zakażenie drożdżakowe krwi

Zakażenie drożdżakowe krwi (fungemia) to poważna infekcja ogólnoustrojowa wywołana obecnością drożdżaków w krwiobiegu. Najczęstszym patogenem jest Candida albicans, choć coraz częściej izoluje się gatunki non-albicans, jak C. glabrata, C. parapsilosis czy C. krusei. Fungemia stanowi istotny problem kliniczny, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością, hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii oraz po rozległych zabiegach chirurgicznych.

Czynnikami ryzyka zakażenia drożdżakowego krwi są: długotrwała antybiotykoterapia, żywienie pozajelitowe, obecność cewników naczyniowych, neutropenia, cukrzyca, immunosupresja oraz ciężkie oparzenia. Objawy kliniczne obejmują gorączkę oporną na antybiotykoterapię, dreszcze, niestabilność hemodynamiczną oraz dysfunkcję narządową w przebiegu uogólnionej reakcji zapalnej.

Diagnostyka fungemi opiera się na posiewach krwi (najlepiej w systemach automatycznych), testach wykrywających antygeny grzybicze (mannan, β-D-glukan) oraz technikach molekularnych (PCR). Leczenie wymaga szybkiego wdrożenia terapii przeciwgrzybiczej, najczęściej z zastosowaniem echinokandyn (kaspofungina, anidulafungina, mikafungina) lub flukonazolu w zależności od gatunku patogenu i stanu klinicznego pacjenta. Kluczowe jest również usunięcie potencjalnego źródła zakażenia, zwłaszcza cewników naczyniowych.

Śmiertelność w przebiegu zakażenia drożdżakowego krwi pozostaje wysoka i wynosi od 15% do nawet 50% w zależności od populacji pacjentów. Czynnikami pogarszającymi rokowanie są: opóźnienie w rozpoczęciu właściwego leczenia przeciwgrzybiczego, niewłaściwy wybór leku, starszy wiek pacjenta oraz ciężka niewydolność narządowa towarzysząca zakażeniu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl