Właściwości farmakodynamiczne leku Dolomit VIS

Dolomit VIS należy do grupy farmakoterapeutycznej związanej z przewodem pokarmowym i metabolizmem, a dokładniej do preparatów magnezu (kod ATC: A12CC). Produkt leczniczy zawiera w jednej tabletce 32 mg jonów magnezu w postaci magnezu węglanu oraz 54 mg jonów wapnia w postaci wapnia węglanu. Głównym mechanizmem działania leku jest uzupełnianie niedoborów jonów magnezowych i wapniowych w organizmie, co ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania wielu układów fizjologicznych.¹

Znaczenie fizjologiczne magnezu

Magnez stanowi czwarty pod względem ilości kation w organizmie człowieka. Jego dystrybucja w organizmie jest wysoce specyficzna – zaledwie 1% całkowitej ilości magnezu znajduje się w płynach pozakomórkowych, 50% jest zdeponowane w tkance kostnej, a pozostała część zlokalizowana jest wewnątrz komórek. Prawidłowe stężenie magnezu w surowicy krwi powinno mieścić się w zakresie 0,8-1,05 mmol/l (1,9-2,5 mg%).²

Magnezemia (stężenie magnezu we krwi) jest ściśle regulowana przez dwa główne mechanizmy: podaż z dietą oraz sprawny układ ograniczający wydalanie magnezu przez przewód pokarmowy i nerki. Wydalanie magnezu zachodzi głównie z moczem, przy czym część jonów ulega wchłanianiu zwrotnemu w cewkach nerkowych. Warto zaznaczyć, że w przypadku stosowania diety wysokowapniowej i wysokofosforowej wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego ulega zmniejszeniu.³

W regulacji homeostazy magnezu w ustroju prawdopodobnie uczestniczy również parathormon (PTH). Magnez w surowicy krwi występuje w trzech postaciach: ultra-przesączalnej, zjonizowanej oraz związanej z białkami. Podobnie jak w przypadku wapnia, ilość magnezu związana z białkami jest zależna od pH krwi.⁴

Konsekwencje niedoboru magnezu

Niedobór magnezu manifestuje się szeregiem objawów neurologicznych i mięśniowych, do których należą:

• Nadpobudliwość psychoruchowa
• Trudności z koncentracją uwagi
• Problemy z zasypianiem
• Zwiększona podatność na stresy
• Zaburzenia pracy mięśni

Co istotne z punktu widzenia kardiologicznego, niedobór magnezu zwiększa ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego oraz zaburzeń rytmu serca.⁵

Interakcja magnezu i wapnia

Magnez działa synergistycznie z wapniem w procesie tworzenia struktury kości, co podkreśla znaczenie jednoczesnej suplementacji obu pierwiastków w celu utrzymania prawidłowej gęstości mineralnej kości.⁶

Znaczenie fizjologiczne wapnia

Wapń stanowi podstawowy składnik mineralny niezbędny do utrzymania równowagi elektrolitowej organizmu i prawidłowego funkcjonowania mechanizmów regulacyjnych. Pełni on wiele kluczowych funkcji w organizmie:

1. Jest istotnym składnikiem tkanki kostnej
2. Warunkuje prawidłowe przewodnictwo nerwowe
3. Zapewnia odpowiednią kurczliwość mięśni poprzecznie prążkowanych
4. Uczestniczy w procesach krzepliwości krwi
5. Zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych
6. Wykazuje działanie przeciwwysiękowo, przeciwobrzękowo, przeciwzapalnie i przeciwalergicznie
7. Stymuluje mechanizmy obronne organizmu

Niedobór wapnia prowadzi przede wszystkim do zaburzeń nerwowo-mięśniowych oraz demineralizacji kości, co może skutkować osteoporozą i zwiększonym ryzykiem złamań.⁷