Wskazania do stosowania
Hyzaar 100 mg + 12,5 mg

Hyzaar w dawce 100 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia jednym z tych leków nie przyniosła odpowiedniej kontroli ciśnienia. Losartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, oraz hydrochlorotiazyd, tiazydowy diuretyk, wykazują synergistyczne i komplementarne mechanizmy działania, co umożliwia skuteczniejsze obniżenie ciśnienia tętniczego przy potencjalnie mniejszej liczbie działań niepożądanych w porównaniu do stosowania wyższych dawek pojedynczych substancji. Preparat występuje w formie tabletek powlekanych zawierających 88,40 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.

Wskazania do stosowania leku Hyzaar

Produkt leczniczy Hyzaar w dawce 100 mg + 12,5 mg jest kombinacją dwóch substancji czynnych: losartanu potasowego (100 mg) oraz hydrochlorotiazydu (12,5 mg) w postaci tabletek powlekanych. Preparat ten jest wskazany do stosowania w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. 1

Szczegółowe wskazania terapeutyczne

Preparat Hyzaar należy przepisywać pacjentom, u których ciśnienie tętnicze krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania monoterapii jednym z następujących leków:2

  • Losartan stosowany w monoterapii – lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (sartanów), który blokuje działanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, odpowiedzialnego za regulację ciśnienia tętniczego.
  • Hydrochlorotiazyd stosowany w monoterapii – lek moczopędny z grupy tiazydów, który zwiększa wydalanie sodu i wody z organizmu, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Korzyści terapeutyczne preparatu złożonego

Zastosowanie produktu złożonego Hyzaar pozwala na wykorzystanie synergistycznego działania obu substancji czynnych. Losartan i hydrochlorotiazyd wykazują komplementarne mechanizmy działania w obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi, co może prowadzić do lepszej kontroli nadciśnienia przy mniejszej ilości działań niepożądanych w porównaniu do stosowania wyższych dawek pojedynczych substancji.3

Charakterystyka preparatu

Hyzaar 100 mg + 12,5 mg występuje w postaci białych, owalnych tabletek powlekanych, które są oznaczone kodem 745 po jednej stronie i gładkie po drugiej. Każda tabletka zawiera 88,40 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.4

Kiedy zalecić pacjentowi stosowanie leku Hyzaar

Lek Hyzaar w dawce 100 mg + 12,5 mg należy zalecić w następujących sytuacjach klinicznych:

  1. U pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, którzy nie uzyskali odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas leczenia jedynie losartanem.5
  2. U pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, którzy nie uzyskali odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas leczenia jedynie hydrochlorotiazydem.6
  3. W celu uproszczenia schematu leczenia u pacjentów, którzy aktualnie przyjmują jednocześnie losartan i hydrochlorotiazyd jako oddzielne preparaty w dawkach odpowiadających tym w preparacie złożonym.

Warunki stosowania leku

Przepisując preparat Hyzaar, należy uwzględnić następujące warunki stosowania:7

  • Lek powinien być stosowany jako kontynuacja terapii u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie jedną substancją czynną (losartanem lub hydrochlorotiazydem) nie przyniosło zadowalającej kontroli ciśnienia tętniczego.
  • Zaleca się rozpoczęcie leczenia od niższych dawek poszczególnych składników i następnie, w razie konieczności, stopniowe zwiększanie dawek.
  • Przed włączeniem preparatu złożonego Hyzaar 100 mg + 12,5 mg należy rozważyć, czy pacjent otrzymywał wcześniej maksymalne tolerowane dawki monoterapii losartanem lub hydrochlorotiazydem.
  • Preparat jest odpowiedni dla pacjentów, u których wskazane jest jednoczesne stosowanie antagonisty receptora angiotensyny II oraz diuretyku tiazydowego.

Stosowanie leku Hyzaar pozwala na lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego poprzez połączenie dwóch substancji aktywnych o różnych mechanizmach działania, co może prowadzić do zwiększenia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka występowania działań niepożądanych charakterystycznych dla monoterapii w wyższych dawkach.8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl