te ustępują zwykle po zastosowaniu leczenia zachowawczego, jednak brak swoistego antidotum dla anagrelidu znacząco komplikuje postępowanie terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Anagrelide Stada 0,5 mg
Anagrelid, stosowany w dawkach przekraczających zalecane, może wywoływać objawy przedawkowania takie jak częstoskurcz zatokowy, wymioty, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz małopłytkowość. Szczególnie niebezpieczna jest pojedyncza dawka 5 mg, która może powodować znaczący spadek ciśnienia tętniczego, prowadzący do zawrotów głowy i ryzyka omdleń. Objawy te ustępują zwykle po leczeniu zachowawczym, gdyż nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie anagrelidu. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca, a także regularna kontrola liczby płytek krwi w celu wykrycia małopłytkowości.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Anagrelide Vipharm 0,5 mg
Anagrelide Vipharm jest dostępny w postaci kapsułek twardych w dawkach 0,5 mg i 1 mg, zawierających odpowiednio 0,5 mg i 1 mg chlorowodorku anagrelidu jako substancji czynnej. Kapsułki różnią się kolorem i zawartością laktozy: dawka 0,5 mg zawiera 28,0 mg laktozy jednowodnej i 32,9 mg laktozy, natomiast dawka 1 mg zawiera 56,1 mg laktozy jednowodnej i 65,8 mg laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, powidon, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu. Osłonki kapsułek różnią się barwnikami: kapsułki 0,5 mg mają białą osłonkę z tytanu dwutlenku (E171), a kapsułki 1 mg szarą osłonkę z dodatkiem tlenku żelaza (E172).
anagrelid, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek jednowodny, dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, powidon, środek pochłaniający wilgoć, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca, tlenek żelaza czarny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anagrelide Vipharm 1 mg
Anagrelide Vipharm jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 0,5 mg oraz 1 mg, zawierających odpowiednio 0,5 mg i 1 mg anagrelidu chlorowodorku jednowodnego jako substancji czynnej. Kapsułki zawierają laktozę jednowodną (28,0 mg w dawce 0,5 mg i 56,1 mg w dawce 1 mg) oraz laktozę (32,9 mg i 65,8 mg odpowiednio), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują kroskarmelozę sodową, powidon, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian. Kapsułki 0,5 mg mają biały kolor z tytanu dwutlenkiem (E 171), natomiast kapsułki 1 mg są szare, zawierając dodatkowo żelaza tlenek czarny (E 172).
anagrelid, anagrelidu chlorowodorek jednowodny, anagrelidum, celuloza mikrokrystaliczna, HDPE, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, polietylen o dużej gęstości, polipropylen, powidon, środek pochłaniający wilgoć, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny - Leksykon substancji czynnych
Anagrelid – Interakcje
Anagrelid jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co czyni go podatnym na interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami (np. fluwoksamina, enoksacyna) i induktorami (np. omeprazol) tego enzymu. Inhibitory CYP1A2 mogą zwiększać stężenie anagrelidu w osoczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki, natomiast induktory mogą zmniejszać ekspozycję na lek, co również wymaga nadzoru klinicznego. Anagrelid wykazuje także ograniczoną aktywność hamującą CYP1A2, co może wpływać na metabolizm innych leków, takich jak teofilina. W badaniach in vivo wykazano brak wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny, co jest istotne dla pacjentów z nadpłytkowością samoistną wymagających terapii skojarzonej. Pokarm opóźnia wchłanianie anagrelidu, ale nie zmienia jego całkowitej ekspozycji, a sok grejpfrutowy, jako inhibitor CYP1A2, może opóźniać eliminację leku.
agregacja płytek krwi, amrynon, anagrelid, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, cylostazol, digoksyna, doustny hormonalny środek antykoncepcyjny, ekspozycja ogólnoustrojowa, enoksacyna, enoksymon, enzym CYP1A2, fluwoksamina, fosfodiesteraza typu III, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor PDE III, kwas acetylosalicylowy, lek inotropowy, lek przeciwpłytkowy, milrynon, nadpłytkowość samoistna, olprynon, omeprazol, płytki krwi, sok grejpfrutowy, teofilina, warfaryna, zaburzenie jelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Thromboreductin 0,5 mg
Produkt leczniczy Thromboreductin zawierający anagrelid w dawce 0,5 mg w postaci kapsułek twardych może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie poprzez wywoływanie zawrotów głowy, które są częstym działaniem niepożądanym obserwowanym w badaniach klinicznych. Brak dedykowanych badań oceniających bezpośredni wpływ leku na zdolności psychomotoryczne wymaga od lekarza szczególnej ostrożności i indywidualnego podejścia do pacjenta, zwłaszcza w kontekście współistniejących schorzeń, wieku, stosowania innych leków oraz charakteru wykonywanej pracy, zwłaszcza u zawodowych kierowców i operatorów maszyn.
anagrelid, badanie kliniczne, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, kapsułka twarda, odpowiedź organizmu, okres leczenia, ośrodkowy układ nerwowy, praktyka lekarska, sprawność psychomotoryczna, terapia lekiem, Thromboreductin, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anagrelide Vipharm 0,5 mg
Przedawkowanie anagrelidu stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się głównie zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak częstoskurcz zatokowy (>100 uderzeń/min), wymioty oraz istotne obniżenie ciśnienia tętniczego, w tym epizody niedociśnienia tętniczego zagrażające stabilności hemodynamicznej. Szczególnie niebezpieczna jest pojedyncza dawka 5 mg, czyli dziesięciokrotnie wyższa od standardowej dawki 0,5 mg, która może wywołać zawroty głowy i ryzyko upadków. Ponadto, przedawkowanie może prowadzić do małopłytkowości (płytki <150 000/μl), co wymaga systematycznego monitorowania. Brak swoistego antidotum wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące, ze szczególnym uwzględnieniem ścisłej obserwacji klinicznej i regularnego monitorowania parametrów życiowych oraz liczby płytek krwi.
anagrelid, antidotum, częstoskurcz zatokowy, leczenie objawowe, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, normalizacja płytek krwi, obniżenie ciśnienia tętniczego, parametry życiowe, płytki krwi, przedawkowanie anagrelidu, przyspieszenie rytmu serca, spadek ciśnienia krwi, spadek płytek krwi, stabilność hemodynamiczna, zaburzenia perfuzji tkankowej, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Nadpłytkowość – Diagnostyka i diagnoza
Nadpłytkowość definiowana jest jako liczba płytek krwi przekraczająca 450 000/μl, choć niektóre źródła podają wartość graniczną 600 000/μl. Diagnostyka obejmuje morfologię krwi, rozmaz, badania genetyczne (mutacje JAK2 V617F, CALR, MPL), ocenę poziomu żelaza, markery stanu zapalnego oraz biopsję szpiku kostnego. Kluczowe jest odróżnienie samoistnej trombocytemii (ET) od reaktywnej trombocytozy, gdyż ET jest klonalnym nowotworem mieloproliferacyjnym z charakterystyczną proliferacją megakariocytów i obecnością mutacji genetycznych. Kryteria WHO 2016 do rozpoznania ET wymagają liczby płytek ≥450 × 10⁹/L, typowych cech w biopsji szpiku, wykluczenia innych nowotworów mieloproliferacyjnych oraz obecności mutacji JAK2, CALR lub MPL lub braku reaktywnej trombocytozy.
anagrelid, białko C-reaktywne, biopsja szpiku kostnego, chromosom Philadelphia, epizod zakrzepowy, hydroksykarbamid, hydroksymocznik, interferon alfa, leki cytoredukcyjne, leki przeciwpłytkowe, leukocytoza, markery stanu zapalnego, mielofibroza, morfologia krwi, mutacja CALR, mutacja JAK2, mutacja JAK2 V617F, mutacja MPL, nabyty zespół von Willebranda, nadpłytkowość, nadpłytkowość pierwotna, nadpłytkowość reaktywna, nowotwór mieloproliferacyjny, odczyn Biernackiego, ostra białaczka, płytki krwi, powikłania zakrzepowe, przewlekła białaczka szpikowa, sekwencjonowanie nowej generacji, trombafereza, zakrzepica tętnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelide Glenmark 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania niepożądane przy wielokrotnym podaniu w modelach zwierzęcych, zwłaszcza na układ sercowo-naczyniowy u psów, gdzie dawka NOEL dla samców wynosiła 0,3 mg/kg mc./dobę (0,1-krotność AUC u ludzi). U samic szczurów stwierdzono wpływ na płodność przy dawce NOEL 10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji 143-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego dawka NOEL wynosiła 3 mg/kg mc./dobę u szczurów (14-krotność AUC u ludzi), a u suk 30 mg/kg mc./dobę (425-krotność AUC u ludzi) wiązała się z wydłużeniem porodu i zwiększoną śmiertelnością płodów. Brak działania mutagennego potwierdzono w testach genotoksyczności, co jest korzystnym aspektem profilu bezpieczeństwa leku.
anagrelid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym CYP1, genotoksyczność, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, obumarcie płodu, poziom NOEL, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodowa, toksyczność wielokrotnych dawek, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelid Nordic 0,5 mg
Anagrelid Nordic, zawierający anagrelid chlorowodorek jednowodny w dawkach 0,5 mg, 0,75 mg oraz 1 mg, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z hamowania fosfodiesterazy III (PDE III). Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, kołatanie serca, obrzęki, nudności oraz biegunka, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują podczas kontynuacji terapii. Stopniowe zwiększanie dawki od 0,5 mg do 1 mg raz na dobę może ograniczyć częstość tych działań niepożądanych. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, małopłytkowość), sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, arytmie, rzadko zawał mięśnia sercowego i torsade de pointes), neurologiczne (ból głowy, zawroty, parestezje), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty) oraz skórne i mięśniowo-szkieletowe.
anagrelid, arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dezorientacja, dławica piersiowa, duszność, fosfodiesteraza III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omdlenie, pancytopenia, parestezje, szumy uszne, torsade de pointes, wylew podskórny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakażenie układu moczowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anagrelide Glenmark 0,5 mg
Anagrelide Glenmark, klasyfikowany jako lek przeciwnowotworowy (kod ATC: L01XX35), wykazuje działanie hamujące megakariocytopoezę poprzez inhibicję czynników transkrypcyjnych GATA-1 i FOG-1, co prowadzi do zmniejszenia produkcji płytek krwi. Mechanizm ten obejmuje opóźnienie dojrzewania megakariocytów oraz redukcję ich rozmiarów i ploidalności. W badaniach klinicznych na ponad 4000 pacjentach z nowotworami mieloproliferacyjnymi, pełna odpowiedź terapeutyczna definiowana była jako spadek liczby płytek do ≤ 600 x 10^9/l lub redukcja o ≥ 50% w stosunku do wartości wyjściowej utrzymująca się przez minimum 4 tygodnie, z czasem do osiągnięcia efektu wynoszącym 4-12 tygodni. Nie wykazano jednak jednoznacznych korzyści klinicznych w zapobieganiu incydentom zakrzepowo-krwotocznym. Anagrelid działa także jako inhibitor fosfodiesterazy III cAMP, co ma wpływ na parametry kardiologiczne, w tym zwiększenie częstości akcji serca i wydłużenie odstępu QTc, zależne od dawki (0,5 mg: +7,8 uderzeń/min i +5,0 ms QTcF; 2,5 mg: +29,1 uderzeń/min i +10,0 ms QTcF).
anagrelid, cAMP, cykliczny adenozynomonofosforan, czynnik transkrypcyjny, FOG-1, fosfodiesteraza III, GATA-1, hematopoeza, incydent zakrzepowo-krwotoczny, lek przeciwnowotworowy, megakariocytopoeza, nadpłytkowość samoistna, nowotwór mieloproliferacyjny, odstęp QTc, odstęp QTcF, ploidalność, populacja pediatryczna, produkcja płytek krwi, szpik kostny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anagrelid Nordic 1 mg
Anagrelid Nordic jest dostępny w formie tabletek o dawkach 0,5 mg, 0,75 mg oraz 1 mg, zawierających anagrelid chlorowodorek jednowodny jako substancję czynną. Każda dawka różni się zawartością laktozy bezwodnej: odpowiednio 44,4 mg, 66,6 mg oraz 88,8 mg. Tabletki mają białą do prawie białej barwy, okrągły kształt oraz linię podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie dawki. Substancje pomocnicze obejmują powidon (K30), krospowidon (typ B), celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, które wpływają na spoistość, rozpuszczalność i stabilność tabletek. Wielkość tabletek różni się w zależności od dawki: 6,5 mm dla 0,5 mg, 8 mm dla 0,75 mg oraz 9 mm dla 1 mg.
anagrelid, anagrelid chlorowodorek jednowodny, blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka polietylenowa, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, laktoza bezwodna, linia podziału, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, powidon, środek poślizgowy, środek rozpadowy, substancja pomocnicza, zamknięcie zabezpieczające - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anagrelide Accord 0,5 mg
Przedawkowanie anagrelidu, szczególnie w dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym silnego obniżenia ciśnienia tętniczego, które może manifestować się epizodami ciężkiego niedociśnienia. Pojedyncza dawka 5 mg anagrelidu może wywołać znaczące niedociśnienie tętnicze oraz objawy takie jak zawroty głowy. Do najczęściej obserwowanych objawów klinicznych należą częstoskurcz zatokowy oraz wymioty, a także potencjalna małopłytkowość, definiowana jako spadek liczby płytek krwi poniżej 150×10³/μl, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjenta po incydencie przedawkowania.
anagrelid, badania laboratoryjne, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz zatokowy, kapsułki twarde, leczenie objawowe, leczenie zachowawcze, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, ośrodek wymiotny, parametry życiowe, pień mózgu, płytki krwi, przedawkowanie anagrelidu, substancja pomocnicza, tachykardia, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego u psów, gdzie dawka NOEL u samców wynosiła 0,3 mg/kg/dobę, co odpowiada 0,1-krotności AUC u ludzi dla anagrelidu i jego metabolitów. Wpływ na reprodukcję był zróżnicowany: u samców szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 240 mg/kg/dobę, natomiast u samic szczurów dawka NOEL wynosiła 10 mg/kg/dobę, przy której obserwowano zwiększoną utratę zarodków i zmniejszenie liczby żywych zarodków (AUC anagrelidu 143-krotnie wyższe niż u ludzi). W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka NOEL wynosiła 3 mg/kg/dobę, powodując wydłużenie ciąży, a u suk dawka NOEL 30 mg/kg/dobę wiązała się z wydłużeniem porodu i zwiększoną śmiertelnością płodów, przy czym wartości AUC były wielokrotnie wyższe niż u ludzi (do 425-krotnie dla anagrelidu). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu. Jednak w dwuletnich badaniach rakotwórczości u szczurów stwierdzono wzrost częstości guzów chromochłonnych nadnerczy u samców przy dawkach ≥ 3 mg/kg/dobę (37-krotność AUC u ludzi) oraz gruczolakoraków macicy u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę (572-krotność AUC). Zmiany te były powiązane z nadmiernym działaniem farmakologicznym oraz indukcją enzymów CYP1. Podsumowując, profil bezpieczeństwa anagrelidu wskazuje na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności, wpływu na reprodukcję oraz działanie promotorowe nowotworów przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wymaga uwzględnienia w ocenie ryzyka stosowania leku u pacjentów.
anagrelid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, obumarcie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodów, toksyczność po wielokrotnym podaniu, utrata zarodka, wydłużenie ciąży, wydłużony poród - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelide Vipharm
Stosowanie anagrelidu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, zwłaszcza gdy aktywność aminotransferaz przekracza 5-krotnie górną granicę normy. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi i powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Konieczne jest regularne monitorowanie pełnej morfologii krwi, czynności wątroby (AlAT, AspAT), nerek (kreatynina, mocznik) oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatię i zastoinową niewydolność serca, zwłaszcza u pacjentów z wydłużonym odstępem QT lub przyjmujących inhibitory CYP1A2, które mogą zwiększać stężenie anagrelidu i jego metabolitu 3-hydroksy anagrelidu.
aminotransferazy, anagrelid, badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, czynność wątroby, dysfagia, efekt odbicia, elektrolity, enzymy wątrobowe, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Anagrelide Accord 0,5 mg
Anagrelide Accord, dostępny w dawkach 0,5 mg i 1 mg, może wywoływać działania niepożądane, w tym często zgłaszane zawroty głowy, które znacząco wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zawroty głowy zaburzają ocenę odległości, czas reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową, koncentrację oraz podejmowanie szybkich decyzji, co stanowi istotne ryzyko dla pacjenta i otoczenia. Lek zawiera laktozę jednowodną (28,0 mg w dawce 0,5 mg i 56,1 mg w dawce 1 mg) oraz laktozę bezwodną (32,9 mg w dawce 0,5 mg i 65,8 mg w dawce 1 mg). W trakcie terapii należy monitorować występowanie działań niepożądanych i rozważyć modyfikację dawkowania lub zmianę leku, zwłaszcza u pacjentów, dla których prowadzenie pojazdów jest kluczowe zawodowo lub społecznie.
anagrelid, Anagrelide Accord, badania rozwojowe, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje sensoryczne, kapsułka twarda, koordynacja wzrokowo-ruchowa, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, modyfikacja dawkowania, sprawność psychomotoryczna, wizyta kontrolna, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anagrelide Accord 0,5 mg
Anagrelide Accord jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 0,5 mg i 1 mg, zawierających odpowiednio 0,5 mg i 1 mg chlorowodorku jednowodnego anagrelidu jako substancji czynnej. Kapsułki 0,5 mg zawierają 28,0 mg laktozy jednowodnej oraz 32,9 mg laktozy bezwodnej, natomiast kapsułki 1 mg zawierają odpowiednio 56,1 mg i 65,8 mg tych form laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, powidon, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian. Skład osłonki kapsułek różni się w zależności od dawki – kapsułki 0,5 mg zawierają żelatynę i dwutlenek tytanu (E 171), natomiast kapsułki 1 mg dodatkowo zawierają czarny tlenek żelaza (E 172). Kapsułki różnią się również wyglądem: 0,5 mg są białe i nieprzezroczyste, a 1 mg – szare, obie o rozmiarze 4 (14,3 x 5,3 mm).
anagrelid, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, powidon, środek pochłaniający wilgoć, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tlenek żelaza czarny - Leksykon leków
Interakcje leku – Aspirin Pro 500 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce 500 mg/tabletkę, zawarty w preparacie Aspirin Pro, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na agregację płytek krwi (np. abciksimab, klopidogrel, tiklopidyna), co zwiększa ryzyko krwawień. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie ASA z metotreksatem w dawkach > 20 mg/tydzień oraz doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi u pacjentów z wywiadem owrzodzeń żołądka lub dwunastnicy. Niezalecane są także połączenia z heparynami w dawkach leczniczych u osób ≥65 lat, klopidogrelem poza wskazaniami ostrych zespołów wieńcowych, tiklopidyną, glikokortykosteroidami przy dawkach przeciwzapalnych ASA, pemetreksedem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 45-80 ml/min) oraz anagrelidem. W tych przypadkach zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne ze względu na podwyższone ryzyko toksyczności i krwawień.
agregacja płytek krwi, anagrelid, antagonista receptora angiotensyny II, benzbromaron, choroba wątroby, citalopram, diuretyk, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie mielotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, glikokortykosteroid, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek krwi, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek trombolityczny, lek zwiększający wydalanie kwasu moczowego, metotreksat, morfologia krwi, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, paroksetyna, pemetreksed, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, środek zobojętniający, SSRI, synteza prostaglandyn, tiklopidyna, układ krwiotwórczy, węgiel aktywny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Anagrelid Nordic 0,5 mg
Produkt leczniczy Anagrelid Nordic, dostępny w dawkach 0,5 mg, 0,75 mg oraz 1 mg, nie był poddany dedykowanym badaniom klinicznym oceniającym wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Niemniej jednak, w trakcie badań klinicznych często zgłaszanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy, które mogą znacząco obniżać sprawność psychomotoryczną i zwiększać ryzyko wypadków. W związku z tym lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia zawrotów głowy podczas terapii, niezależnie od stosowanej dawki leku.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anagrelide Vipharm 0,5 mg
Anagrelide Vipharm, dostępny w dawkach 0,5 mg i 1 mg w postaci kapsułek twardych, jest wskazany do leczenia nadpłytkowości samoistnej (NS) u pacjentów, którzy nie tolerują wcześniejszej terapii lub u których dotychczasowe leczenie nie obniżyło liczby płytek krwi do bezpiecznego poziomu. Substancją czynną jest anagrelid chlorowodorek jednowodny. Kryteria kwalifikacji do terapii obejmują obecność co najmniej jednego z czynników ryzyka powikłań zakrzepowo-krwotocznych: wiek powyżej 60 lat, liczba płytek przekraczająca 1000 x 10^9/l lub przebyte zdarzenia zakrzepowo-krwotoczne w wywiadzie. Leczenie ma na celu redukcję patologicznie podwyższonej liczby płytek, co jest kluczowe w zapobieganiu powikłaniom naczyniowym u tych pacjentów.
anagrelid, chlorowodorek anagrelidu, działanie niepożądane, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, nadpłytkowość samoistna, nietolerancja laktozy, płytki krwi, powikłania naczyniowe, powikłania zakrzepowe, powikłania zakrzepowo-krwotoczne, schorzenie hematologiczne, terapia cytoredukcyjna, zdarzenie zakrzepowo-krwotoczne