Dawkowanie i sposób podawania
Anzorin 5 mg
Dawkowanie olanzapiny (Anzorin) powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, stanu pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie. W schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, w epizodach manii 15 mg/dobę w monoterapii lub 10 mg/dobę w terapii skojarzonej, natomiast w profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej 10 mg/dobę. Zakres dawek dobowych mieści się w przedziale 5-20 mg, a zwiększanie dawki powinno odbywać się nie częściej niż co 24 godziny po ponownej ocenie stanu klinicznego. U pacjentów w wieku ≥65 lat oraz z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby (zwłaszcza umiarkowaną niewydolnością wątroby klasy A lub B wg Child-Pugh) zaleca się rozważenie dawki początkowej 5 mg/dobę z ostrożnym zwiększaniem. Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu, co może wymagać zwiększenia dawki, natomiast u pacjentów z czynnikami spowalniającymi metabolizm (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie) wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki początkowej i ostrożne jej zwiększanie.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Anzorin (olanzapina)
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby
- Pacjenci palący tytoń
- Wieloczynnikowe zwolnienie metabolizmu
- Dzieci i młodzież
- Sposób podawania leku Anzorin
- Tabela dawkowania leku Anzorin (olanzapina)
Dawkowanie i sposób podawania leku Anzorin (olanzapina)
Prawidłowe dawkowanie produktu leczniczego Anzorin (olanzapina) jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie w zależności od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie.1
Dawkowanie u dorosłych pacjentów
Dawkowanie Anzorinu należy dostosować w zależności od rozpoznania klinicznego:2
- Schizofrenia: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę.3
- Epizody manii: dawka początkowa to 15 mg jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej.4
- Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę. U pacjentów otrzymujących olanzapinę w leczeniu epizodu manii należy kontynuować leczenie tą samą dawką w celu zapobiegania nawrotom.5
W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną (w razie konieczności optymalizując jej dawkę), a jeżeli istnieją wskazania kliniczne – zastosować dodatkowe leczenie objawów afektywnych.6
Podczas terapii schizofrenii, epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej dawka dobowa może być modyfikowana w zakresie od 5 do 20 mg/dobę. Zwiększenie dawki powyżej dawki początkowej powinno nastąpić dopiero po ponownej ocenie stanu klinicznego pacjenta i nie powinno być dokonywane częściej niż co 24 godziny.7
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku 65 lat i powyżej, mniejsza dawka początkowa (5 mg/dobę) nie jest rutynowo wskazana, jednakże należy ją rozważyć, jeżeli przemawiają za tym czynniki kliniczne.8
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby (marskość, klasa A lub B w skali Child-Pugh), dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana.9
Pacjenci palący tytoń
Dawka początkowa i zakres stosowanych dawek u pacjentów niepalących nie wymagają rutynowej korekty w porównaniu z dawkami stosowanymi u pacjentów palących. Należy jednak pamiętać, że metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu. Zaleca się kontrolę kliniczną pacjenta i w razie konieczności rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny.10
Wieloczynnikowe zwolnienie metabolizmu
W przypadku występowania więcej niż jednego czynnika, który może spowolniać metabolizm olanzapiny (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu), należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej. Zwiększanie dawki u tych pacjentów, jeżeli jest wskazane, powinno być przeprowadzane z zachowaniem ostrożności.11
Gdy konieczne jest zwiększanie dawki o 2,5 mg, należy stosować produkt leczniczy Anzorin w postaci tabletek powlekanych.12
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tej grupie wiekowej. W krótkotrwałych badaniach klinicznych z udziałem młodzieży zaobserwowano znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny w porównaniu do badań z udziałem dorosłych pacjentów.13
Sposób podawania leku Anzorin
Produkt leczniczy Anzorin można podawać niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na wchłanianie olanzapiny.14
Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić bezpośrednio w jamie ustnej, gdzie ulega ona szybkiemu rozproszeniu w ślinie i może być łatwo połknięta. Trudne jest wyjęcie z jamy ustnej nienaruszonej tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej.15
Ze względu na delikatną strukturę tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, należy ją zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Alternatywnie, bezpośrednio przed podaniem, tabletkę można rozpuścić w pełnej szklance wody lub innego odpowiedniego napoju (soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy).16
Olanzapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wykazuje biorównoważność w stosunku do olanzapiny w postaci tabletek powlekanych, z podobną szybkością i stopniem wchłaniania. Dawkowanie i częstość podawania są takie same jak w przypadku tabletek powlekanych, co umożliwia stosowanie tych postaci zamiennie.17
W przypadku zakończenia leczenia, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki olanzapiny.18
Tabela dawkowania leku Anzorin (olanzapina)
| Wskazanie | Dawka początkowa | Zakres dawek | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Schizofrenia | 10 mg/dobę | 5-20 mg/dobę | Dawkę należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta |
| Epizody manii – monoterapia | 15 mg/dobę (dawka pojedyncza) | 5-20 mg/dobę | Dawkę należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta |
| Epizody manii – terapia skojarzona | 10 mg/dobę | 5-20 mg/dobę | Dawkę należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta |
| Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej | 10 mg/dobę | 5-20 mg/dobę | Kontynuacja leczenia tą samą dawką, jak podczas leczenia epizodu manii |
| Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) | 5 mg/dobę (jeśli wskazane klinicznie) | 5-20 mg/dobę | Dawkę należy zwiększać z zachowaniem ostrożności |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby | 5 mg/dobę | 5-20 mg/dobę | Ostrożne zwiększanie dawki, szczególnie przy umiarkowanej niewydolności wątroby (klasa A lub B w skali Child-Pugh) |
| Pacjenci palący tytoń | Standardowa dawka początkowa | 5-20 mg/dobę | Może wymagać zwiększenia dawki ze względu na indukcję metabolizmu przez palenie tytoniu |
| Pacjenci z wieloma czynnikami spowalniającymi metabolizm | Rozważyć zmniejszenie dawki początkowej | 5-20 mg/dobę | Czynniki: płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu |
Częstość modyfikacji dawkowania: zwiększenie dawki powyżej dawki początkowej może nastąpić nie częściej niż co 24 godziny, po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania