Właściwości farmakokinetyczne
Dolomit VIS 32 mg Mg 2+ + 54 mg Ca 2+

Dolomit VIS dostarcza jony wapnia (54 mg w postaci węglanu wapnia) oraz magnezu (32 mg w postaci węglanu magnezu). Wapń jest wchłaniany głównie w jelicie cienkim z biodostępnością około 30%, a jego dystrybucja obejmuje formy zjonizowane (50%), związane z białkami osocza (45%) oraz niezjonizowane sole (5%). Całkowita zawartość wapnia w organizmie dorosłego wynosi około 1200 g, a prawidłowe stężenie we krwi mieści się w zakresie 2,15-2,6 mmol/l. Eliminacja wapnia odbywa się przez przewód pokarmowy, nerki oraz skórę, przy czym wydalanie przez przewód pokarmowy jest zmienne i zależne od diety oraz zasobów organizmu.

Właściwości farmakokinetyczne leku Dolomit VIS

Dolomit VIS zawiera dwa podstawowe pierwiastki – jony wapnia (54 mg w postaci węglanu wapnia) oraz jony magnezu (32 mg w postaci węglanu magnezu). Właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania obu tych składników po podaniu doustnym.1

Farmakokinetyka wapnia

Wchłanianie wapnia po podaniu doustnym zachodzi głównie w jelicie cienkim i wynosi około 30% podanej dawki. Proces ten jest regulowany przez liczne czynniki fizjologiczne i może podlegać wahaniom w zależności od stanu pacjenta.2

Dystrybucja wapnia w organizmie następuje dwutorowo: część wchłoniętego wapnia zostaje wbudowana w tkankę kostną, natomiast pozostała część przenika do płynów zewnątrz- i wewnątrzkomórkowych. We krwi wapń występuje w trzech postaciach:3

  • Forma zjonizowana – około 50% całkowitej ilości wapnia we krwi
  • Forma związana z białkami osocza – około 45%
  • Forma niezjonizowanych soli (cytrynianów, fosforanów i innych) – około 5%

Całkowita zawartość wapnia w organizmie dorosłego człowieka wynosi około 1200 g, przy czym prawidłowe stężenie wapnia we krwi mieści się w zakresie 2,15-2,6 mmol/l.4

Eliminacja wapnia zachodzi kilkoma drogami. Wapń jest wydalany przez:5

  • Przewód pokarmowy – ilość wydalanego tą drogą wapnia wykazuje znaczną zmienność, zależną od składu diety oraz aktualnych zasobów tego pierwiastka w organizmie
  • Nerki – w formie filtracji kłębuszkowej i reabsorpcji kanalikowej
  • Skórę – z potem, przy czym wydalanie tą drogą może się nasilać podczas intensywnego wysiłku fizycznego

Należy zaznaczyć, że ilość wapnia wydalanego przez przewód pokarmowy nie jest stała i podlega znacznym wahaniom w zależności od diety i aktualnych zasobów jonu w organizmie.6

Farmakokinetyka magnezu

Wchłanianie magnezu po podaniu doustnym charakteryzuje się biodostępnością wynoszącą około 50%. Proces wchłaniania zachodzi powoli, głównie w jelicie cienkim.7

Na proces wchłaniania magnezu wpływa wiele czynników. Czynniki zwiększające wchłanianie magnezu obejmują:8

  • Kwaśny odczyn treści jelit
  • Witamina B6
  • Witamina D
  • Parathormon
  • Insulina
  • Laktoza
  • Białko zwierzęce

Natomiast do czynników zmniejszających wchłanianie magnezu należą:9

  • Zasadowy odczyn treści jelit
  • Obecność fitynianów
  • Błonnik
  • Znaczne ilości tłuszczów
  • Fosforany

Eliminacja magnezu odbywa się głównie przez nerki, przy czym około 97% przefiltrowanego magnezu ulega resorpcji zwrotnej, co zapewnia efektywną gospodarkę tym pierwiastkiem. W niewielkim stopniu magnez jest również wydalany z kałem oraz z potem.10

Parametr Wapń Magnez
Wchłanianie Około 30% dawki Około 50% dawki
Miejsce głównego wchłaniania Jelito cienkie Jelito cienkie
Dystrybucja we krwi 50% zjonizowana forma, 45% związane z białkami, 5% niezjonizowane sole Brak danych szczegółowych
Główne drogi eliminacji Przewód pokarmowy, nerki, skóra (pot) Nerki (z 97% resorpcją zwrotną), kał, pot
Czynniki zwiększające wchłanianie Brak danych szczegółowych Kwaśny odczyn treści jelit, witamina B6, witamina D, parathormon, insulina, laktoza, białko zwierzęce
Czynniki zmniejszające wchłanianie Brak danych szczegółowych Zasadowy odczyn, fityniany, błonnik, duże ilości tłuszczów, fosforany
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl