Właściwości farmakokinetyczne leku Grenalvon

Właściwości farmakokinetyczne anagrelidu, substancji czynnej zawartej w leku Grenalvon, opisują proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leku z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną anagrelidu, uwzględniającą różnice w populacjach pacjentów.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym, anagrelid wchłania się z przewodu pokarmowego w stopniu wynoszącym co najmniej 70%. U pacjentów przyjmujących lek na czczo, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w czasie około 1 godziny od momentu podania.¹

Spożywanie pokarmu podczas przyjmowania leku wpływa na parametry farmakokinetyczne anagrelidu. Dane uzyskane od zdrowych ochotników wykazały, że obecność pokarmu zmniejsza maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) o 14%, jednocześnie zwiększając pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) o 20%. W przypadku aktywnego metabolitu, 3-hydroksyanagrelidu, przyjęcie pokarmu powoduje zmniejszenie Cmax o 29%, nie wpływając przy tym na wartość AUC.²

Metabolizm

Anagrelid podlega metabolizmowi głównie za pośrednictwem enzymu CYP1A2. W pierwszym etapie powstaje 3-hydroksyanagrelid, który następnie, również przy udziale enzymu CYP1A2, jest przekształcany do nieaktywnego metabolitu – 2-amino-5,6-dichloro-3,4-dihydrochinazoliny.³

Wpływ induktorów enzymu CYP1A2 na farmakokinetykę anagrelidu został przebadany na przykładzie omeprazolu. W badaniu z udziałem 20 zdrowych dorosłych ochotników, którym podawano wielokrotnie omeprazol w dawce 40 mg raz na dobę, zaobserwowano zmniejszenie wartości AUC(0-∞), AUC(0-t) oraz Cmax anagrelidu odpowiednio o 27%, 26% i 36%. W przypadku metabolitu 3-hydroksyanagrelidu, w obecności omeprazolu nastąpiło zmniejszenie tych parametrów odpowiednio o 13%, 14% i 18%.⁴

Eliminacja

Anagrelid charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w osoczu, wynoszącym około 1,3 godziny. Ze względu na ten krótki czas, nie obserwuje się kumulacji substancji czynnej w osoczu krwi.⁵

Z moczem wydalane jest mniej niż 1% podanej dawki w postaci niezmienionego anagrelidu. Natomiast metabolit 2-amino-5,6-dichloro-3,4-dihydrochinazolina jest odzyskiwany z moczem w ilości stanowiącej 18-35% podanej dawki. Dostępne dane nie wskazują na występowanie zjawiska autoindukcji eliminacji anagrelidu z organizmu.⁶

Liniowość

W zakresie dawek od 0,5 mg do 2 mg wykazano proporcjonalną zależność między stężeniem anagrelidu w osoczu a zastosowaną dawką, co świadczy o liniowej farmakokinetyce leku w tym przedziale dawkowania.⁷

Właściwości farmakokinetyczne w populacjach szczególnych

Dzieci i młodzież

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u dzieci i młodzieży (w wieku od 7 do 16 lat) z nadpłytkowością samoistną, którzy przyjmowali anagrelid na czczo, wykazały, że narażenie na lek (skorygowane względem dawki), mierzone parametrami Cmax i AUC, było nieco większe w tej grupie wiekowej w porównaniu z pacjentami dorosłymi. Zaobserwowano również tendencję do większego narażenia na aktywne metabolity anagrelidu (po skorygowaniu względem dawki).⁸

Osoby w podeszłym wieku

Porównanie danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania anagrelidu na czczo u pacjentów w podeszłym wieku (65-75 lat) z nadpłytkowością samoistną i pacjentów dorosłych (22-50 lat) wykazało istotne różnice. U osób starszych wartości Cmax i AUC anagrelidu były większe odpowiednio o 36% i 61% w porównaniu z młodszymi dorosłymi. Jednocześnie u pacjentów w podeszłym wieku wartości Cmax i AUC aktywnego metabolitu (3-hydroksyanagrelidu) były mniejsze odpowiednio o 42% i 37%.⁹

Obserwowane różnice są prawdopodobnie spowodowane zmniejszoną skutecznością metabolizmu anagrelidu do 3-hydroksyanagrelidu podczas pierwszego przejścia przez wątrobę u osób w podeszłym wieku.¹⁰