powierzchowne bakteryjne zakażenie oka

Powierzchowne bakteryjne zakażenie oka, znane również jako bakteryjne zapalenie spojówek, to powszechna infekcja dotycząca spojówki – cienkiej, przezroczystej błony śluzowej pokrywającej przednią część gałki ocznej i wewnętrzną powierzchnię powiek. Najczęstszymi patogenami wywołującymi to schorzenie są Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz Moraxella catarrhalis.

Charakterystycznymi objawami powierzchownego bakteryjnego zakażenia oka są: zaczerwienienie, obrzęk powiek i spojówek, ropna wydzielina (często obfita, żółto-zielona), uczucie ciała obcego, pieczenie, świąd oraz sklejanie powiek po przebudzeniu. W odróżnieniu od wirusowego zapalenia spojówek, wydzielina jest zazwyczaj bardziej śluzowo-ropna, a nie wodnista.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, choć w przypadkach opornych na leczenie lub nietypowych wskazane jest wykonanie posiewu wydzieliny z worka spojówkowego z antybiogramem. Leczenie obejmuje przede wszystkim miejscową antybiotykoterapię w postaci kropli lub maści (najczęściej stosowane są fluorochinolony, aminoglikozydy czy makrolidy), częste przemywanie oczu solą fizjologiczną oraz usuwanie ropnej wydzieliny.

Większość niepowikłanych przypadków bakteryjnego zapalenia spojówek ustępuje w ciągu 7-10 dni odpowiedniego leczenia. Ważna jest edukacja pacjenta dotycząca higieny rąk i oczu, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji, która jest wysoce zaraźliwa. W przypadku braku poprawy po standardowym leczeniu lub pogorszenia stanu oka, konieczna jest pilna konsultacja okulistyczna w celu wykluczenia poważniejszych schorzeń, takich jak bakteryjne zapalenie rogówki.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl