równowaga izokaloryczna
Równowaga izokaloryczna to stan, w którym ilość energii dostarczanej do organizmu w postaci pożywienia równa się ilości energii wydatkowanej przez organizm. W tym stanie masa ciała pozostaje stabilna, ponieważ nie występuje ani dodatni, ani ujemny bilans energetyczny.
Stan równowagi izokalorycznej jest kluczowy w kontekście utrzymania prawidłowej masy ciała. Zaburzenie tej równowagi w kierunku nadmiaru energii prowadzi do przyrostu masy ciała, natomiast deficyt energetyczny skutkuje jej redukcją. Precyzyjne określenie zapotrzebowania energetycznego pacjenta jest istotnym elementem postępowania w leczeniu otyłości, niedowagi oraz w przypadku chorób metabolicznych.
W praktyce klinicznej ocena równowagi izokalorycznej wymaga uwzględnienia całkowitej przemiany materii (CPM), na którą składa się podstawowa przemiana materii (PPM), termiczny efekt pożywienia oraz aktywność fizyczna. Warto pamiętać, że równowaga izokaloryczna jest stanem dynamicznym i może ulegać zmianom w zależności od wieku, stanu zdrowia, poziomu hormonów oraz składu ciała pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Akarboza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Akarboza wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, z LD50 przekraczającymi 1 000 000 SIU/kg u myszy i szczurów (doustnie) oraz wartościami do 478 000 SIU/kg (dożylnie u szczurów). Badania podostre i przewlekłe na szczurach, psach i chomikach, przy dawkach do 450 mg/kg masy ciała, nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, a obserwowane zmiany masy ciała interpretowane są jako efekt farmakodynamiczny wynikający z hamowania trawienia węglowodanów, a nie toksyczność. Wzrost stężenia mocznika i obniżona aktywność α-amylazy w osoczu są konsekwencją katabolicznego stanu związanego z utratą masy ciała, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym akarbozy.
aktywność farmakodynamiczna, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, cukrzyca pokarmowa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, efekt genotoksyczny, efekt karcynogenny, genotoksyczność, gruczolak, guz hormonozależny, guz z komórek Leydiga, jelito ślepe, LD50, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, powiększenie kątnicy, rak nadnerczy, rakotwórczość, równowaga izokaloryczna, sonda żołądkowa, stan kataboliczny, stężenie glukozy, stężenie mocznika, suplementacja glukozy, toksyczność ostra akarbozy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucobay 100 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności akarbozy, substancji czynnej leku Glucobay 100, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Wartości LD50 dla myszy i szczurów przekraczały 1 000 000 SIU/kg (doustnie) oraz 359 000-478 000 SIU/kg (dożylnie), a dla psów odpowiednio >650 000 SIU/kg (doustnie) i >250 000 SIU/kg (dożylnie), co wskazuje na praktycznie nietoksyczne działanie po pojedynczej dawce. Badania podchroniczne (3 miesiące) na szczurach i psach, przy dawkach 50-450 mg/kg masy ciała, nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Obserwowane zmiany masy ciała i niewielkie wzrosty stężenia mocznika w osoczu interpretowano jako efekt farmakodynamiczny wynikający z hamowania trawienia węglowodanów, a nie toksyczność. Obniżona aktywność α-amylazy również była związana z mechanizmem działania leku, a nie z działaniem toksycznym.
akarboza, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, działanie farmakodynamiczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, guz hormonozależny, guz miąższu nerki, hamowanie sacharazy, jelito ślepe, model zwierzęcy, niedożywienie, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, powiększenie kątnicy, profil bezpieczeństwa leku, rak nadnerczy, równowaga izokaloryczna, rozwój zarodka, sonda żołądkowa, stan kataboliczny, stężenie glukozy we krwi, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trawienie węglowodanów, wartość LD50, α-amylaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adeksa 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne akarbozy, substancji czynnej preparatu Adeksa, wykazały bardzo niski potencjał toksyczności ostrej. Wartości LD50 po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekraczały 1 000 000 SIU, a po podaniu dożylnym u szczurów wynosiły odpowiednio 478 000 SIU (95% CI: 421 000-546 000) u samców oraz 359 000 SIU (95% CI: 286 000-423 000) u samic. U psów LD50 po podaniu doustnym przekraczała 650 000 SIU, a dożylnie 250 000 SIU. Należy podkreślić, że 65 000 SIU odpowiada około 1 g produktu, co wskazuje na wyjątkowo wysoki margines bezpieczeństwa. W badaniach subchronicznych (3 miesiące) na szczurach i psach stosowano dawki 50-450 mg/kg mc. Nie zaobserwowano istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Spadek masy ciała u psów, obniżenie aktywności α-amylazy w osoczu oraz niewielki wzrost stężenia mocznika były interpretowane jako efekty farmakodynamiczne, a nie toksyczne.
akarboza, aktywność farmakodynamiczna, aktywność α-amylazy, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, chemia kliniczna, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, hamowanie sacharazy, LD50, parametry hematologiczne, równowaga izokaloryczna, stan kataboliczny, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucobay 50 50 mg
Badania przedkliniczne akarbozy, substancji czynnej leku Glucobay 50, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, z LD50 przekraczającym 10 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz odpowiednio wysokimi wartościami u psów (doustnie >650 000 SIU/kg, dożylnie >250 000 SIU/kg). W badaniach podostrych (3 miesiące) na szczurach i psach stosowano dawki 50-450 mg/kg masy ciała, nie obserwując istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Spadek masy ciała u psów przy stałej podaży pokarmu interpretowano jako efekt farmakodynamiczny związany z utratą węglowodanów, a nie toksyczność. Niewielki wzrost stężenia mocznika w osoczu oraz obniżona aktywność α-amylazy również wskazywały na efekt metaboliczny, a nie toksyczny.
akarboza, aktywność farmakodynamiczna, alfa-amylaza, badanie histopatologiczne, badanie tolerancji, cukrzyca pokarmowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, guz hormonozależny, guz miąższu nerki, guz nerki, guz z komórek Leydiga, jelito ślepe, LD50, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, powiększenie kątnicy, rak nadnerczy, równowaga izokaloryczna, sonda żołądkowa, stan kataboliczny, stężenie glukozy, stężenie mocznika, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie narządowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adeksa 50 mg
Przedkliniczne badania akarbozy, substancji czynnej leku Adeksa, wykazały jej bardzo niski profil toksyczności. W badaniach ostrej toksyczności po podaniu doustnym u myszy, szczurów i psów nie udało się określić LD50 nawet przy dawkach przekraczających 10 g/kg masy ciała (np. LD50 > 1 000 000 SIU/kg u myszy i szczurów, gdzie 65 000 SIU odpowiada około 1 g produktu). Po podaniu dożylnym LD50 wynosiła od 359 000 do 478 000 SIU/kg u szczurów, a u psów przekraczała 250 000 SIU/kg. Brak było objawów zatrucia w testowanych dawkach. Trzymiesięczne badania tolerancji u szczurów i psów przy dawkach 50-450 mg/kg nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania akarbozy w dawkach terapeutycznych i wyższych.