Specjalne ostrzeżenia
Anzorin
Olanzapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wymaga kilku dni do tygodni terapii, aby zaobserwować poprawę kliniczną, co wymaga ścisłego monitorowania skuteczności i działań niepożądanych. Nie jest wskazana u pacjentów z psychozą i zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotny wzrost ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo, szczególnie u osób powyżej 65-75 lat oraz z otępieniem naczyniowym. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazuje skuteczności w leczeniu psychozy i może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy. Dawkowanie rozpoczyna się od 2,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 15 mg/dobę. Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Anzorin 5 mg
- Przeciwwskazania przy otępieniu i zaburzeniach psychotycznych u osób starszych
- Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
- Hiperglikemia i cukrzyca
- Zmiany stężenia lipidów
- Aktywność antycholinergiczna
- Wpływ na czynność wątroby
- Neutropenia
- Przerwanie leczenia
- Odstęp QT
- Zakrzep z zatorami w układzie żylnym
- Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
- Napady drgawek
- Późne dyskinezy
- Niedociśnienie ortostatyczne
- Nagły zgon sercowy
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Fenyloalanina
- Zawartość sodu
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Anzorin 5 mg
Podczas stosowania olanzapiny, podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach terapii. W tym okresie niezbędne jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego pacjenta w celu oceny skuteczności leczenia oraz potencjalnych działań niepożądanych.1
Przeciwwskazania przy otępieniu i zaburzeniach psychotycznych u osób starszych
Olanzapina nie jest wskazana w leczeniu pacjentów z objawami psychozy i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania kliniczne wykazały zwiększoną śmiertelność oraz podwyższone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych w tej grupie pacjentów. W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych przeprowadzonych wśród osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, stwierdzono dwukrotny wzrost śmiertelności u pacjentów przyjmujących olanzapinę w porównaniu do grupy placebo (3,5% vs 1,5%).2
Zidentyfikowano następujące czynniki ryzyka zwiększonej śmiertelności u pacjentów stosujących olanzapinę:
- wiek powyżej 65 lat
- utrudnione połykanie
- sedacja
- niedożywienie i odwodnienie
- choroby płuc (w tym zapalenie płuc z aspiracją lub bez)
- jednoczesne stosowanie benzodiazepin
Należy podkreślić, że nawet przy braku powyższych czynników ryzyka, śmiertelność była wyższa w grupie otrzymującej olanzapinę niż w grupie placebo.Choroba Parkinsona
Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych zgłaszano bardzo często nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy, występujące częściej niż w grupie placebo. Co istotne, olanzapina nie wykazywała większej skuteczności niż placebo w leczeniu objawów psychotycznych u tej grupy pacjentów.5 W badaniach dotyczących stosowania olanzapiny u pacjentów z chorobą Parkinsona wymagane było, aby stan pacjentów był stabilny przy najmniejszej skutecznej dawce leków przeciwparkinsonowych (agonistów dopaminy). Podczas całego badania pacjenci przyjmowali te same leki w stałych dawkach. Podawanie olanzapiny rozpoczynano od dawki 2,5 mg/dobę, którą następnie zwiększano maksymalnie do 15 mg/dobę według decyzji lekarza prowadzącego.6 Złośliwy zespół neuroleptyczny to stan potencjalnie zagrażający życiu, związany ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny. Rzadko zgłaszano przypadki ZZN związane z podawaniem olanzapiny. Kliniczne objawy tego zespołu obejmują:7 Dodatkowo mogą wystąpić: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na ZZN lub wysokiej gorączki o niewyjaśnionej przyczynie, bez innych klinicznych objawów ZZN, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę.8 Niezbyt często zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i/lub rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy, czasami przebiegających z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne. U niektórych pacjentów odnotowano wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym do tych zaburzeń.9 Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego pacjentów zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego: Pacjentów otrzymujących olanzapinę należy obserwować pod kątem objawów hiperglikemii, takich jak: nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie oraz osłabienie. Pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy wymagają regularnej kontroli glikemii.10 Zaleca się regularną kontrolę masy ciała według następującego schematu: 11 W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany w profilu lipidowym. W przypadku wystąpienia takich zmian należy zastosować odpowiednie leczenie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przemiany lipidów oraz u osób, u których występują czynniki ryzyka rozwoju takich zaburzeń.12 U pacjentów otrzymujących olanzapinę należy regularnie kontrolować stężenie lipidów: 13 Olanzapina wykazuje aktywność antycholinergiczną in vitro, jednak w badaniach klinicznych obserwowano małą częstość występowania objawów z nią związanych. Ponieważ doświadczenie kliniczne związane ze stosowaniem olanzapiny u pacjentów z chorobami współistniejącymi jest ograniczone, należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z:14 Często obserwowano przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT), zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność i prowadzić regularne badania kontrolne u pacjentów z:15 W przypadku stwierdzenia zapalenia wątroby, w tym uszkodzenia wątroby typu wątrobowokomórkowego, związanego z zastojem żółci lub mieszanego, należy przerwać leczenie olanzapiną.16 Należy zachować ostrożność u pacjentów z obniżoną liczbą leukocytów i/lub neutrofili z jakiejkolwiek przyczyny, a także u:17 Często zgłaszano występowanie neutropenii u pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną i walproinianem.18 Rzadko (≥0,01% i <0,1%) zgłaszano ostre objawy, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty, po nagłym przerwaniu leczenia olanzapiną.19 W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund [ms] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla pacjentów z odstępem QTcF<500 ms przed rozpoczęciem badania) występowało niezbyt często (0,1% do 1%) u pacjentów leczonych olanzapiną. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania kardiologicznych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z placebo.20 Należy zachować ostrożność zalecając jednoczesne stosowanie olanzapiny i innych leków wydłużających odstęp QTc, zwłaszcza u:21 Niezbyt często (≥0,1% i <1%) zgłaszano występowanie zakrzepu z zatorami w układzie żylnym podczas leczenia olanzapiną. Nie ustalono przyczynowego związku między tymi przypadkami a terapią olanzapiną, jednak należy pamiętać, że pacjenci ze schizofrenią często mają nabyte czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.22 Należy określić wszystkie możliwe czynniki ryzyka zakrzepicy żylnej, takie jak unieruchomienie pacjenta, i wdrożyć odpowiednie środki zapobiegawcze. Ze względu na działanie olanzapiny głównie na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność podczas jej jednoczesnego stosowania z innymi lekami działającymi ośrodkowo oraz z alkoholem. Ponieważ olanzapina wykazuje antagonizm dopaminowy in vitro, może ona działać antagonistycznie wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy.23 Olanzapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub poddanych czynnikom mogącym obniżyć próg drgawkowy. Niezbyt często zgłaszano występowanie napadów drgawek u pacjentów leczonych olanzapiną. W większości tych przypadków odnotowano wcześniejsze napady drgawek lub obecność czynników ryzyka ich wystąpienia.24 W badaniach porównawczych trwających do 1 roku, dyskinezy późne występowały ze statystycznie istotnie mniejszą częstością u pacjentów leczonych olanzapiną. Należy jednak pamiętać, że ryzyko późnych dyskinez wzrasta wraz z czasem trwania leczenia. W przypadku wystąpienia objawów dyskinez późnych u pacjenta przyjmującego olanzapinę należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub mogą nawet pojawić się dopiero po zakończeniu terapii.25 W badaniach klinicznych olanzapiny rzadko obserwowano niedociśnienie ortostatyczne u pacjentów w podeszłym wieku. Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów powyżej 65 roku życia.26 W raportach dotyczących stosowania olanzapiny po wprowadzeniu jej do obrotu zgłaszano występowanie nagłych zgonów sercowych u pacjentów leczonych tym lekiem. W retrospektywnym, obserwacyjnym badaniu kohortowym ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwukrotnie większe niż u pacjentów niestosujących leków przeciwpsychotycznych. Badanie wykazało, że ryzyko to dla olanzapiny było porównywalne z ryzykiem dla innych atypowych leków przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.27 Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem pacjentów w wieku od 13 do 17 lat obserwowano różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiany parametrów metabolicznych oraz zwiększenie stężenia prolaktyny.28 Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej Anzorin zawierają aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Każda tabletka 5 mg zawiera 1,5 mg aspartamu. Substancja ta może być niebezpieczna dla osób chorych na fenyloketonurię.29 Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.30Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
Hiperglikemia i cukrzyca
Zmiany stężenia lipidów
Aktywność antycholinergiczna
Wpływ na czynność wątroby
Neutropenia
Przerwanie leczenia
Odstęp QT
Zakrzep z zatorami w układzie żylnym
Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
Napady drgawek
Późne dyskinezy
Niedociśnienie ortostatyczne
Nagły zgon sercowy
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Fenyloalanina
Zawartość sodu
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania